Digital Preservation Europe (DPE), een project voor Europese samenwerking op het terrein van digitale duurzaamheid, liep van 2006 t/m 2009.
Netwerk
Instellingen in Europa hebben grote behoefte aan kennis op het terrein van digitale bewaring en duurzaamheid. In talloze initiatieven en projecten is die kennis, verspreid in Europa, in ontwikkeling. Netwerken kunnen een belangrijke rol spelen bij het delen van die kennis en het met elkaar verbinden van onderwerpen en onderzoekers. Het DPE-netwerk had een aantal doelstellingen:
- Een betere coördinatie van activiteiten en voorkomen van dubbel werk;
- Delen van kennis en praktijkervaringen in digitale depots, onder andere via seminars en workshops;
- Stimuleren van leveranciers om hun software beter geschikt te maken voor digitale bewaring;
- Bevorderen van samenwerking in de praktijk en onderzoek (naar instrumenten en methoden voor digitale bewaring), verschillende disciplines met elkaar in contact brengen;
- Ontwikkelen van richtlijnen, methoden en hulpmiddelen;
- Vergroten van bewustzijn bij organisaties en politiek-bestuurlijke sleutelspelers.
Kennis over digitale duurzaamheid
Concreet leverde DPE het volgende op:
- Instrumenten voor audit en certificering van digitale depots, inclusief een instrument voor zelfevaluatie en een protocol;
- Een checklist en richtlijnen voor het opzetten en de planning van digitale depots;
- Een systeem voor unieke identificatie van digitale objecten;
- Een gedeelde onderzoeksagenda en uitwisseling van onderzoekers;
- Analyses van technologische ontwikkelingen;
- Een model voor nationale expertisecentra (competence centers) voor systematische ontwikkeling en levering van deskundigheid en diensten op het terrein van digitale bewaring.
De acht deelnemende partners in DPE waren Europese universiteiten, bibliotheken, instellingen voor cultureel erfgoed en archiefdiensten. Ook werd samengewerkt met UNESCO en met belangrijke initiatieven in Australië en de VS (San Diego computer centrum en NARA/ERA).