De geschiedenis van het Koninklijk Instituut voor de Marine wordt hier in een aantal periodes beschreven.
De opleiding van adelborsten geschiedde voornamelijk aan boord van oorlogsschepen. Alles wat met varen te maken had, leerden ze in de praktijk. Om de concurrentie van de leerlingen van de Kweekschool voor de Zeevaart te Amsterdam, die theoretisch beter onderlegd waren, het hoofd te bieden, werd bij besluit van de Raad der Marine van de Bataafsche Republiek van 18 maart 1803, no. 30 het fregat "Euridice" te Hellevoetsluis bestemd tot Kadetteninstituut voor de marine der Bataafsche Republiek. Aan boord zou praktisch en theoretisch onderwijs worden gegeven. W. Burggraaf, Kennis is macht, karakter is meer. Een sociaal-wetenschappelijke studie over adelborsten, bewoners van een militair onderwijsinternaat (Z.pl., 1988), 37 - 39; M.J.C. Klaassen, Adelborstenopleiding te Hellevoetsluis - Feijenoord - Enkhuizen 1803 - 1812 ('s-Gravenhage, 1986), 17; P.S. van 't Haaff, Gedenkboek uitgegeven bij de viering van het 75-jarig bestaan van de opleiding tot zeeofficier te Willemsoord (Z.pl., 1929), 3.
In de winter van 1805 - 1806 werd de opleiding verplaatst naar het voormalige hospitaal voor pestlijders te Feijenoord-Rotterdam. Burggraaf, Kennis is macht, 39.
Bij Koninklijk Decreet van 25 november 1809, no. 8 werd het instituut met ingang van 1 november 1809 overgeplaatst naar Enkhuizen. Bij Koninklijk Besluit (KB) van 5 november 1809 werd de reorganisatie geregeld; het instituut heette voortaan Koninklijk Instituut der Marine. Van 't Haaff, Gedenkboek 75-jarig bestaan, 7.
Ten gevolge van de inlijving van de Hollandse marine bij de Franse marine werd bij Keizerlijk Decreet van juni 1811 besloten het instituut met ingang van 1 januari 1812 als zelfstandige opleiding op te heffen. Klaassen, Adelborstenopleiding 1803 - 1812, 95.
Na herstel van de soevereiniteit werd het instituut in 1816 gevestigd op de Artillerie- en Genieschool te Delft.
Op 29 mei 1826 werd de Koninklijke Militaire Academie (KMA) te Breda opgericht. In februari 1827 verhuisde de opleiding tot zeeofficier, officier der mariniers en van constructeur-scheepsbouw naar de Koninklijke Militaire Academie. De KMA werd omgedoopt tot Koninklijk Academie voor de Zee- en Landmagt. Burggraaf, Kennis is macht, 40.
Op initiatief van J.F.L. Schröder, voorzitter van de "Commissie tot het Examineren van Zeeofficieren", die niet gelukkig was met de verhuizing, werd eind 1828 een afzonderlijk instituut voor de Koninklijke zeemacht ingesteld, met als vestigingsplaats Medemblik. Bij KB van 6 september 1828, no. 56 werd het definitieve reglement goedgekeurd.
Op 1 juni 1829 begonnen de lessen voor de adspiranten-zeeofficier, adelborsten voor de mariniers en "tot den scheepsbouw". Op 28 augustus 1829 werd het instituut plechtig geopend. Burggraaf, Kennis is macht, 41 - 42.
In 1850 werd het instituut als proef voor een jaar wederom bij de KMA te Breda ondergebracht. KB van 11 augustus 1850, no. 5; Burggraaf, Kennis is macht, 42. Burggraaf, Kennis is macht, 42; Van 't Haaff, Gedenkboek 75-jarig bestaan, 15.
Bij KB van 25 april 1857, no. 81 werd bepaald dat
"De inrichting van onderwijs voor adelborsten te Willemsoord den naam (draagt) van "Koninklijk Instituut voor de Marine" en is bestemd ter opleiding van jongelingen tot officier bij de Marine, bij het corps Mariniers en tot ingenieur van den scheepsbouw. Het is geplaatst aan boord van het Wachtschip te Willemsoord."
Vestiging aan boord van een wachtschip was verre van ideaal. Het oorspronkelijke idee - een opleiding, waarin theoretische kennisoverdracht en praktische instructies geïntegreerd plaatsvonden - kwam in het gedrang. In 1859 pleitte L.G. Brocx, oudste officier/instructeur aan het instituut, voor een aparte instelling voor lessen en instructie in de vorm van een onderwijsinrichting aan de wal en een instructievaartuig. Bruggraaf, Kennis is macht, 43 - 44.
Negen jaar later, op 8 juli 1868, diende F.A.A. Gregory, commandant van het KIM, plannen en een begroting voor de bouw van een vestiging aan de wal in bij de minister van Marine. Inv.nr.7: brief aan de minister van Marine van 8 juli 1868, no. 1080.
Op 20 mei 1869 kon Brocx, nu als minister van Marine, de eerste steen leggen voor het huidige gebouw te Willemsoord. Burggraaf, Kennis is macht, 42. Klaassen, Gedenkboek 100-jarig bestaan, 20.
Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd, door de plaatsing van alle adelborsten op de vloot, de geregelde opleiding verstoord. In september 1916 werden weer de eerste lessen gegeven.
Door de mobilisatie van 24 augustus 1939 volgden de adelborsten hun mobilisatiebestemmingen op en werd het instituut tot hulphospitaal ingericht. Klaassen, Gedenkboek 100-jarig bestaan, 22.
Naar aanleiding van de Duitse inval werd het Instituut op 11 mei 1940 gesloten. Een deel van de vloot week uit naar Engeland. Gezocht werd naar een voortzetting van de officiersopleiding.
Aangezien de marineorganisatie in Indië nog intact was, werd in Soerabaja een officiersopleiding gestart (zie volgende paragraaf).
Daarnaast werd op 12 juli 1940 een groot landhuis van de familie Enys, in de buurt van Falmouth, betrokken (het zogenaamde Enys House). Hier werd het KIM voortgezet
Er werden vier afdelingen gevormd, twee voor de Zeedienst, één voor de Mariniers en één voor de Marine Stoomvaartdienst. Later werden er ook adelborsten voor de Administratie opgeleid. Klaassen, Gedenkboek 100-jarig bestaan, 24.
Inmiddels waren voorbereidingen getroffen om na de bevrijding op korte termijn officieren op te leiden voor de Koninklijke Marine.
Het Enys House werd op 1 mei 1946 opgeheven en het KIM verhuisde weer naar Den Helder.
Op 25 mei 1940 gaf C.E.L. Helfrich, Commandant Zeemacht (CZM) in Nederlands-Indië, de Commandant der Marine te Soerabaja de opdracht met voorstellen te komen omtrent opzet en leerplan voor een opleiding tot officier van de Koninklijke Marine. Inv.nr. 61: brief van de CZM van 25 mei 1940, no.P.40/3/18 aan de Commandant der Marine te Soerabaja. F.C. van Oosten, "De adelborstenopleiding te Soerabaja". Marineblad, 1965, 1043.
Na een bespreking op het Ministerie van Marine te Batavia werd besloten een commissie (de Werk- en Organisatiecommissie Opleiding Adelborsten genoemd) in te stellen, Van Oosten, "De adelborstenopleiding", 1043. Beschikking van de CZM van 10 juni 1940, no. P.40/4/3.
De commissie stelde voor:
"(...) het leerprogramma beperkt te houden tot hetgeen (...) strikt noodzakelijk is om in de praktijk goed bruikbare officieren op te leveren, die niettemin over voldoende basiskennis beschikken om zich gedurende hun loopbaan verder te bekwamen en te ontwikkelen (...) en de duur der opleiding (...) beperkt te houden tot 2 jaar (...)." Inv.nr. 61.
In augustus 1940 werd gestart met de opleiding. De leiding van het instituut werd opgedragen aan schout-bij-nacht Stöve, die werd bijgestaan door de overige leden van de Werk- en Organisatiecommissie. Inv.nr. 61; notulen van de vergadering der Commissie op 14 juni 1940.
In afwachting van nieuwbouw werden de adelborsten voorlopig ondergebracht in de marinekazerne Coebeng. Het onderwijs werd gegeven in een schoolgebouw aan de Oedjoeng. Inv.nr. 61. Inv.nr. 62.
In verband met het uitbreken van de oorlog met Japan (8 december 1941) besloot de CZM om de opleiding adelborsten gedurende de maand januari 1942 te onderbreken. De oudste en jongstejaars adelborsten werden ingedeeld bij de militie.
Na de slag in de Javazee en begin maart 1942 werden de laatste adelborsten geëvacueerd. Zij kwamen op 3 mei 1942 in Engeland aan. Na een korte infanterieopleiding vervolgden zij hun opleiding aan het KIM in het Enys House. Burggraaf, Kennis is macht, 59.
Na de bevrijding van Nederland werd met frisse moed de opleiding van marine-officieren in Den Helder hervat. Op 16 mei 1946, twee weken na de verhuizing naar Den Helder startten de spoedopleidingen voor de korpsen Zeedienst, Mariniers, Stoomvaartdienst en Administratie. De eerste lichting telde 118 adelborsten.
De driejarige opleiding begon op 16 september 1946. Op 1 oktober 1948 werd de benaming van adelborst voor de Marinestoomvaartdienst gewijzigd in adelborst voor de Technische Dienst (Burggraaf, Kennis is macht, 61).
Bij KB van 5 september 1950, nr. 24 (Verzameling van verordeningen voor de Koninklijke Marine (VVKM) nr. 10) werd opnieuw de opleidingen tot officier bij de zeemacht geregeld.
Tevens was hierin opgenomen dat de commandant van het instituut voor wat betreft het onderwijs rechtstreeks onder de minister van Marine stond. Overigens stond hij rechtstreeks onder de bevelen van de Commandant der Zeemacht in Nederland (CZMNED).
De dagelijkse leiding van het onderwijs bij het instituut beruste bij het hoofd van het onderwijs. Benoeming geschiedt door de minister. Het hoofd van het onderwijs stond de commandant van het instituut bij in de regeling van het onderwijs.
Tegelijk met de herziening en uitbreiding van onderwijsprogramma en het op wetenschappelijke basis brengen van de officiersopleiding werd in juli 1963 de bestuursvorm van het KIM veranderd. De leiding van de opleiding werd opgedragen aan de Vlagofficier belast met de Officiersvorming bij het KIM (VOKIM). De VOKIM werd bijgestaan door een militaire commandant van het instituut en een hoofd Wetenschappelijke Vorming (HWV).Al spoedig, in 1966, bleek het bestaan van een aparte commandant van het instituut onwerkbaar en werd de VOKIM behalve met de officiersvorming ook belast met het commando van het KIM. Als commandant was de VOKIM ondergeschikt aan de CZMNED, als hoofd van de opleiding aan de minister van Defensie.
Als bestuursorgaan van het KIM werd de Raad van Vlagofficier en Assessoren (RVA), onder voorzitterschap van de VOKIM, aangesteld. Leden van de RVA waren de militaire commandant, het HWV en de hoofden van de studieafdelingen. De assessoren van de RVA hadden een adviserende taak, maar de besluitvorming binnen de RVA was collegiaal van aard en werd in 1968 ook formeel vastgelegd. Om toezicht te houden op het werk van de VOKIM en de RVA werd al in mei 1963 het Curatorium (CURA) ingesteld. Als president van het CURA trad ZKH prins Bernhard op, leden waren de Chef van de Marinestaf, vier hoogleraren, de Vlagofficier Personeel, de Inspecteur van het Onderwijs bij de Zeemacht (IOZ) en de VOKIM. Het CURA hield niet alleen toezicht, maar adviseerde ook de minister van Defensie.
Tot 1974 waren de adelborsten voornamelijk in een wachtschip gelegerd, welke voor het hoofdgebouw was afgemeerd. De ingebruikneming van het legeringsgebouw Neptunus maakte een eind aan deze traditie.
In het begin van de 80-er jaren van de vorige eeuw traden de eerste vrouwelijke adelborsten, aspirant-officieren met een hogere beroepsopleiding en buitenlandse adelborsten aan bij het KIM en werden infrastructurele plannen vastgelegd in een tienjarenplan.
Na de eerste ervaringen met een "gemengde bemanning" in 1980 aan boord van Hr.Ms. Zuiderkruis, werden alle functies binnen de KM, met uitzondering van de Onderzeedienst en het Korps Mariniers, opengesteld voor vrouwen. In 1983 werden tien vrouwelijke adelborsten tot de officiersopleiding toegelaten. In de daarop volgende jaren zou het aantal vrouwelijke adelborsten toenemen tot 15 à 20 procent van het Korps Adelborsten. De belangstelling van de vrouwen ging voornamelijk uit naar de opleiding voor de administratie en de zeedienst.
In 1986 kwam er een nieuwe indeling in vakgroepen en werd in het onderwijs meer aandacht besteed aan de praktische opleiding. Het onderwijs werd, behalve door de RVA, gestuurde en ondersteund door de voorzitters van de vijf studierichtingen (de militaire korpsvertegenwoordigers of korpshoofden), de raad van mentors en divisiechefs, studiebegeleiders, drie adviesgroepen en de studiecontactgroep (het inspraakorgaan voor adelborsten en officieren-student). De uitvoering van onderwijs en onderzoek berustte bij de vijf vakgroepen: A (bedrijfs-, bestuurs- en politieke wetenschappen); B (wis- en natuurkunde); C (maritiem-technische wetenschappen); D (nautische wetenschappen) en E (informatie- en wapentechnische wetenschappen). J.J. Leeflang en P.L. Bakker, Gedenkboek KIM 1904-2004, 55, 60.
Het College van Curatoren van het KIM werd ingesteld bij KB van 20 mei 1963, nummer 64.
De taak van het College van Curatoren is toezicht houden op alle aangelegenheden welke betrekking hebben op de opleiding van adelborsten tot beroepsofficier en op de voortgezette opleiding van beroepsofficieren tot volwaardig officier en het terzake adviseren van de minister, gevraagd of ongevraagd, in het bijzonder ten aanzien van:
Het college werd op 30 september geïnstalleerd en beëdigd door de staatssecretaris van Defensie (Marine)
Het huishoudelijke reglement van 1857 bepaalde dat de commandant van het Wachtschip tevens belast werd met het oppertoezicht over het personeel en dat hij verantwoordelijk was voor het materieel. Huishoudelijk reglement voor het Koninklijk Instituut voor de Marine ('s-Gravenhage, 1857), art.30.
Onder de commandant zorgde de eerste-officier van het Wachtschip, tevens plaatsvervangend commandant, voor de opvoeding en een eerste officier-instructeur werd belast met de leiding van het onderwijs. M.J.C. Klaassen, Gedenkboek honderd jarig bestaan der adelborsten-opleiding te Willemsoord 1854-1954 (Bussum, 1954), 19.
In de loop der jaren werd het reglement en het huishoudelijke reglement regelmatig gewijzigd. In grote lijnen bleef de organisatie van het instituut hetzelfde. De wezenlijke veranderingen worden hierna kort bespreken.
Bij KB van 25 april 1871, no. 81 werd het Reglement voor het KIM te Willemsoord vastgesteld. Artikel 2 bepaalde:
"(dat) een Hoofd-officier der Marine (...) Kommandant is van het Instituut en van het wachtschip."
Het toezicht op de belangen van het Instituut werd geregeld in artikel 3 van voornoemd reglement.
"Het toezigt op de belangen van het Instituut is opgedragen aan eenen Raad van Bestuur, bestaande uit den Kommandant, als voorzitter, den eersten Officier-Instructeur, een der burgerlijke onderwijzers, door den Minister van Marine te benoemen, den Kapitein-Luitenant, eersten Officier van het wachtschip, en den Officier van Administratie, die tevens Secretaris van den Raad is.
De Voorzitter der Commissie tot het examineren van Zee-Officieren wordt door den Raad van Bestuur geraadpleegd in alle zaken, de regeling van het onderwijs betreffende.
Eene Commissie, jaarlijks door den Koning te benoemen, doet eene inspectie van het Instituut, en brengt daarvan verslag uit."
In 1876 werd de naam van de Raad van Bestuur gewijzigd in Raad van Toezicht.
De commandant stond rechtstreeks onder de bevelen van de minister van Marine en was voorzitter van de Raad van Toezicht.
Artikel 2 van het Huishoudelijk Reglement vermeldde dat
"(...) in den Raad van Toezigt (...) ter tafel (worden) gebragt, al de voorstellen omtrent de geldelijke en materieele belangen van het Instituut en die, welke de studien der Adelborsten betreffen."
Bij KB van 6 april 1923, no. 33 Gewijzigd bij KB van 12 februari 1925, no.43.
"Het Koninklijk instituut voor de marine is bestemd tot opleiding van jongelieden tot: a. zeeofficier; b. officier der mariniers; c. officier van den marinestoomvaartdienst; d. officier van administratie."
De Commandant der Marine te Willemsoord voerde het bevel over de inrichting en een hoofdofficier uit het Korps Zeeofficieren was commandant der inrichting en tevens directeur van het onderwijs. KB van 6 april 1923, no.33, art.2.
In 1938 werd in het huishoudelijke reglement de taak van de Raad van Toezicht gewijzigd. Art. 12 bepaalde dat
"de raad (...) den commandant van advies (dient), hetzij op verzoek van den commandant, dan wel uit eigen beweging".
Tevens werd de raad uitgebreid met een tweede burgerleraar, die evenals de eerste burgerleraar, op voordracht van de commandant door de minister werd aangewezen.
De Raad van Vlagofficier en Assessoren is benoemd bij Koninklijk Besluit 20 mei 1964, nummer 64.
De verantwoordelijkheid voor de gang van zaken bij het instituut was in handen gelegd van de VOKIM. Bij het bepalen van het beleid op onderwijsgebied werd hij bijgestaan door assessoren. Hun taak was geregeld in een reglement.
Gezamenlijk konden zij op een uitgebreid terrein besturend en beleidsbepalend optreden, doch voor wat betreft het niveau van het onderwijs waren zij onderworpen aan het toezicht van het College van Curatoren.
Elke beslissing van de raad werd vastgelegd in een "Besluit van de Raad van de Vlagofficier en Assessoren", dat ter kennisneming werd gebracht aan het College van Curatoren. M.J.C. Klaassen, Gedenkboek honderd jarig bestaan der adelborsten-opleiding te Willemsoord 1854-1954 (Bussum, 1954), 76.
Over de organisatie van het instituut tijdens de oorlogsjaren is niets bekend!
Over de geschiedenis van de archieven is weinig bekend.
Op 28 oktober 1991 is 60,5 strekkende meter archief over de periode 1909 - 1984 door het hoofd van de afdeling Post- en Archiefzaken van de Marinestaf aan het Centraal Archievendepot overgedragen.
Betreffende het archief van het KIM te Soerabaja is het volgende bekend. Na de capitulatie van Nederlands-Indië nam de commandant van het instituut, kapitein ter zee H.J. Bueninck, het archief mee naar Londen. Aldaar werden door hem de archiefbescheiden, die geen waarde meer hadden voor de toekomst vernietigd. De resterende bescheiden werden door Bueninck in een aantal bundels verpakt en ter bewaring naar het Departement van Marine te Londen en het KIM te Falmouth gezonden.
Het betrof de navolgende bundels:
Het archief is krachtens bepalingen van de Archiefwet overgebracht.
Bij aanvang van de werkzaamheden bedroeg de omvang van het archief 3,50 strekkende meter. Na bewerking is hiervan één strekkende meter bewaard gebleven. Selectie en de daadwerkelijke vernietiging vonden plaats op basis van het Voorschrift voor het vernietigen en inleveren van archiefbescheiden van de Koninklijke marine, vastgesteld bij ministeriële beschikking, nr. D87/028/35368 van 27 november 1988.
Tijdens de bewerking is geconstateerd dat er sprake was van meerdere archiefvormers, te weten: de commandant van het KIM, de Raad van Bestuur (vanaf 1876 Raad van Toezicht), de Commissie belast met het afnemen van de overgangsexamens en de commandant van het KIM te Soerabaja.
In onderhavige inventaris is derhalve een onderscheid gemaakt in voornoemde archiefvormers.
Tijdens zijn bestaan heeft het instituut diverse vestigingsplaatsen gekend, ondermeer Medemblik (1829 - 1850), Willemsoord (1854 - 1940) en "Enys House" te Penryn bij Falmouth (1940 - 1946). Er is geen onderscheid gemaakt naar vestigingsplaats, daar de archiefvorming op dezelfde manier doorging.
Alleen de periode dat het KIM ook gevestigd was in Soerabaja (1940 - 1942) is als een apart blok in de inventaris opgenomen. Dit instituut vormde zelf archief.
Het archief is verre van compleet. De aangetroffen archiefbescheiden (ingekomen en minuten van uitgaande stukken) dateren uit de jaren 1864, 1868, 1879 - 1882, 1909 - 1916, 1923 - 1924, 1931, 1933, 1938 - 1946. Daarnaast werden een aantal brievenboeken over de jaren 1866 - 1869, 1879 - 1884, 1891 - 1892 en 1898 - 1913, alsmede enige stamboeken en registers met processen-verbaal en orders, en een omslag met arbeidscontracten van personeel (1870 - 1900) aangetroffen.
Betreffende de archiefvorming is uit de bewaard gebleven archiefbescheiden het navolgende te destilleren.
Tot en met het jaar 1905 (mogelijk zelfs tot 1910) werden van de uitgaande stukken afschriften in registers opgenomen. De stukken werden per vijf jaar doorlopend genummerd. Uit de aangetroffen registers blijkt dat onder andere de navolgende blokken gevormd werden: 1876 - 1880, 1881 - 1885, oktober 1899 - 1905.
De ingekomen stukken werden waarschijnlijk in agenda's (zijn niet aangetroffen) ingeschreven. De stukken kregen een doorlopende nummering. Het aangetroffen archiefdeel tot 1882 bevestigt dit.
In 1910 werden twee series gevormd: één serie van ingekomen en één serie van minuten van uitgaande stukken. Elke serie had een eigen nummering, die over meerdere jaren doorliep. Of hier ook vijfjarenblokken werden gehanteerd is niet bekend.
De ingekomen en de minuten van uitgaande stukken werden per jaar doorlopend genummerd. Mocht een ingekomen of minuut van uitgaand stuk betrekking hebben op een ander stuk, dan kreeg dit het inschrijfnummer van het desbetreffende stuk. M.a.w. er werd dus jaarlijks een serie ingekomen en minuten van uitgaande stukken gevormd.
In deze periode was sprake van een rubriekenstelsel. De rubrieken werden aangeduid in Arabische cijfers, bijvoorbeeld 3/1/1 (maandrapporten van het KIM) en 12/1/1 (betreffende de opleiding van adelborsten). Het eerste cijfer duidt waarschijnlijk de rubriek aan en het laatste is een volgnummer. De betekenis van het tweede cijfer is niet bekend.
De hiervoor beschreven archiefvorming is vertaald in de onderhavige inventaris. Allereerst is het archief verdeeld in "A. Stukken van algemene aard" en "B. Stukken betreffende bijzondere onderwerpen".
Onder het onderdeel A worden de series ingekomen en minuten van uitgaande stukken, alsmede de registers van afschriften van uitgaande stukken over de jaren 1864-1939 opgenomen.
Onder het onderdeel B is het archiefdeel 1940 - 1946 opgenomen dat volgens het rubriekenstelsel is gevormd.
Het aangetroffen archiefgedeelte is verre van compleet. Zo zijn alleen een aantal notulenboeken (1870 - 1901), een brievenboek (1910 - 1913), ingekomen stukken en minuten van uitgaande stukken (1909 - 1921) aangetroffen.
Tot 1913 was sprake van twee series: één serie ingekomen stukken en één serie minuten van uitgaande stukken. De minuten van uitgaande stukken werden tot 1910 in registers geschreven en vanaf 1910 werden afschriften i.c. minuten in de registers geplakt. Beide series hadden een eigen doorlopend registratienummer.
Vanaf 1914 werden ook twee series aangehouden: één ingekomen en één minuten van uitgaande stukken. De laatste serie werd nu niet meer in registers ingeplakt, maar los in het archief opgelegd. M.i.v. 1 januari 1914 is men bij het toekennen van registratienummers weer bij nummer één begonnen. Elke serie had een eigen doorlopend registratienummer.
Voornoemde archiefvorming vindt zijn weerslag in onderhavige inventaris. Er is een indeling naar serie gemaakt.
Van dit archief zijn alleen een aantal notulenboeken aangetroffen. Het is niet bekend of de commissie ook nog op een andere manier archief vormde. De commissie werd ieder schooljaar opnieuw samengesteld. In de notulenboeken zijn bij het begin van het schooljaar afschriften opgenomen van de ministeriële beschikking in deze.
Van het archief van het KIM te Soerabaja zijn bij het CAD alleen de bundels betreffende de oprichting en de bouw van het instituut aangetroffen (zie ook hoofdstuk 2). Deze bundels zijn intact gelaten en als zodanig opgenomen onder de inventarisnummers 61 en 62. De twee bundels zijn voorzien van een inventaris, opgemaakt door kapitein-ter-zee H.J. Bueninck. De ordening zoals die is aangebracht door Bueninck is gehandhaafd.
Daarnaast zijn in het archief van de commandant van het KIM te Willemsoord enkele stukken aangetroffen behorende tot het archief van het KIM te Soerabaja.
Evenals bij het archief van de commandant van het KIM te "Enys House" werden ook hier rubrieksaanduidingen aan de archiefbescheiden toegekend. In plaats van Arabische cijfers werden voor de rubrieksaanduiding Romeinse cijfers gebruikt.
Dit archief was geordend volgens het rubriekenstelsel. Gezien de geringe omvang van het archief is besloten de rubrieken niet nader te benoemen en het geheel chronologisch in te delen naar beleidsterreinen.
In 1991 is tevens onder de noemer "diverse collecties" een aantal kleinere archieven overgedragen welke zijn gevormd bij het KIM; Het betreft de archieven van:
Deze archieven hebben bij de overdracht een omvang van 9,2 strekkende meters.
Reproductie van originele bescheiden uit dit archief is, behoudens de algemene regels die gelden voor het kopiëren van stukken, niet aan beperkingen onderhevig. Er zijn geen beperkingen krachtens het auteursrecht.
Het archief kent geen beperkingen voor het raadplegen van stukken als gevolg van slechte materiële staat.
Openbare archiefstukken kunnen online worden aangevraagd en gereserveerd. U kunt dit ook via de terminals in de studiezaal van het Nationaal Archief doen. Om te kunnen reserveren dient u de volgende stappen te volgen:
Bij het citeren in annotatie en verantwoording dient het archief tenminste éénmaal volledig en zonder afkortingen te worden vermeld. Daarna kan worden volstaan met verkorte aanhaling.
VOLLEDIG:
Nationaal Archief, Den Haag, Koninklijk Instituut voor de Marine (KIM), nummer toegang 2.13.157, inventarisnummer ...
VERKORT:
NL-HaNA, Kon. Inst. Marine, 2.13.157, inv.nr. ...
Inventarisnummers van dit archief zijn niet in kopievorm beschikbaar
Zie ook inv. nr. 47
Zie ook inv. nr. 40
Bevat inhoudsopgave
Bevat inhoudsopgave
met hiaten
Met scriptie
Dit betreft schepelingen, opgenomen in een van de dienstvakken kleermaker, schoenmaker, barbier of wasser, die een zeer eenzijdig ambachtelijk takenpakket hebben