In het begin van de zeventiende eeuw twijfelde niemand eraan dat er een onontdekt zuidelijk continent bestond. Dit Zuidland, dat een land van goud en zilver, specerijen en edelstenen en beschaafde inwoners moest zijn, had een sterke aantrekkingskracht op de Nederlandse handelsgeest. In de speurtocht naar het onbekende continent speelde Abel Tasman een belangrijke rol. Door zijn journaal beschikken we over een uniek ooggetuigenverslag.
|
Abel Tasman werd in 1603 geboren en groeide op in het Groningse dorp Lutjegast. Lokaal gaat daar het verhaal dat zijn familie woonde op de Tassumaheerd, een niet meer bestaande boerderij nabij het dorp. Het kwam regelmatig voor dat boeren in het rustige zomerseizoen naar zee gingen, en dat boerenzoons hun jonge jaren als zeevarende werkten, om zich later als boer aan land te vestigen. |
|
In 1642 werd Abel Tasman op expeditie gestuurd naar het Zuidland. Hij moest het land en zijn rijkdommen in kaart brengen en een snelle, veilige route vinden naar Zuid-Amerika. In zijn opdracht slaagde Tasman nauwelijks, maar hij ontdekte wel Tasmanië, Nieuw-Zeeland en de Tonga- en Fiji-eilanden. |
 |
