Magnetische dragers

Magnetische dragers bestaan uit een aantal lagen en chemische verbindingen. Deze drager is van kunststof (aanvankelijk het chemische instabiele acetaat-cellulose, maar sinds 1960 het chemische zeer stabiele polyester). Hierop is een emulsie van magnetiseerbaar materiaal aangebracht, zoals ijzeroxide, chroomdioxide of metaalpigmenten. Een polymere lijmlaag (binder) hecht de emulsie aan de drager. Tegen de achterzijde ervan is vaak een coating aangebracht om wrijving te voorkomen, een betere geleiding door de afspeelapparatuur te bewerkstelligen, omkrullen te voorkomen en de elektrostatische lading te verminderen.