Er wordt voor het eerst melding gemaakt van het geslacht Snouckaert in een op 7 februari 1165 te Sens uitgegeven bul van paus Alexander III. In deze bul neemt Alexander III de abdij te Dunes in bescherming en wordt Walter Snocart genoemd als een van de eigenaren van de aan dit klooster toebehorende vaste goederen te Erembalde Capelle (ofwel Aernouts-Capelle) dat een halve mijl ten westen van St. Winoxbergen, in Vlaanderen, gelegen was. Wittert van Hoogland, Jhr. mr. E.B.F.F., Het geslacht Snouckaert van Schauburg, in: Genealogische en Heraldische Bladen, Maandblad voor Geslachts-, Wapen- en Zegelkunde, jrg. 2 (1907), blz. 1 (Verder geciteerd als Wittert van Hoogland).
De geregelde stamreeks van het geslacht begint met Henri Snocart die in 1380 te Lyesele in de omgeving van Hontschote leefde. Sinds de 15e eeuw worden meer en meer leden van het geslacht Snouckaert te Brugge aangetroffen waar zij regelmatig hoge functies binnen het stadsbestuur vervullen.
Aan het einde van de 16e eeuw splitste het geslacht Snouckaert zich in drie grote takken, namelijk de takken Schauburg, Binckhorst en Zomergem. De heren van Binckhorst en Zomergem bleven katholiek terwijl de tak Snouckaert van Schauburg overging tot de gereformeerde religie. De beide eerstgenoemde takken stierven in de loop van de 18e eeuw uit. Zie voor genealogieën van de families Snouckaert van Schauburg, Snouckaert van Binckhorst en Snouckaert van Zomergem: De genealogische tabellen in de bijlage bij deze inventaris. Wittert van Hoogland, blz. 18-80. Nederlands Adelboek, 1951 blz. 448-462. Ibdem, 1979 blz. 251-260.
De namen van de diverse takken werden ontleend aan de bezittingen van de verschillende heren van het geslacht Snouckaert. Zo werd de naam Schauburg afgeleid van de heerlijkheid van die naam waarmee Martin Snouckaert (nr. 3a) in 1523, tegelijk met Zomergem, werd beleend. Zie onder de paragrafen over de betreffende families in deze inleiding.
De eerste Snouckaert die in het bezit van het goed De Binckhorst kwam was Willem Snouckaert van Schauburg (nr. 5). Door zijn huwelijk met Johanna Poes van Binckhorst verkreeg hij de ridderhofstad Binckhorst die in Delfland, in de omgeving van 's-Gravenhage, was gelegen. Deze ridderhofstad bleef nadien tot 1690 in het bezit van respectievelijk de tak Snouckaert van Binckhorst en Snouckaert van Schauburg. Zie onder de paragrafen van de betreffende families in deze inleiding.
De Vlaamse tak van de familie stond sinds 1589 bekend onder de naam Snouckaert van Zomergem. Deze naam werd ontleend aan de heerlijkheid Zomergem die sinds 1523 gedeeltelijk en sinds 1562 geheel en met alle hieraan verbonden rechten in het bezit van Martin Snouckaert van Schauburg (nr. 3a) was gekomen. De heerlijkheid was leenroerig aan de Burcht van Gent (de Oudburch) en werd in 1523 uit handen van de graaf van Vlaanderen, keizer Karel V, verkregen. In 1562 kocht Martin Snouckaert van Schauburg (nr. 3a) de heerlijkheid, met alle hieraan verbonden rechten, van koning Philips II. In 1706 werd de heerlijkheid Zomergem, door de sinds 1589 in het bezit van Zomergem gestelde Vlaamse tak van de familie, verkocht. Zie onder het gedeelte "De geschiedenis van het archief in deze inleiding."
Blad I
Blad II
Blad III
Blad IV
Blad V
De wortels van het geslacht Snouckaert lagen oorspronkelijk in de omgeving van Leysele en Hontschote, in de loop van de 16e eeuw echter treft men de naam van de familie in Brugge aan waar de familie zich een plaats wist te verschaffen in de plaatselijke stedelijke aristocratie. Met een zekere regelmaat waren leden van de familie vertegenwoordigd in de bestuurlijke functies die in Brugge te vergeven waren. Maar ook boven het lokale niveau wist de familie zich aanzien te verschaffen. Dit was voor een niet onaanzienlijk deel te danken aan de functies die Martin Snouckaert (nr. 1) wist te verwerven. Zie inv. nrs. 83-85.
Als particulier secretaris van keizer Karel V en 1e raadpensionaris en hoofd-griffier van de regering van de stad Brugge wist hij Schauburg en de heerlijkheden Zomergem, Waerschot, Hansbeke en Lovendegem in leen te krijgen (1523). Hiermee legde hij de grondslag voor het latere grondbezit van de familie. Wittert van Hoogland, blz. 8-10 en zie onder afdeling C., "Stukken van zakelijke aard", van deze inventaris.
Elf jaar later kwam de familie, waarschijnlijk eveneens dankzij de bijzondere inspanningen van de hiervoor genoemde Martin Snouckaert, voor het eerst in het bezit van een adellijke titel. Op 8 november 1544 werden zijn zoons Michiel, Willem, Jacob en Jean Snouckaert door keizer Karel V erkend in hun "oude adel" en verheven tot Erfelijke Ridders van het Heilige Roomse Rijk. Zie inv. nr. 88 en het blanco nummer boven inv. nr. 109.
In 1562 kwam Martin Snouckaert van Schauburg (nr. 3a) door koop in het bezit van het kasteel Schauburg en de lage, middelbare en hoge heerlijkheid Zomergem. De Potter/Broeckaert, Geschiedenis van de Gemeenten der Provincie Oost-Vlaanderen, Eerste reeks - Arrondissement Gent, Gent 1864-1870, Zomergem blz. 11-26 (Verder geciteerd als Potter/Broeckaert). Wittert van Hoogland, blz. 8-10. Zie inv. nrs. 1614-1616. Wittert van Hoogland, blz. 14-17. Zie inv. nrs. 112, 114, 1270-1271, 1722.
Onder Nicolas Snouckaert van Schauburg (nr. 10) werden door de tak Snouckaert van Schauburg nog gebieden in Duitsland verworven. Hij verliet Vlaanderen in 1568 en vertrok naar Wenen waar hij werd benoemd tot edelman van het huis van keizer Rudolf II. Hij stond bij de keizer in hoog aanzien en werd als diens zaakgelastigde te Praag gestationeerd. Hij vestigde zich te Halle in Saksen en op 21 februari 1620 kocht hij van de graaf van Mansfeldt de Duitse ambten Dornstadt, Amstorff, Stettin, Wansleben, Stenden en Hochstedt. Naast de nauwe banden die hij met het Duitse Rijk onderhield haalde hij echter ook de banden met de protestantse Republiek der Verenigde Nederlanden strakker aan. Dit blijkt uit de aankoop, eveneens in 1620, van een huis aan het Voorhout te Den Haag. Ook in een ander belangrijk opzicht onderscheidde hij zich van zijn voorgeslacht, als eerste van de familie ging hij, hoogstwaarschijnlijk al in Duitsland, over tot het protestantisme. Wittert van Hoogland, blz. 48-49. Zie inv. nrs. 157-181, 1741-1754.
De relaties met de Republiek der Verenigde Nederlanden werden door de zoon van Nicolaas, Maerten Snouckaert van Schauburg (nr. 13a), nog inniger aangehaald. Nadat hij aanvankelijk in Praag was opgegroeid liet hij zich als student inschrijven aan de Hogeschool van Leiden, waar hij wijsbegeerte en staatswetenschappen studeerde. Hij vestigde zich in het huis aan het Voorhout en huwde met Martina Joachimi. Zij was de dochter van de Zeeuwse diplomaat Albert Joachimi. Albert Joachimi (1560-1654), heer van Oostende, Vinninge en Hoedekenskerke. Hij was secretaris, daarna pensionaris te Goes. Rond 1600 Zeeuws gedeputeerde ter Staten-Generaal. Hij vervulde verscheidene bezendingen en ambassades o.a. naar Engeland, Zweden, Moscovië, Oost-Friesland, het Duitse Rijk. Sinds 1622 was hij met korte onderbrekingen te Engeland gestationeerd.
In het gevolg van zijn schoonvader, en in het gezelschap van zijn vrouw, reisde hij naar Engeland. Onsuccesvol was hij daar niet en hij werd benoemd tot ridder en edelman van de Privékamer van Koning Karel I. Zie inv. nrs. 191-211. Vanaf het moment dat hij zich maatschappelijk geheel op de Republiek oriënteerde zijn de banden tussen de familie Snouckaert van Schauburg en Nederland tot op heden onverbrekelijk blijven bestaan.
Maertens zoon Albert Snouckaert van Schauburg (nr. 15a) verwierf in de Republiek de baronie Heeze en Leende en Zes Gehuchten (1659), maar verloor de heerlijkheden en "amten" Dornstadt, Amstorff, Stettin en Schraplau in het Duitse. Meindersma, Dr. W., Inventaris van het archief op het Kasteel Heeze, Zaltbommel 1911 (berust in dit archief onder inv.nr. 1764). Aa, A.J. van der, Aardrijkskundig Woordenboek der Nederlanden, Gorinchem 1844, deel V. blz. 326-327 (Verder geciteerd als Van der Aa). Zie eveneens inv. nrs. 212-233, 1741-1742.
De laatste belangrijke aanvulling van het familiebezit werd door Willem Snouckaert van Schauburg (nr. 25a) gerealiseerd toen hij in 1776 de heerlijkheid de Duckenburg, in de omgeving van Nijmegen, aankocht. Van der Aa, deel III, blz, 571. Zie inv. Nrs. 1733-1740.
Met het overlijden van Maerten Snouckaert van Schauburg (nr 13a) verdween ook de traditie van de diplomatie uit de familie. In de plaats hiervoor kwam een militaire traditie die tot ca. 1795 dominant bleef.
Nieuwe carrièremogelijkheden voor het geslacht Snouckaert van Schauburg werden geopend door Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 25a) die als zoon van luitenant-generaal Willem Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 19a), allereerst in de voetsporen van zijn vader trad. Zijn militaire carrière vond echter een vroegtijdig einde door de politieke en militaire gebeurtenissen in 1795. In dat jaar werd hij op 18 januari ontslagen uit zijn functie van luitenant-kolonel bij de cavalerie, maar slaagde erin zijn carrière onder de Bataafse Republiek, het Franse Keizerrijk en het Koninkrijk der Nederlanden voort te zetten. Na een reeks andere benoemingen verkreeg hij de functie van intendant van de koninklijke paleizen te Utrecht (1808) en Amsterdam (1810). Zie inv. nrs. 315-383.
Na afloop van de Franse periode slaagde hij erin opnieuw voor hoffuncties in aanmerking te komen, zo werd hij in 1814 door koning Willem I tot kamerheer benoemd. Vrijwel gelijktijdig werd hij aangesteld in een aantal andere belangrijke commissies en colleges waaronder de Commissie tot samenstelling van een Kamer van Heraldiek, de Commissie tot Organisatie der Landmilitie en de Hoge Raad van Adel. Op grond van zijn verdiensten werden hij en zijn nakomelingen, bij Koninklijk Besluit van 27 augustus 1814, erkend te behoren tot de Nederlandse Adel met titel van baron. Zie inv. nr. 369.
Met deze reeks van benoemingen waaraan in 1815 en 1832 nog die van kamerheer-ceremoniemeester en opperschenker werden toegevoegd zette Albert Carel de toon voor een geheel nieuwe traditie in het carrièreverloop van de familie Snouckaert van Schauburg; namelijk het vervullen van hoffuncties bij leden van het Nederlandse Koninklijk Huis. Zo dienden bijvoorbeeld drie opeenvolgende Albert Carels Snouckaert van Schauburg (nrs. 25a, 37a en 40) in diverse hoffuncties onder de koningen Willem I, Willem II en Willem III en onder koningin Wilhelmina. Deze werkzaamheden combineerden zij bovendien alledrie met het lidmaatschap van de Hoge Raad van Adel. Zij waren echter niet de enigen van de familie die aanzienlijke hoffuncties vervulden bij leden van het Koninklijk Huis. De desbetreffende archiefbestanddelen bevatten dan ook interessante bronnen voor diegenen die zich een goed beeld van het hofleven in de 19e eeuw willen verschaffen. Met name het dagboek van Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 37a) uit 1836 is een kostelijke en levendige bron. Dit journaal berust in dit archief onder inv. nr. 697. Zie in dit verband eveneens: Doorn, J., Nederland, Oranje en de Doofpot, Bussum 1979, blz. 125-128, 137.
De eerste Snouckaert die in het bezit van het goed De Binckhorst kwam was Willem Snouckaert van Schauburg (nr.5).
Blad VI
Zie ook blad I van de genealogische tabellen in deze inventaris.
Door zijn huwelijk met Johanna Poes van Binckhorst verkreeg hij de ridderhofstad De Binckhorst die in Delfland in de omgeving van 's-Gravenhage was gelegen.
Het huis was zeer oud en werd reeds in de 11e eeuw genoemd. Oorspronkelijk was het huis in bezit van het reeds lang uitgestorven geslacht Van Binckhorst. Het huis De Binckhorst dat in deze vroege periode een vrij eigendom schijnt te zijn geweest werd in het jaar 1308, met alle hiertoe behorende goederen, door de toenmalige bezitter Simon van Benthem opgedragen aan Willem III, graaf van Holland, van wie hij het weer in leen ontving. Sindsdien is dit adellijke huis altijd een leen van Holland gebleven waarbij ook verschillende achterlenen behoorden. Het is onduidelijk wie het huis na Simon van Benthem in bezit heeft gehad. Het is waarschijnlijk dat het in jaar 1350, toen het huis door graaf Willem V werd belegerd, aan Jacob van Binckhorst behoorde. Deze Jacob van Binckhorst behoorde vrijwel zeker tot het oud riddermatig geslacht Van Binckhorst dat in 1576, met Simon van Binckhorst, uitgestorven is. In 1389 werd, door Jan van Arkel, Johan van Leyenburgh met De Binckhorst beleend. Van hem ging het over naar Aart van Leyenburgh die het in 1409 verkocht aan Dirk Ploeg die het op zijn beurt overdroeg aan Dirk van Zwieten. Via zijn zoon Aart van Zwieten en diens broers' zoon Jan van Zwieten kwam het in het jaar 1464 aan Dirk Poes, die in het jaar 1467 werd benoemd tot griffier van het Hof van Holland. Het geslacht Poes voegde de naam Van Binckhorst aan de familienaam toe. De opvolger van Dirk Poes, Lodewijk Poes van Binckhorst werd, bij sententie van 7 mei 1568, door Alva verbannen terwijl zijn goederen verbeurd werden verklaard. In de tussentijd was het huis echter, wegens het overlijden van Johanna Poes van Binckhorst in 1563, bij testamentaire dispositie, aan haar echtgenoot Willem Snouckaert van Schauburg vervallen (nr. 5). Na zijn overlijden werd Martin Snouckaert van Schauburg (nr 3a) op 30 mei 1565 in het bezit van De Binckhorst gesteld. Op 10 september 1569 schonk hij de ridderhofstad aan zijn broer Jacob Snouckaert (nr. 6a) onder de clausule dat deze bij zijn kinderloos overlijden weer aan hem of zijn nazaten zou terugvallen. Met deze Jacob Snouckaert begint dan de tak Snouckaert van Binckhorst. Hij was eerste auditeur en, later, rentmeester van Holland. In het jaar 1572 nam hij, gedwongen door de troebelen in de Nederlanden, de wijk naar Utrecht waar hij overleed. Hierdoor verviel De Binckhorst aan zoon Jacob Snouckaert van Binckhorst (nr. 63) en vervolgens aan nog twee elkaar opeenvolgende Jacobs uit dezelfde tak (1575-1678). Bij het overlijden van deze laatste telg werd de ridderhofstede op 29 juli 1678 opgedragen aan Willem de Nobelaer die met Wilhelmina Snouckaert was gehuwd. Zij ontving het goed bij het overlijden van haar man op 13 januari 1685 en verkocht het op 22 augustus 1690 aan Henry Du Vernet, ridder, heer van Lavalle. Wittert van Hoogland, blz. 14-17. Van der Aa, deel II, blz. 445-447. Zie inv. nrs. 112, 114, 1270-1271, 1722.
Deze Vlaamse tak stond sinds 1589 bekend onder de naam Snouckaert van Zomergem.
Blad VII
Zie ook blad I van de genealogische tabellen in de bijlage van deze inventaris.
De naam Zomergem werd ontleend aan de heerlijkheid van die naam die sinds 1523 gedeeltelijk en sinds 1562 geheel, en met alle hieraan verbonden rechten, in het bezit van Martin Snouckaert van Schauburg (nr. 3a) was gekomen. Tot de heerlijkheid Zomergem behoorden een groot aantal lenen te Hansbeke, Oostwinkel, Wachtebeke, Winkel, Saffelare, Ertvelde, Kluizen en Landegem. De voornaamste hiervan waren Briarde, Schipdonk of Berendale, Laatschap, Herzele, Rivish, Hoetsel of Breusleen, het Prootsche of St. Pieters, Overdam, Schauburg of Schaubroek, Beke, Van den Rudder, Ten Broeke, Kruisstrate, de Platte Gaverij, Immetuin, Leischoot, Twaalf Bunder, Staaktevijvere en het goed ter Meersch. De oudst bekende bezitter van de heerlijkheid Zomergem was Herman van Zomergem die in 1085 met graaf Robert de Fries ter kruisvaart ging. Het is onbekend hoe lang de leden van het geslacht Zomergem de heerlijkheid in bezit hebben gehad. Zeker is in ieder geval dat de heerlijkheid in het jaar 1235 aan Boudewijn van der Meersch (of Van der Weiden) toebehoorde. In hetzelfde jaar begiftigde Lodewijk van Nevers, ter gelegenheid van haar huwelijk met Simoen van Mirabelle, zijn bastaarddochter Elisabeth met de heerlijkheid. Na de dood van Van Mirabello werden de goederen van Elisabeth door de graaf van Vlaanderen aangeslagen uit hoofde van achterstallige afdrachten van gelden die Simoen, als rewaard en ontvanger van de graaf van Vlaanderen had gelicht. Er werd een overeenkomst gesloten waarbij de graaf en zijn opvolgers in het bezit kwamen van Het Hof ten Walle te Gent (later de Prinsenhof genaamd), en van de weiden tussen dit hof en de Lieve. Elisabeth en haar tweede echtgenoot, Arnout van Heule, heer van Rumene, bleven in het bezit van de heerlijkheid Zomergem maar verloren alle rechten op de heerlijkheden van Eeklo, Kaprijke en Lembeke. Korte tijd later kocht de graaf de heerlijkheid opnieuw en kwam deze, door het huwelijk van Beatrix van Blaesvelt, de natuurlijke dochter van de graaf van Vlaanderen, met Philips van Massemen, gouverneur van Dendermonde, aan het huis van Massemen te Gent. Potter/Broeckaert, blz. 16-22. Wittert van Hoogland 8-10. Inv. nrs. 1555-1721.
Bij zijn overlijden werd Martin Snouckaert van Zomergem (nr. 64a) met de heerlijkheden beleend (28 maart 1589) welke tot 1706 aan deze Vlaamse tak van de familie bleven toebehoren. De laatste heer van Zomergem was Martin Pierre Ignase Snouckaert van Zomergem (nr. 75) die sinds 4 maart 1654 in het bezit van de heerlijkheid was gesteld; hij sneuvelde op 29 juli 1693, als majoor der cavalerie, te Neerwinden. Na zijn dood werd de heerlijkheid Zomergen op 11 december 1706, voor f 70.600, - aan Jan Theodoor de Jonge verkocht.
In de loop van de 18e eeuw werd het oorspronkelijk door Maerten Snouckaert te Zomergem gebouwde kasteel door De Montmorency's afgebroken en naar Bellem overgebracht. Potter/Broeckaert, deel VIII, blz. 15-16.
De bewaargever van het familiearchief is een afstammeling van Reyndert Snouckaert van Schauburg (nr. 30) die in de 19e eeuw in het bezit van familiearchivalia van de aanverwante geslachten Snouckaert van Binckhorst en Snouckaert van Zomergem was gekomen.
Het tien meter grote familiearchief Snouckaert van Schauburg werd op 17 oktober 1980 door mr. Reyndert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 60) aan de Eerste Afdeling van het Algemeen Rijksarchief (nu Nationaal Archief) in bewaring gegeven. Zie akte van opneming en bewaring achter de inleiding en inv. nr. 7
De rechtstitel is (nog) onbekend
Het archief was oorspronkelijk in het bezit van de nakomelingen van Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 25), de oudste broer van Reyndert Snouckaert van Schauburg. Diens zoon, eveneens Albert Carel Snouckaert van Schauburg geheten (nr. 37), ordende het archief en voorzag het in het jaar 1864 van een inventaris. Zie inv. nr. 1.
De allerlaatste ordening die in 1879 door de familie werd aangebracht werd - wederom - door een Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 40) ondernomen. Zie inv. nr. 6. Ibidem.
Een belangrijke aanwinst die in de loop der jaren aan het archief werd toegevoegd is de zogenaamde "Vlaamse Verzameling" die door Albert Carel Snouckaert van Schauburg (1841-1902) tijdens een reis door Vlaanderen (1895) werd aangetroffen. Het gaat hier om ca. 2 meter archiefstukken, hoofdzakelijk betreffende de tak Snouckaert van Zomergem. Deze aanvulling op het familiearchief werd door hem in aparte inventarissen beschreven. Zie inv. nrs. 3 en 8. Het betreft hier grotendeels processtukken. Zie hiervoor eveneens: Smit, J. Th. de, Chronologische lijsten van de geëxtendeerde sententiën en procesbundels (dossiers) berustende in het archief van de Grote Raad van Mechelen, 4 delen, 1966-1979.
Uit deze aanwinst werden, nadat het achter het oorspronkelijke familiearchief Snouckaert van Schauburg was geplaatst, vele stukken gelicht en tussen de familiepapieren Snouckaert van Schauburg gevoegd waardoor de relatie tussen de stukken en de bijbehorende inventarissen van de "Vlaamse Verzameling" ernstig verstoord raakte. Bovendien werd de inventaris Snouckaert van Schauburg niet aangepast aan de vele aanvullingen die op deze wijze op het bestaande archief werden gemaakt. Voor zo ver de stukken die uit de zogenaamde "Vlaamse Verzameling" door mij konden worden achterhaald zijn deze in de concordans als de onderstreepte nummers te herkennen.
Het oudste stuk van het archief stamt uit 1498 en het jongste uit 1986 zodat als datering voor de voorliggende inventaris 1498-1986 is gekozen. Respectievelijk inv. nr.s 1421 en 7.
Voor de aanvang van de door mij in 1986 voltooide inventarisatiewerkzaamheden aan het familiearchief Snouckaert van Schauburg vielen twee oudere ordeningen te traceren. De oudst aantoonbare ordening was degene die door Albert Carel Snouckaert van Schauburg in 1864 werd aangebracht. Inv. nr. 1.
In 1879 werd er door genoemde Albert Carel Snouckaert van Schauburg een nieuwe inventaris van het archief gemaakt. Deze laatste inventarisatie heeft als basis gefungeerd voor de bewerking van het archief door J. Bervoets welke in 1980 werd voltooid. Inv. nr. 6.
Aangezien deze wijze van beschrijven voor de moderne archivistische techniek onvoldoende aanknopingspunten bood om hier een aanvaardbaar ordeningssysteem op te kunnen grondvesten, is de oude ordening nagenoeg geheel losgelaten en vervangen door een nieuwe ordening. De inventaris bestaat uit de volgende vijf hoofdafdelingen:
Overeenkomstig de aard van een familiearchief is de hoofdafdeling "Stukken van persoonlijke aard" onderverdeeld naar de personen waarvan deze bescheiden afkomstig zijn. Bij de ordening van de "Stukken van zakelijke aard" werd voor een topografische indeling gekozen. Indien de duidelijkheid en/of de hoeveelheid stukken dit noodzakelijk maakte is een nadere onderverdeling in subrubrieken toegepast:
Bij de inventarisatie van de persoonlijke stukken is gekozen voor een persoonsgewijze indeling van het gehele archief welke eveneens consequent is doorgezet bij de gehuwden. De echtgenoten hebben beiden een gelijkwaardige rubriek onder hetzelfde nummer (bijv. 10a en 10b). Om problemen bij het ineenzetten en het raadplegen van de inventaris te vermijden zijn de stukken die op hen beiden betrekking hebben ondergebracht bij de echtgenoot.
Daar het de overzichtelijkheid van de inventaris ten goede kwam is in enkele gevallen gekozen voor een fijnere onderverdeling van de hiervoor genoemde vier rubrieken in subrubrieken. Binnen de rubrieken en hun subrubrieken is, behalve bij de hoofdafdeling "Stukken van algemene aard" een chronologische ordening toegepast.
In enkele gevallen is er van afgeweken de naam van de man doorslaggevend te laten zijn voor de plaatsing van de archiefbescheiden (zie 11a en b, 12a en b, 45a en b, 47a en b, 67a en b en 72a en b). Dit leek de meest logische oplossing aangezien mag worden aangenomen dat degenen die het voorliggende archief zullen raadplegen hoofdzakelijk geïnteresseerd zullen zijn in een snelle en doeltreffende wijze van zoeken waarbij de familienaam als handvat kan worden gehanteerd. Op grond van dezelfde overwegingen is de correspondentie zoveel mogelijk onder aparte nummers per correspondent uitgesplitst. Hierdoor word de intensieve en omvangrijke correspondentie tussen de diverse familieleden zo toegankelijk mogelijk gemaakt. Met behulp van de index en de aparte nummering per correspondent vallen de talloze brieven op eenvoudige wijze te traceren en te raadplegen.
De genealogische aantekeningen zijn in een afdeling bijeengeplaatst. De overwegingen bij deze beslissing zijn geweest dat deze stukken op een dergelijke wijze maximaal toegankelijk zijn geworden terwijl plaatsing van bij de personen die deze stukken hebben geproduceerd het raadplegen niet eenvoudiger zou hebben gemaakt. Bovendien was het onmogelijk de stukken alle in de juiste rubriek onder te brengen aangezien het in de meeste gevallen niet was te achterhalen bij welk familielid deze stukken oorspronkelijk waren ingekomen of opgemaakt. Een dergelijke werkwjze zou door de vele hieraan inherente arbitraire beslissingen de ordening meer schade dan voordeel hebben opgeleverd. Inv. nrs. 1.82.
Mevrouw van Iterson was voor het zetwerk verantwoordelijk.
W.D. Post,
06/11/1986
Reproductie van originele bescheiden uit dit archief is, behoudens de algemene regels die gelden voor het kopiëren van stukken, niet aan beperkingen onderhevig. Er zijn geen beperkingen krachtens het auteursrecht.
Het archief kent beperkingen voor het raadplegen van stukken als gevolg van slechte materiële staat.
Openbare archiefstukken kunnen online worden aangevraagd en gereserveerd. U kunt dit ook via de terminals in de studiezaal van het Nationaal Archief doen. Om te kunnen reserveren dient u de volgende stappen te volgen:
Bij het citeren in annotatie en verantwoording dient het archief tenminste éénmaal volledig en zonder afkortingen te worden vermeld. Daarna kan worden volstaan met verkorte aanhaling.
VOLLEDIG:
Nationaal Archief, Den Haag, Familiearchief Snouckaert van Schauburg, nummer toegang 1.10.76, inventarisnummer ...
VERKORT:
NL-HaNA, Snouckaert van Schauburg, 1.10.76, inv.nr. ...
Inventarisnummers van dit archief zijn niet in kopievorm beschikbaar
Dezelfde Albert Carel Snouckaert van Schauburg, die in 1895 een grote hoeveelheid Vlaamse stukken aan het familiearchief toevoegde, vervreemde twaalf meter genealogisch materiaal. Deze ten geschenke gegeven stukken berusten nu onder de naam "Collectie Snouckaert van Schauburg" bij de Hoge Raad van Adel en bestaan uit 5230 nummers genealogica van Nederlandse geslachten. De gehele verzameling is door middel van indices toegankelijk gemaakt en verkeert in een goede en geordende staat.
Naast deze collectie genealogica uit het familiebezit van de familie Snouckaert van Schauburg berusten bij de Hoge Raad van Adel ook nog stukken uit de periode 1814-1902 die door drie leden van dit geslacht, alle drie Albert Carel Snouckaert van Schauburg geheten (nrs. 25a, 37a en 40), als lid van dit college werden ontvangen of opgemaakt. Het betreft hier uittreksels uit de notulen, brieven en pré-adviezen uit de periode 1814-1902. Het huidige [2006] adres van de Hoge Raad van Adel is: Nassaulaan 2B, Postbus 16325, 2500 BH Den Haag.
Een deel van de stukken van Albert Carel Snouckaert van Schauburg en zijn echtgenote Jacoba Schuyt (37a en b) berusten, blijkens mededeling van het Centraal Register van Particuliere Archieven bij de Familie Storm de Grave. Onder deze stukken berust ook het dagboek van Albert Carel Snouckaert van Schauburg (1860-1902) dat bij zijn dood eigenlijk vernietigd had moeten worden. Het dagboek bevat aantekeningen over ontmoetingen, diners en schandalen die aan het hof plaasvonden. Verder berusten hier ook de portefeuilles met aantekeningen over prinses Marianne en de stukken over de afwikkeling van de nalatenschap van Rene Charles Edouard George Jean Snouckaert van Schauburg (nr. 55a). Prinses Marianne (Wilhelmina Frederica Louisa Charlotta Marianne) 1810-1883. Dochter van koning Willem I, zij trouwde in 1830 met Albrecht van Pruisen; echtscheiding in 1849; daarna woonde zij in Voorburg
Dit deel van het archief is, uitgezonderd het dagboek, ca. 1 meter groot. Zie de correspondentie van het Centraal Register van Particuliere Archieven met de familie Storm de Grave van 9 juni 1983 en 8 mei 1985 waarbij inzage en medelingen over het archief werden geweigerd.
Naast de stukken van zakelijke aard die in het familiearchief Snouckaert van Schauburg zijn aangetroffen berusten er in het huisarchief van het Kasteel Heeze nog stukken over de familie Snouckaert van Schauburg als eigenaar van de heerlijkheid Heeze en Leende. Meindersma, Dr. W., Inventaris van het archief of het Kasteel Heeze, Zaltbommel 1911. Zie eveneens onder inv. nr. 1764 van dit archief
Tenslotte werden nog enige stukken betreffende de familie Snouckaert van Schauburg aangetroffen in het Archief van de familie Calkoen (inv. nrs. 265, 1568, 1570) en in de Collectie Mackay van Ophemert (inv. nrs. 216 en 352) die zich respectievelijk bij de Eerste en de Tweede Afdeling van het Algemeen Rijksarchief (Nationaal Archief) bevinden. Bree, G.W.G., Inventaris van het familiearchief Calkoen, Den Haag 1966. Jongh, drs. G.J.W. de, Beschrijving van een verzameling stukken afkomstig van het geslacht Mackay van Ophemert en leden van aanverwante geslachten, Den Haag 1964.
De oude nummering in de onderstaande concordans, die werd ontleend aan de plaatsingslijst die in 1980 door J. Bervoets werd gemaakt, gaat terug op de ordening due ub 1879 door Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 40 XIV 201) werd aangebracht. De laatst genoemde volgde op zijn beurt weer de nummering die, tot nr. 595, door diens vader Albert Carel Snouckaert van Schauburg (nr. 37 XIII 189) in 1864 werd aangebracht. In de huidige concordans gehanteerde nummering zijn dus ook de inventarisaties van 1864 en 1879 te herkennen.
Stukken betreffende de geschiedenis van de families Snouckaert van Schauburg, Snouckaert van Blinckhorst, Snouckaert van Zomergem en aanverwante geslachten.
Met bijlage, nl. een uitgebreide genealogie.
Zie inv. nr. 1.
Zie inv. nr. 3.
Hoofdzakelijk door Albert Carel (25a/174), Albert Carel (37a/189), Willem Frederik (39a/200) en Willem Snouckaert van Schauburg (43a/209) bijeengebracht.
1 stuk in tweevoud.
1 stuk in drievoud.
Oud nummer = 17
Oud nummer = 32
Oud nummer = 43
Oud nummer = 48
Oud nummer = 57
Nieuw nummer = 6a, Oud nummer = 65
Oud nummer = 66
Oud nummer = 67
Oud nummer = 73
Oud nummer = 91
Nieuw nummer = 13a, Oud nummer = 107
Oud nummer = 111
Nieuw nummer = 74, Oud nummer = 140
Oud nummer = 155
Oud nummer = 156
Oud nummer = 158
Oud nummer = 168
Nieuw nummer = 040, Oud nummer = 177
Nieuw nummer = 29, Oud nummer = 178
Nieuw nummer = 30a, Oud nummer = 179
Oud nummer = 181
Nieuw nummer = 34, Oud nummer = 186
Nieuw nummer = 35, Oud nummer = 187
Met lijst van correspondenten.
Archiefbescheiden afkomstig van leden van de families Snouckaert van Schauburg, Snouckaert van Binckhorst en Snouckaert van Zomergem en aanverwante geslachten
Zoon van Antoine Snouckaert en Albine Colins. Op 11 november huwde hij met Livine Bennins (1490 - 1528). In 1528 hertrouwde hij met Marguérite de Nieulant (1494 - 1575). Heer van Schauburg en in Zomergem van Waerschot, Hansbeke en Lovendegem (geleend, 20 mei 1523). Licentiaat in de rechten, particulier secretaris van keizer Karel V, le raadpensionaris en hoofd-griffier van de stad Brugge (1517 - 1733).
2 stukken verkeren in slechte staat.
Zoon van Antoine Snouckaert en Albine Coline. In 1529 huwde hij Jozyne Egghebrechts (15... - ca. 1563), weduwe van Loys de la Maire.
Zie 2a
Zoon van nr. 1. Hij huwde in november 1547 met Jossine Ommejaghere (15... - 1556) en hertrouwde op 25 augustus 1559 met Pascasia Adaems (15... - 1582). Heer van Zomergem, Waerschot, Hansbeke en Lovendegem (beleend, 7 november 1533). Hij werd op 10 april 1540 beleend met de heerlijkheid Cattenbroek in Oostwinkele en kocht op 9 april 1562 de hoge, middelbare en lage heerlijkheid Zomergem en het kasteel Schauburg van koning Philips II, en erfde de Binckhorst op 30 mei 1565 van zijn broer Willem Snouckaert. Rijksridder, paltsgraaf, licentiaat in de rechten, advocaat (1551) en griffier van Brugge (1545 - 1569), buitengewoon raadsheer bij de Raad van Vlaanderen (1567).
Niet compleet.
Loys Thierin is een zoon uit een eerder huwelijk van Jozyne Ommejaghere met Maillard Thieren.
Zie 3a.
Zoon van nr. 1. Hij huwde op 29 januari 1553 met Jossine del Faulx (15... - 15... ). Rijksridder, schepen van Brugge (1543, 1546, 1552, 1559, 1561, 1571, 1573), hopman (1544, 1565, 1569), raad (1557, 1564, 1567, 1575).
Zoon van nr. 1. Hij huwde op 10 maart 1550 met Johanna Poes van Binckhorst (15... - 1563). Heer van Binckhorst. Rijksridder, paltsgraaf, raad van keizer Karel V, doctor in die beide rechten, secretaris van de ambassadeur Cornelis de Schepper, extra-ordinaris raadsheer in het Hof van Holland (1543), ordinaris raadsheer in het Hof van Holland (1545), bibliothecaris van keizer Karel V en koning Philips II.
in tweevoud.
Zoon van nr. 1. Hij huwde Maria Stalpert van der Wiele (15... - voor 1576). Heer van Binckhorst (beleend, 10 september 1569). Na de dood van zijn broer Willem Snouckaert; heer van Schauburg. Rijksridder, licentiaat in de beide rechten, auditeur van de Rekenkamer van Holland (1555), rekenmeester en lid van die Rekenkamer te Den Haag (1562).
Zie 6a.
Zoon van 3a en b. Hij huwde op 29 oktober 1586 met Jacqueline van den Bussche (1551 - 1640). Heer van Zomergem, Schauburg, Cattenbroek, Waerschot, Herzele, Schipdonk, Beke (beleend op 9 oktober 1569). Rijksridder, raadsheer van Brugge (1587)
Zie 7a.
Zie inv. Nr. 164.
Barbara is een zuster van Jacqueline van den Bussche.
Dochter van nr. 3a en 3b. In 1585 huwde zij met Adriaen Bernaerts.
Zoon van nr. 3a en 3b. Rijksridder. Ongehuwd gestorven te Brugge.
Pieter Adaems is een broer van Pascasia Adaems.
Zoon van nr. 3a en b. Hij huwde te Wenen met Susanna Hoefnaeghel (1561 - vóór 1612). Hij kocht op 21 februari 1620 van de Graaf van Mansfelt de Heerlijkheden en amten Cornstadt, Amstorff, Stettin, Schraplau, Wansleben, Stenden en Hochstedt, die alle in het graafschap Mansfeldt gelegen waren, en werd baanderheer van die plaatsen. Hij verliet Vlaanderen, werd benoemd tot edelman van keizer Rudolphus II en vervulde de functie van zaakgelastigde van de keizer te Praag. Hij ging over tot het protestantisme en vestigde zich te Halle in Saksen.
Zie inv. nr. 126
het zegel ontbreekt.
Niet compleet.
Dochter van nr. 4. Zij huwde in 1579 met Joris van der Haghe. Van haar zijn geen stukken bewaard gebleven.
Dochter van nr. 10. Zij huwde in 1631 met Johan Carel baron van Utenhove tot Kellenberg (16...- 16...)
Zie 12a.
Zoon van nr. 10. Hij huwde op 14 maart 1636, te Londen, met Martina Joachimi (16...- 1637). Heer van Dornstadt, Amstorff, Stettin en Schraplau. Geboren te Praag, studeerde wijsbegeerte aan de Leidse Hogeschool (1618) en later staatswetenschappen (1633). Hij vergezelde zijn schoonvader de ambassadeur ridder Albert Joachimi naar Engeland, werd daar benoemd tot ridder en edelman van de Privékamer van koning Karel I (1627).
Gedrukt bij Jan Thomassz
Charter in tweevoud
Zie 26a.
In tweevoud.
Zoon van nr. 10. Ongehuwd gestorven. Ridder, student in de Letteren (1619) en later in de staatswetenschappen (1636) aan de Leidse Hogeschool.
Zoon van nr. 13a en b. Huwde in 1658 met Isabella Doubleth (1639 - 1659) en hertrouwde in 1662 met Anna Margaretha, barones, van Randwijck (1641 - 1701). Vrijheer van Heeze en Leende (3 februari 1660), heer van het hof in Leaken, schepen van 's-Hertogenbosch en kapitein in het Staatse leger. Hij verloor de heerlijkheden en amten Dornestad, Amstorff, Stettin en Schaplau gedurende zijn minderjarigheid.
In tweevoud. De bijlage is een genealogische aantekening van mr. A.C. Snouckaert van Schauburg welke is aangehecht aan de tekst.
In drievoud
Zie 15a
Zie 151.
1 stuk in tweevoud.
Zoon van nr. 15a en c. Hij huwde in 1709 met Ermgarda Gratiana Sweerts de Landas (1685 - 1754). Vrijheer van Heeze, Leende en Zes Gehuchten (6 februari 1679). Kolonel bij de cavalerie
1 stuk in tweevoud.
Zie 16a
1 stuk in tweevoud
Dochter van nr. 16a en b. Zij huwde in 1734 met Gideon Salomon Deutz tot Assendelft (1710 - 1784)
Zoon van nr. 16a en b. Ongehuwd gestorven. Rijksridder. Hij bereikte de rang van majoor de Brigade in het Staatse leger.
Oostenrijkse Successieoorlog, 1740 - 1747.
Zoon van nr. 16a en b. Hij huwde in 1748 met Suzanna Catherina Bouwens (17... - 1753), na haar overlijden huwde hij op 25 juli 1762 met Wilhelmina Jeanne, baronesse van Randwijck (1739 - 1802). Hij kocht de Duckenburg (beleend 25 mei 1768). Luitenant-generaal in dienst van het Staatse leger, kamerjonker van de markgraaf van Brandenburg Anspach.
Zij was gehuwd met Mathijs Louis de Lille (1718 - 1793).
Zie nr. 19a.
Zie nr. 19a.
Zoon van nr. 16a en b. Hij huwde op 6 juli 1760 met Cornelia Elisabeth van der Goes (17... - 1786). Hij bereikte de rang van kolonel in het Staatse leger.
De bijlagen ontbreken.
Zoon van nr. 16a en b. Ongehuwd gestorven. Bereikte de rang van kapitein in het Staatse leger. Hij diende bij de belegering van Bergen op Zoom als generaal-adjudant van de gouverneur prins Willem Lodewijk van Hessen Philipsthal. Hij raakte gewond bij het nemen van de vesting en werd door de Fransen vermoord.
Dochter van nr 16a en b. Ongehuwd gestorven.
Dochter van nr. 16a en b. Ongehuwd gestorven.
Zoon van nr. 16a en b. Ongehuwd gestorven. Rijksridder, hij bereikte de rang van 1e luitenant-kolonel in het Staatse leger.
Zoon van nr. 19a en c. Hij huwde op 12 juli met Johanna Gijsbertha Cornelia Brouwer (1770 - 1851). Landcommissaris van de Duitse Orde, page van stadhouder Willem V, ritmeester van de gardes van de prins (1782), majoor (1787), luitenant-kolonel (1793), directeur der Militaire Archieven (1803), onder-directeur van het Depot-Generaal van Oorlog (1807), luitenant-kolonel bij de generale staf (1807), intendant van de paleizen (1808), hofmaarschalk van koning Lodewijk Napoleon (1810), onderprefect van Amersfoort (1811), kolonel van de Landstorm (1813), kamerheer van koning Willem I (1812), lid van de Hoge Raad van Adel (1814), kamerheer-ceremoniemeester van koning Willem I (1815), opperschenker van koning Willem I (1832).
1 stuk in tweevoud.
In tweevoud
Van inv. nrs. 350 en 355 resteren nog slechts de enveloppen.
1 stuk in het russisch.
Met lijst op de inhoud.
Niet raadpleegbaar
en veelal voorzien van getekend en ingekleurd wapen van het geslacht Snouckaert van Schauburg.
1 stuk in tweevoud
Zie 25a.
1 stuk in viervoud.
Dochter van nr. 19a en c. Ongehuwd gestorven.
1 Stuk in zevenvoud.
Zie inv. Nrs. 416, 1080.
Dochter van nr. 19a en c. Ongehuwd gestorven.
Zie Gedrukte Resoluties nr. 3862 en Lias Rekesten nr. 8012.
1 stuk in drievoud.
Zie inv. nrs. 410, 1080.
Zoon van nr. 19a en c. Hij huwde op 11 mei 1814 met Jacoba Schuyt (1767 - 1853). Heer van Duckenburg. Luitenant Hollandse Garde (1788), kapitein infanterie (1790), ritmeester bij de Keurvorst van Hessen-Kassel (1804), jacht-officier district Nijmegen (1807), adjunct-wethouder van Nijmegen (1807 - 1810), ontvanger der directe belastingen te Soest en Baarn (1812), lid Provinciale Staten en Ridderschap van Utrecht, commandeur van de Duitse Orde.
Een getekende en ingekleurde afbeelding van de vier kwartieren van het geslacht Snouckaert van Schauburg.
Met getekend en ingekleurd wapenschild van het geslacht Snouckaert van Schauburg.
Zie 28a.
Zoon van nr. 19a en c. Hij huwde op 28 oktober 1800 met Maria Margaretha Corver Hooft (1772 - 1847). Heer van Duckenburg. Kadet, extra-ordinaris-ingenieur (1789 - 1795), jachtofficier over het 3e district Holland (1807), thesaurier-generaal van de Kroon (1809), thesaurier van de Kroongoederen in Holland (1810), lid van de Ridderschap van Holland (1815), erkend in de Nederlandse Adel met titel van baron (1816), adjunct-houtvester (1816), lid van de Staten van Holland (1819).
Zie inv. nrs. 88, 442.
Zie inv. nr. 441.
Met afbeelding van het wapen van het geslacht Snouckaert van Schauburg.
Zoon van nr. 19a en c. Hij huwde op 3 mei 1820 met Catharina Henriëtte Adriana van Cattenburch (1792 - 1880). Heer van Duckenburg. Kadet in dienst van de Staten (1803), luitenant (1793), luitenant cavalerie bij de keurvorst van Hessen-Kassel (1803), kapitein in Westfaalse dienst (1808), luitenant- kolonel (1813), groot-majoor (1813), luitenant-kolonel in Nederlandse dienst (1814), 2e kolonel (1815), erkend in de Nederlandse Adel met titel van baron (1816), generaal-majoor en provinciaal commandant van Zuid-Holland (1826), luitenant-generaal en militaire gouverneur van de Residentie (1840).
1 stuk in tweevoud.
Niet raadpleegbaar
Beiden voorzien van getekend en ingekleurd wapenschild van het geslacht Snouckaert van Schauburg.
Zie 30a.
Zoon van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven. Kadet (1804), luitenant (1804), le luitenant (1808), kapitein (1814), kapitein bij de Generale Staf (1815), majoor (1830), luitenant-kolonel bij de Generale Staf (1839).
1 stuk in tweevoud.
Beide stukken zijn aaneengehecht.
Dochter van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven.
1 stuk in tweevoud
Uitgesproken in de Kloosterkerk te Den Haag ter gelegenheid van het feit dat prinses Sophie voor het eerst ter kerke kwam.
Dochter van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven.
1 stuk in drievoud
Zoon van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven. Page van koning Lodewijk Napoleon (1808) en keizer Napoleon I (1810), 1e luitenant dragonders (1814), ritmeester (1820), majoor lansiers (1835), adjudant van de prins opperbevelhebber (1838), adjudant van de prins van Oranje (1838), adjudant van koning Willem I (1840), kolonel lansiers (1841), kolonel-commandant (1843), adjudant van koning Willem II (1845), adjudant van koning Willem III (1849), generaal-majoor (1849).
1 stuk in drievoud.
Met stukken in het Russisch. Met lijst op de inhoud.
Zoon van nr. 25a en b. Hij huwde op 11 juni 1873 met Johanna Wilhelmina du Mée (1826 - 1898). Page van koning Willem I (1814), 2e luitenant (1817), luitenant (1818), 1e luitenant (1824), ritmeester (1832), majoor (1841). Luitenant-kolonel (1845).
1 stuk in tweevoud. Met enveloppe.
Onder opgedrukt zegel.
Bijlagen ontbreken.
Zie 35a.
1 stuk in vijfvoud.
Dochter van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven.
1 stuk in viervoud.
Zoon van nr. 25a en b. Hij huwde op 10 mei 1839 met Johanna Catharina Adelaïde Schuyt (1801 - 1869). Student rechten te Utrecht (1820) doctor in de rechtswetenschap (1827), flankeur bij het 1e bataljon, 1e afdeling, van de Mobiele Zuid-Hollandse Schutterij (1830). Honorair kamerheer van Koning Willem I (1828), dienstdoend kamerheer (1834), referendaris van het Kabinet des Konings (1837 - 1850), kamerheer ceremoniemeester van koning Willem II (1849 - 1853), lid van de Hoge Raad van Adel (1866), Lid van de ridderschap van Gelderland (1868).
Met 13 enveloppen.
1 stuk in het Frans.
Met 3 enveloppen.
Met enveloppen.
De overige delen van dit dagboek zijn vermoedelijk door de schrijver zelf vernietigd.
Met 2 enveloppen.
Met enveloppe.
1 stuk in tweevoud.
1 stuk in tweevoud
2 litho's in kleur.
Zie inv. nr. 1266.
Op 22 december 1827 promoveerde hij te Utrecht op deze dissertatie waarvan de oorspronkelijke titel luidde: "De Legatis ab his Agendis".
Zie inv. Nr. 1266.
Het handgeschreven examplaar is een schenking van mr. J.M. Misteli.
Het gedrukte exemplaar werd geschonken door het Koninklijk Huisarchief.
2 stukken in drievoud.
Met enveloppe.
Met 3 enveloppen.
Gepubliceerd in het Handelsblad van 18 maart 1840 en het Dagblad van Zuid-Holland van 1 april 1874.
Met 8 enveloppen.
Zij is een nicht van Albert Carel Snouckaert van Schauburg.
Zie 37a.
1 stuk in drievoud.
Dochter van nr. 25a en b. Ongehuwd gestorven.
Beide stukken in tweevoud.
Zie inv. nr. 804.
Met 1 enveloppe.
Zoon van nr. 37a en b. Hij huwde op 25 april 1894 met Neeltje van der Endt (1844 - 1939). Kadet Koninklijke Militaire Academie (1855), 2e luitenant (1859), 1e luitenant (1863 - 1868), president van de Nieuwe of Litteraire Sociëteit (de Witte).
met enveloppe.
Met 2 enveloppen.
Met 4 enveloppen.
Met enveloppe.
Sedert 1858 is het nummer veranderd in no 24. Voorheen stond dit pand bekend onder de naam "De Pelikaan" en later onder de naam "Het Hof van Hollant". Zie inv. nr. 772.
Zie inv. nr. 88.
1 stuk in drievoud.
Met enveloppe. Zie inv. nr. 828.
1 stuk in drievoud.
met enveloppe.
Met enveloppe.
Met 3 enveloppen. Zie inv. nr. 812.
Met enveloppe.
Zie 39a
Zoon van nr. 37a en b. Ongehuwd gestorven. Kadet Koninklijke Militaire Academie (1856), 2e luitenant bij de dragonders (1860), 1e Luitenant (1866), ritmeester-adjudant huzaren (1888), majoor (1886), kamerheer (1886) en stalmeester (1888) van koning Willem III, kamerheer in buitengewone dienst, directeur van het Koninklijk Huisarchief (1891), bibliothecaris van de Koningin (1891), lid van de Hoge Raad van Adel (1893).
Met enveloppe.
Met enveloppe.
Telegram met enveloppe.
Met 3 enveloppen.
Bij de handgeschreven aantekeningen bevindt zich een tekening van het slaapvertrek van Albert Carel en Willem Frederik Snouckaert van Schauburg aan de K.M.A. te Breda.
Met enveloppe.
1 stuk in drievoud en 1 stuk in tweevoud. Met enveloppe.
Met stukken in het Perzisch (met transcriptie). Met lijst op de inhoud.
Onder opgedrukt zegel.
Dochter van nr. 37a en b. Ongehuwd gestorven.
Met enveloppe.
1 stuk in drievoud.
Zoon van nr. 37a en b. Ongehuwd gestorven. 2e Klerk (1862), 1e klerk (1866), adjunct-commies (1868), commies (1875) bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Lid van de ridderschap van Gelderland, onder-voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Adel.
1 stuk in tweevoud.
Met 1 enveloppe.
Met enveloppe.
Met enveloppe.
Dochter van nr. 37a en b. Huwde in 1877 met Willem Adriaan Storm de Grave (1848 - 1883)
Zoon van nr. 39a en b. Huwde op 21 mei 1898 met Clara Gann Dun (1875 - 1942). Archiefmedewerker bij verschillende instanties en instellingen (1893 - 1922), commies bij het Internationale Hof van Justitie (1901 - 1913), reserve 1e luitenant en kapitein bij de infanterie van het reservepersoneel van de landmacht (1914 - 1957), inspecteur van het Rijkskantoor voor Brood (1918), onbezoldigd gemeenteveldwachter (1923).
1 stuk in drievoud.
Met enveloppen.
Met enveloppe.
Met 2 enveloppen.
1 stuk in drievoud.
Met 2 enveloppen.
1 stuk in tweevoud. Met enveloppe.
Met enveloppe.
1 stuk in tweevoud
Zie 44a.
Dochter van nr. 44a en b. Zij huwde in 1920 met Charles Ferdinand Pahud de Mortanges (1896 - 1971). De echtscheiding werd in 1949 te Den Haag ingeschreven.
Zie 45a.
Dochter van nr. 44a en b. Zij huwde in 1923 met mr. Frederick Hendrik Copes van Hasselt (echtscheiding werd in 1928 te Den Haag ingeschreven). In 1929 hertrouwde zij met Michiel Onnes van Breukelen en Nijenrode (echtscheiding werd in 1954 ingeschreven).
1 stuk in tweevoud.
Met enveloppe.
Dochter van nr. 44a en b. Zij huwde in 1922 met Jhr. Johan Willem Meinard Schorer (echtscheiding in 1924 uitgesproken te Mexico City). Zij hertrouwde in 1925 met Henry Zimmerman (echtscheiding in 1930 uitgesproken te Breda). In 1934 hertrouwde zij tenslotte met Aert van der Goes (1890 - 1976).
Zie 47a
Dochter van nr. 44a en b. Zij huwde in 1926 met Guilliam Frans Immink, geboren Teteringen (echtscheiding in 1939 te Den Haag ingeschreven). Zij hertrouwde in 1943 met Albertus Stegeman (echtscheiding is in 1952 te Den Haag ingeschreven).
In tweevoud.
Zoon van nr. 44a en b. Hij huwde in 1932 met Elisabeth Maria de Sitter (1900 - ... ). Hoofd afdeling Luchtvaart van Standard American Petroleum Company N.V., reserve 1e luitenant cavalerie.
1 stuk in tweevoud.
Zoon van nr. 29. Hij huwde in 1839 Jkvr. Margaretha Laurence Johanna van Gheel Roëll (1811 - 1840). Hij werd gepensioneerd in de rang van luitenant.
Zie inv. nr. 410, 416.
Dochter van nr. 29. Zij huwde in 1839 met Jhr. Hendrik Maurits Cornelis Calkoen (1806 - 1859) en hertrouwde in 1861 met François Theodore Willem Henri van de Wall (1804 - 1872).
Dochter van nr. 50. Zij huwde in 1866 met Jan Carel Jacob ridder van Rappard (1837 - 1815).
Met enveloppe.
Zoon van nr. 30a en b. Hij huwde op 20 augustus 1856 met Helena Albertina Sara Louise Citadella de Schultz (1832 - 1924). Kadet Koninklijke Militaire Academie (1838), 2e luitenant (1842), ordonnans-officier van koning Willem III (1851), adjudant van koning Willem III en 1e luitenant bij de Grote Staf van het Leger (1857), stalmeester (1858 - 1865), ritmeester (1861), lid van de Koninklijke Hofcommissie (1862), kamerheer in buitengewone dienst en 1e stalmeester (1865 - 1881), kamerheerceremoniemeester (1871), hofmaarschalk (1875 - 1881), thesaurier en grootofficier (1881).
In tweevoud.
1 stuk in drievoud.
Zie inv. nr. 1196.
Zie inv. nr. 1167.
Met enveloppe.
1 stuk in vijfvoud.
In enveloppe.
Met 2 enveloppen.
Met stukken in het Russisch en het Roemeens. Met lijst op de inhoud.
Zie 54a.
Zoon van nr. 54a en b. Huwde op 19 oktober 1882 met Jkvr. Christiana van den Berch van Heemstede (1863 - 1912). In 1920 hertrouwde hij met Neeltje Muller (1872 - 1959). Hij studeerde rechten en staatsrecht aan de Rijksuniversiteit Leiden (1874 - 1882). Adjunct-commies bij het ministerie van Buitenlandse Zaken (1882), commies (1887), plaatsvervangend kantonrechter in het kanton Haarlemmermeer (1888 - 1896), lid van de gemeenteraad van Lisse (1889 - ca. 1896).
Niet raadpleegbaar
1 stuk in viervoud.
Met enveloppe.
Met 8 enveloppen.
1 stuk in drievoud en 1 stuk in tweevoud.
Zie inv. nr. 1106.
Met stukken in het Russisch.
Met enveloppe.
Met 4 enveloppen.
Met 3 enveloppen.
1 stuk in tweevoud.
Met enveloppe.
Onder opgedrukt zegel. In tweevoud.
1 stuk in tweevoud.
Zie inv. nr. 1105.
Met enveloppe.
Zie 55a.
Met enveloppe.
Zie 55a.
Zoon van nr. 54a en b. Hij huwde op 14 juli 1887 met Everdine Suzette van Pallandt (1864 - 1958). Studeerde aan de Polytechnische School te Delft (1877), secretaris aan de Thesaurie des Konings (1883), waarnemend-thesaurier (1886), kamerheer (1886), thesaurier (1888), lid van de Commissie tot regeling van de nalatenschap van koning Willem III (1890), kamerheer in buitengewone dienst en thesaurier (1891), ceremoniemeester (1891), buitengewoon lid van de Hofcommissie (1892).
Met enveloppe.
Niet raadpleegbaar
Voorin inhoudsopgave
Met enveloppe.
Niet raadpleegbaar
Bevat ook stukken betreffende nalatenschappen en legaten van andere leden van de familie Van Pallandt
Met envelop.
Zoon van nr. 54a en b. Ongehuwd gestorven. Adspirant-rentmeester bij administratie van het Kroondomein (1887).
Met 3 enveloppen.
Met 2 enveloppen.
Dochter van nr. 55a en b. Zij huwde op 6 april 1904 met Jhr. Mr. Everard Bonifacius François Frederik Wittert van Hoogland (1875 - 1969). De scheiding werd uitgesproken in 1921.
Met 3 enveloppen.
Met envelop.
Dochter van nr. 55a en b. Zij huwde op 30 januari 1906 met Jhr. Adriaan Frederik Joseph Hubert Wittert van Hoogland (1878 - 1967). Na de echtscheiding hertrouwde zij in 1919 met Adriaan Ruys (1876 - 1956).
Zoon van nr. 56. Hij huwde in 1922 met Machteld Sophie barones Taets van Amerongen (1890 - 1931). Hij hertrouwde in 1955 met Jkvr. Julie van Alphen (1887 - 1962). Secretaris van het Kabinet der Koningin, administrateur van het Kroondomein, thesaurier van Koningin Wilhelmina, kamerheer in buitengewone dienst.
Niet raadpleegbaar
Bevat Russische stukken betreffende het adeldom van Helena de Schultz (grootmoeder van W.C. Snouckaert van Schauburg)
Niet raadpleegbaar
Verloving, huwelijk, huwelijksjubilea; Brieven betreffende Clara's Ziekte (Typhus) 1905; Reisje naar Zwitserland 1900; correspondentie 1933-1944
Niet raadpleegbaar
Met enveloppe.
Zie inv. nrs. 728, 729.
Niet raadpleegbaar
Zie inv. Nr. 7 en blz. VII van de inleiding
Zoon van nr. 60. Huwde in 1951 Ertia Ena Romelia de Beaufort (1928 -...). De echtscheiding werd in 1966 te Wassenaar ingeschreven. Hij hertrouwde in 1971 met Diana Christiana Tabingh Suermondt (1937 -...). Lid van de raad van beheer Pierson Trust B.V. en geaffilieerde maatschappijen. Onder verantwoording van mr. Reyndert Carel Snouckaert van Schauburg is het archief aan het Algemeen Rijksarchief in bewaring gegeven.
Zoon van nr. 60. Huwde in 1951 Sylvia Gabrielle van der Leeuw (1928 -...). Echtscheiding werd in 1974 te Den Haag ingeschreven. Hij hertrouwde in 1974 met Amelia Adriana Brussaard (1935 -...). Directeur van Banque Nationale de Paris te Amsterdam, oudreserve 1e luitenant infanterie.
Zowel het verslag van Walter Evert en Reyndert Godert als het verslag van Willem en Maerten Snouckaert van Schauburg zijn voorzien van foto's van Vlaanderen en Zomergem in het bijzonder.
Zoon van nr. 6a en b. Hij huwde op 2 februari 1613 met Anna van Brederode (15... - 1636). Heer van Binckhorst (beleend 17 oktober 1575). Rijksridder.
In tweevoud.
Zoon van nr. 7a en b. Hij huwde op 13 oktober 1614 met Marie Lansaem (15... - 167...). Heer van Zomergem, Schauburg, Herzele, Van der Waerde, Waerschot, Schipdonk, Beke, Cattenbroek en Staektevijvere (28 maart 1589). Rijksridder, schepen van de hoofdmagistraat van de Keur van Gent (1620, 1622, 1629), schepen van de Keur (1629).
Zie 63a.
Disch is het armbestuur.
Beiden verbleven als religieuzen in hetzelfde klooster.
Zie nr. 65 (IX) 118 en 67 (IX) 121.
In tweevoud.
Dochter van nr. 64a en b. Ongehuwd gebleven. Tijdens haar leven verbleef zij als non in het klooster en abdij van St. Margrieten, ofwel Groenen Briel te Gent. Zie nr. 67 (IX) 121 en nr. 71 (IX) 126.
Zoon van nr. 64a en b. Hij huwde op 17 augustus 1642 met Marie l'Hermite (1622 - 1661), weduwe van Theodor baron De Camargo. Heer van Zomergem, Schauburg, Herzele, Waerschot, Hansbeke en Cattenbroek (4 maart 1639). Ridder (1642).
Niet raadpleegbaar
Zie 66a.
Zie nr. 65 (IX) 118 en nr. 7 (IX) 126.
Dochter van nr. 64a en b. Tijdens haar leven verbleef zij als non in het klooster en abdij van St. Margrieten, ofwel Groenen Briel, te Gent.
Dochter van nr. 64a en b. Zij huwde in 1642 met Frans de Vulder (1616 - 1683), heer van Singhem.
Zie 68a.
Zoon van nr. 64a en b. Hij huwde op 1 april 1652 met Chrétienne Aenestine van Nieulant (1637 - 16...). Ridder. Heer van Rives.
Zoon van nr. 64a en b. Ongehuwd gestorven. Bekend is dat hij een bastaarddochter Catharina had, die in gebrekkige omstandigheden verpleegd werd in het St. Jacobs Godshuis te Gent. Rijksridder. Studeerde te Parijs.
Pierre Antoine du Hot was gehuwd met Marie Anne Snouckaert van Zomergem.
Zie inv. nr. 1355.
Zie inv. nr. 1352.
Zie inv. nrs. 1372, 1396.
Zie nr 65 (IX) 118 en nr. 67 (IX) 121.
Dochter van nr. 64a en b. Ongehuwd gestorven. Non te Gent (1652) waarschijnlijk eveneens in het klooster en abdij van St. Margrieten, ofwel de Groenen Briel.
Dochter van nr. 66a en b. Zij huwde met Pierre Antoine du Hot (1611 - 1685). Kinderloos overleden.
Zie inv. nr. 1361, 1396.
Dochter van nr. 66a en b. Huwde in 1685 met Guillaume Albert de Grispere, baron van Goyck (1637 - 1725). Kinderloos overleden.
Oorschot bij Antwerpen.
Zie 73a.
Dochter van nr. 66a en b. Ongehuwd gestorven.
Zoon van nr. 66a en b. Hij huwde in 1665 met Adrienne van Blitterswijck (16... - 1694). Heer van Zomergem, Eersel, Schauburg, Herzele, Cattenbroek enz. (4 maart 1654). Ridder, majoor bij een regiment cavallerie in Spaanse dienst, gesneuveld in de slag bij Neerwinden en Landen.
1 stuk in tweevoud.
Zie inv. nrs. 1361, 1372.
Dochter van nr. 69. Zij huwde op 2 mei 1682 met Jacques Louis Wynckelman, heer van Walhove (16... - 1700).
Dochter van nr. 69. Zij was geestelijk dochter in de orde van de Heilige Dominicus.
Zie onder nr. 13a en b (VIII) 107.
Gelieerd sinds 1636.
Onder uithangend zegel
Onder uithangend zegel.
Translaat uit het Engels.
Gelieerd sinds 1709. Zie onder nr. 16a en b (X) 151.
Deze brief is door A.A. Vorsterman in 1891 aan Albert Carel Snouckaert van Schauburg geschonken.
Gelieerd sinds 1762. Zie onder nr. 19a en c (XI) 163.
Gelieerd sinds 1829. Zie onder nr. 30a en b. (XII) 179.
Niet raadpleegbaar
Niet raadpleegbaar
Gelieerd sinds 1822 door het huwelijk van Margaretha Cornelia Wilhelmina Snouckaert van Schauburg met Abraham Calkoen. Zie onder nr. 191 (XIII).
Gelieerd sinds 1856. Zie onder nr. 54a en b (XIII) 199.
Niet raadpleegbaar
De stukken zijn geordend door C.J. de Schultz zelf
Bevat foto en Russische stukken.
Gelieerd sinds 1922. Zie nr. 60 (XV) 212.
Niet raadpleegbaar
Niet raadpleegbaar
De disch is het armbestuur.
Dit huis werd voorheen bewoond door Nicolas François Josse Snouckaert van Zomergem en gedeeltelijk verhuurd.
Niet raadpleegbaar
Kerkgeboden zijn gelden betaald op afkondiging van huwelijken.
1 stuk in tweevoud.
De heerlijkheid van Zomergem bestond uit de volgende lenen: de heerlijkheid Briarde en Berendal (ofwel Schipdonk). De heerlijkheid Laatschip, Herzele, Ryvisch, Hoetsel of Breusleen, St. Pieters of het Prootsche, Overdam, Schauburg, Beke, en Van den Rudder. Verder nog enclavementen als Ten Broeke onder Ronsele, Kruisstrate afhangende van Lovendegem, de Platte Gaverij in Oostwinkel, Merendre en Zomergem, Immetuin onder Vindehoute, Leischoot onder Oostwinkel, Staektevijvere en het goed Ter Meersch dat werd gehouden van het leenhof van de Woestijne.
Ook wel Woestwinkel of Leijschoot genaamd.
In het Frans.
Fragment.
Ook wel Berendaal genaamd.
Het "droit des meilleurs cothels" is het recht op de beste roerende goederen: meubels en huisraad voorzover deze niet tot een erf behoren.
Gekocht door Willem Snouckaert van Schauburg op 17 februari 1912.
Schaal 1 : 50.000
In zesvoud.
In tweevoud.
Niet raadpleegbaar
In slechte staat.
Wolfsweerd (Wolfswaard) was een heerlijkheid ten zuiden van Wageningen aan de overkant van de Nederrijn bij Opheusden
Niet raadpleegbaar
In dorso "Stichts Leen. De Heer Engelbert Menthen
Niet raadpleegbaar
Niet raadpleegbaar
Niet raadpleegbaar
Niet raadpleegbaar
Johannes Bergen van der Grijp (1713- Leiden 1784) was notaris te Batavia
Niet raadpleegbaar