In zijn , waarvan zich een exemplaar in de bibliotheek van het Koninklijk Genootschap voor geslacht-en wapenkunde bevindt, leidt Isaac V.

De rangcijfers van de leden van het geslacht met Isaac als voornaam zijn voor het gemak van de gebruiker van deze inventaris gegeven, te beginnen met de eerste Isaac die in het archief voorkomt

Het oudste stuk in het archief is afkomstig van Isaac I geboortig uit Middelburg, die in 1676 tot onderkoopman werd benoemd van het kantoor van de Oost-Indische Compangie in Japan en vervolgens koopman, opperkoopman en opperhoofd in Japan werd (1680).

W. Wijnaendts van Resandt, (Amsterdam, 1944), p. 148.

Na hem hebben nog twee leden van de familie een rol gespeeld in het toenmalig Nederlands-Indië, nl. Isaac II als Raad-fiscaal bij, en voorzitter van de Raad van Indië en Isaac III als lid van deze Raad. Isaac III was een van de tegenstanders van Gouverneur-Generaal Adriaan Valckenier, en werd wegens zijn optreden tijdens de opstand van de Chinezen in 1740 door de Gouverneur-Generaal met enkele medestanders, o.w. de latere Gouverneuer-Generaal G.W. van Imhoff, in arrest gesteld en naar het vaderland teruggezonden.

Zie over deze episode: J.K.J. de Jonge, dl IX p. 337 vgl.

Na hun terugkeer in Nederland vestigden deze van Schinne's zich te Rotterdam en werden daar reeds spoedig lid van de vroedschap.

Twee dochters van Isaac II huwden met belangrijke ambtenaren: Henriette Anna met Jan de Back, geheim secretaris van Willem IV, Suzanna Ignatia met Jan Cornelis Radermacher, rekenmeester der domeinen van deze Stadhouder.

Een van de dochters van Isaac III, Magdalena Adriana, huwde met Anthony Patras, die erfgenaam werd van het aanzienlijke vermogen van zijn oom de Gouverneur-Generaal Abraham Patras. Zij vestigden zich eerst in Wijckel en later in den Haag, waar Anthony Patras het paleis aan het Voorhout liet bouwen.

Dit is het latere paleis van Koningin Emma. Zie Jaarboek 1957 p. 33.

Isaac IV volgt een geheel Nederlandse ambtelijke carrière: advocaat bij het Hof van Holland, raad en IV,

Deze post kreeg hij als opvolger van zijn oom J.C. Radermacher.

De andere tak van de familie, die van zijn oom Cornelis Matheus, stierf reeds uit met het kinderloos overlijden van diens enige zoon Isaac Evert Cornelis, die schepen van het ambacht Cool bij Rotterdam was, zodat de staak van Isaac IV als enige overbleef.

Deze Isaac Evert Cornelis van Schinne bezit te Rotteram een hortus botanicus (medicus) gelegen tussen de Binnenweg en de Schiedamse poorten. Blijkens de processen-verbaal van de vergaderingen van de Rotterdamse muncipaliteit van 13 augustus en 17 september 1813 is deze tuin toen door de eigenaar aan de gemeente verkocht onder voorwaarde dat hij in het bijbehorende huis mocht blijven wonen en chef van de tuin zou zijn.

Van de drie zoons van Isaac bleven er twee ongehuwd, zodat slechts Isaac V het geslacht voortzette. Diens beide zoons stierven op jeugdige leeftijd en met zijn dochter Jacoba Theodora stierf dus het geslacht van Schinne in 1854 uit.

De familieband lijkt betrekkelijk hecht, met tussen Everdina Henriette en haar broeder Isaac IV en zijn gezin. Toen voor haar nicht Catharina om gezondheidsredenen verandering van klimaat wenselijk was heeft deze langer dan een jaar bij de familie Mingard in Zwitserland gelogeerd.

Toen Isaac IV in 1779 overleed was de financiele positie van zijn weduwe zeker niet rooskleurig, al was haar moeder blijkbaar niet onbemiddeld, en niets wees nog op de latere welstand van Isaac V toen deze zijn vader als baljuw van Voshol opvolgde. De omkeer zou eerst komen door zijn huwelijk met Johanna Theodora Mossel in 1790. Zij was de kleindochter van Gouverneur-Generaal Jacob Mossel, en ook haar vader Jacob Mossel jr was een ondernemend man, zoals blijkt uit zijn aandeel in de drooglegging van de polder Zestienhoven. De erfenis van Johanna Theodora Mossel, afkomstig van haar beide ouders, want ook de moeder Maria van Herzeele had landerijenbezit, vormt de grondslag van de rijkdom van Isaac V van Schinne.

Deze laatste werd naast baljuw van Voshol in 1785 baljuw, schout, secretaris en ontvanger van de verpondingen te Rijnsburg, welke heerlijkheid voor de Staten van Holland beheerd werd door de Ridderschap van dit gewest en in 1788 lid van de vroedschap van Rotterdam. De omwenteling van 1795 maakte een eind aan deze ambten. Van Schinne was geen patriot en werd zelfs een aantal dagen gevangen gehouden in het stadhuis van Rotterdam. Door het wegvallen van de inkomsten uit Voshol en Rijnsburg zag hij zich genoodzaakt met zijn gezin goedkoper te gaan wonen en huurde daartoe het huis Buitenzorg bij Vianen. Wanneer in 1797 zijn schoonvader Jacob Mossel jr sterft, geraakt hij in gemakkelijker omstandigheden en keert terug naar Rotterdam, om vervolgens in Wassenaar het landgoed van Jacob Mossel, Groot Haesebroek (thans residentie van de Canadese ambassade) te gaan bewonen. In 1802 koopt hij dan tevens voor f14000.– van A.H. graaf van Rechteren het kapitale huis aan het Voorhout te den Haag (later nr 1, waar thans het kantoorgebouw van de Zeven Provinciën staat). Sindsdien woonden de van Schinne's afwisselend te Wassenaar en den Haag. Ook de drie ongehuwde zusters, Catharina, Everdina Anna en Magdalena Antoinette, woonden toen in den Haag, eerst aan de Denneweg, later in de Molenstraat.

De verkrijging van het Mossel-kapitaal ging voor Isaac van Schinne met vele verwikkelingen gepaard. De Gouverneur-Generaal Jacob Mossel had een deel van zijn vermogen, belegd in aandelen in de Amphioen Societeit te Batavia, onder fideicommis gesteld met eenvoor verschillende uitleg vatbare bepaling over de uiteindelijke verdeling onder zijn nakomelingen. Het faillissement van de Amphioen Societeit en de uiterst moeilijke verbindingen met Indië vormden belangrijke complicaties bij een geregelde uitkering van de vrijkomende gelden. In nauw contact met zijn schoonzuster en zwager Brantsen te Arnhem en met de andere belanghebbende (Taets van Amerongen en Higgins) trachtte Isaac van Schinne de gelden uit Indië getransfereerd te krijgen. Met de hulp van A. Buiskes, kapitein van een uitvarend schip, is dit gelukt. Dat volgens het fideicommis de toen levende erfgenamen geen recht hadden op dit kapitaal werd bij deze transactie verzwegen. Het nog te Batavia achtergebleven kapitaal is sinds 1827 in beheer bij de weeskamer aldaar geweest en vormt het familiefonds, dat tenslotte door de familie Brantsen tot finale verdeling is gebracht.

Een deel van het kapitaal van de Gouverneur-Generaal was uit Batavia overgemaakt naar Enkhuizen, de vaderstad van de familie Mossel, en werd door de weeskamer aldaar beheerd.

Ook Jacob Mossel jr had een fideicommissaire bepaling gemaakt en daarbij een deel van zijn vermogen voor een periode van 20 jaar onder beheer gesteld van de makelaar Bisschop te Rotterdam. Met diens opvolgers heeft Isaac van Schinne eveneens moeilijkheden gehad over de afwikkeling van de administratie.

Na jaren van ambteloosheid trad Isaac V van Schinne na 1804 weer in het openbare leven. Hij wordt dan Hoogheemraad van Schieland, een functie die hij tot zijn dood bekleed heeft. Het daardoor opnieuw gelegde contact met zijn vroegere woonplaats Rotterdam is in 1807 nog versterkt toen hij benoemd werd tot Officier van de jacht in het 7e district van Maasland, waarvan Rotterdam de kern vormde. In het volgende jaar volgt zijn benoeming als lid van de vroedschap van den Haag. We kunnen ons voorstellen dat hij met zijn ijdelheid en praalzucht gemakkelijk in de ban raakte van de hof-sfeer in het nieuwe Koninkrijk Holland. Zijn zoon Pieter Isaac wordt page van Koning Lodewijk Napoleon, doch later doet de vader vergeefse pogingen deze zoon vrij te houden van dienst in het franse leger. Pieter Isaac is niet teruggekeerd van de veldtocht tegen Rusland.

Het hoogtepunt van aanzien bereikte Isaac van Schinne in 1811 toen hij maire van den Haag werd en in hetzelfde jaar Napoleon in den Haag kon ontvangen. Bij deze gelegenheid betoonde hij zich de onderworpen dienaar van de grote keizer, maar kwam tevens op voor de belangen van zijn sterk verarmde stad. Onder druk van de prefect van het departement van de Monden van de Maas, baron de Stassart, besloot de vroedschap van den Haag in 1813 een deputatie naar Parijs te zenden om de Keizerin de hulde van de stad (den Haag was in 1811 door Napoleon na zijn bezoek tot bonne ville verheven) te brengen, van Schinne moest zich wel aan het hoofd van de stedelijke deputatie stellen. Zijn vrouw en dochter (enig overgeblevene van de drie kinderen) vergezelden hem op deze reis. De gebeurtenissen van November 1813 waren er oorzaak van dat het Haagse gezelschap veel langer in Parijs moest blijven dan in de bedoeling lag. Het gedwongen verblijf in de franse hoofdstad heeft geduurd tot Mei 1814. Over de hieruit voor de gemeente den Haag ontstane aanzienlijke extra onkosten is later veel te doen geweest, doch van Schinne en zijn deputatiegenoten hebben de representatiekosten door de gemeente vergoed gekregen.

Uit de tijd dat hij maire van den Haag was dateert de kwalificatie van Isaac van Schinne als een wel bekwaam doch door zijn ijdelheid niet zeer gezien man,

H.T. Colenbrander, ('s-Gravenhage, 1911) 1810-1813 p. 372, 1081.

Dat de maire van den Haag bij zij terugkomst in 1814 niet geestdriftig ontvangen werd is begrijpelijk. In een adres aan de Koning heeft van Schinne getracht zijn houding in de afgelopen jaren te rechtvaardigen. Hoewel de gevraagde honoraire betrekking hem niet is gegeven werd Isaac van Schinne wel in de adelstand verheven, bij K.B. van 16 September 1815. Als Jhr van Schinne had hij later nog zitting in de Ridderschap van Holland en als plaatsvervangend lid in de Staten van Holland. Het volledig lidmaatschap van dit college zal hij nauwelijks meer hebben kunnen bekleden want kort na zijn benoeming overleed hij op 29 Augustus 1831.

De familie van Schinne behoorde tot de Waalse gemeente, doch Isaac V had tevens een band met de Hervormde Kerk. Zijn zoon Willem Frederik Johan is in de Grote Kerk te den Haag begraven en later heeft hij vaste plaatsen in de Kloosterkerk gehad. Evenals zijn schoonvader Jacob Mossel jr is Isaac van Schinne begraven op de begraafplaats "Ter Navolging" te Scheveningen. Het echtpaar de Gijselaarvan Schinne wordt als Hervormd vermeld.

Isaac V van Schinne behoorde in 1813 tot de tien hoogst aangeslagen en van den Haag.

deel XIX (1935) p. 49.

De andere broeder, Anthony Jan, was reeds op jeugdige leeftijd naar Indië vertrokken, blijkbaar omdat zijn gedrag in Nederland te wensen overliet. Hij volgde in Indië een bescheiden ambtelijke carrière, werd ontvanger te Makassar, lid van de Raad van Justitie te Semarang (1824) en overleed eenzaam in Batavia in 1837. Met hem stierf toen dus het geslacht van Schinne in mannelijke lijn uit.

De dochter van Isaac V, Jacoba Theodora, huwde in 1819 met Jhr Hendrik de Gijselaar (sinds 1842 baron).

Zie voor zijn geslacht: 1909. Hij was een van de aangewezen leden van de garde d'honneur die deze dienst weigerden. Zie b.v. G.J.W. Koolemans Beijnen, (Haarlem 1913) deel III p. 28. e.v.