Namens de prinses van Oranje, stelde de raadpensionaris in 1754 aan de Staten van Holland en West-Friesland voor om professor Joh. Lulofs te benoemen tot inspecteur-generaal over 's lands rivieren in die provincies, die daartoe op 8 mei van dat jaar besloten, waardoor dus een meer algemeen beheer over de Waterstaat ontstond dan tot dusverre had bestaan.
Wegens zijn zwakke gezondheid trad Lulofs in 1769 af en hij adviseerde de Staten om de algemene rivierbelangen toe te vertrouwen aan Christiaan Brunings, opziener van Rijnland, die 14 september 1769 tot die werkzaamheden gemachtigd en tot inspecteur-generaal over 's lands rivieren aangesteld werd.
Brunings heeft met het Provinciaal Bestuur het beheer over dijken, wegen en waterwerken gevoerd totdat, ingevolge de Staatsregeling van 1798, het Uitvoerend Bewind op 27 maart 1798 (nr. 39) besloot dit beheer voortaan 'geattacheerd' te doen zijn aan het Agentschap van Politie en Binnenlandse Correspondentie, welk agentschap aan A.J. la Pierre werd opgedragen Instructie vastgesteld 26 december 1799, nr. 57.
Reeds 11 april 1798 (nr. 25) benoemde deze Chr. Brunings als president ter behering der zeeweringen, zeedijken en de waterstaat der Bataafse republiek, C.R.Th. Krayenhoff als chef de bureau en P. Lorentz als commies bij dat bureau, terwijl bij besluit van 7 april 1798 (nr. 14) de benoeming van C. Apostool tot commies-tekenaar bij het bureau van de Waterstaat volgde.
Verder diende de agent een plan in ter behering van de Waterstaat, dat door het Uitvoerend Bewind werd goedgekeurd bij besluit van 24 mei 1798 (nr. 38). Daarbij werd vastgesteld dat er zouden zijn:
1e. Een Departement der Rivieren in de voormalige gewesten Gelderland, Overijssel, Utrecht, Holland en Brabant, onder beheer van drie daarvoor te benoemen leden, ervaren in de waterbouwkunde etc.
2e. Een Departement der Zeedijken en Zeeweringen, waarvoor benoemd zouden worden uit Groningen en Friesland vier leden, uit Zeeland vier leden, en uit Holland twee leden voor het Noorden en twee voor de eilanden benevens de kust van Overijssel en de Veluwe. Ook deze leden zouden ervaren in zee- en dijkwerken moeten zijn.
Aan de veertien leden van dit departement werd tevens de superintendentie over de Heemraadschappen en Dijkcolleges opgedragen.
Tot leden van de Binnenlandse Waterstaat werden benoemd F.J. Leemans en J. Sabrier, terwijl F.W. Conrad werd benoemd tot commies bij en ter assistentie van de president Chr. Brunings.
Deze regeling hield stand totdat op voordracht van de agent van politie en Binnenlandse Zaken, d.d. 26 juli 1800 (nr. 48a) een reorganisatie plaats had.
De republiek werd in acht departementen verdeeld onder bestuur van vijf commissies van commissarissen-inspecteurs, te weten:
Chr. Brunings werd benoemd tot eerste commissaris-inspecteur van de gehele Waterstaat en tot commissarissen-inspecteur werden aangesteld:
Bij besluit van 25 augustus 1800 nr. 63 werd daaraan voor het departement van de Delf nog als vierde commissaris-inspecteur toegevoegd: M. Monsier, die tevens in de departementen Amstel en Texel zou fungeren.
Het algemeen beheer van het Departement van de Waterstaat, dat van de agent van Inwendige Politie enz. op 1 september daaraanvolgend was overgegaan op de Raad van Binnenlandse Zaken, ging in oktober 1803 over op twee Commissies van Superintendentie.
Op 14 maart 1803 (nr. 58) zijn de departementale besturen van Holland, Utrecht, Gelderland en Overijssel aangeschreven uit hun midden of anderszins leden te benoemen tot het vormen van een Commissie van Superintendentie over het werk der rivieren, en de departementale besturen van Holland, Zeeland, Friesland en Groningen voor het vormen van een Commissie van Superintendentie over het werk der zeehavens en zeegaten.
Bij besluit van 2 september 1803 (nr. 31) werd een reglement voor deze beide commissies vastgesteld. Bij Staatsbesluit van 3 oktober 1803 (nr. 42) werden de commissarissen-inspecteurs met ingang van 1 november daaraanvolgend ontslagen, met opdracht om alle 'archieven, charters, kaarten en verdere stukken tot hun gewezen qualiteit betrekking hebbende en bij hen voorhanden zijnde aan de daarbij geconcerneerde Commissies van Superintendentie in te zenden'.
Bij besluit van 10 oktober 1803 (nr. 19) werd Chr. Brunings benoemd tot directeur-generaal van de Nationale Rivier- en Zeewerken en 14 oktober daaraanvolgend (nr. 9) volgde daarop de aanstelling van inspecteurs.
Als inspecteurs werden op 14 oktober 1803 (nr. 9) benoemd:
Voor de rivieren:
Voor de zeehavens en zeegaten:
Na het overlijden van de directeur-generaal Chr. Brunings werd bij besluit van de raadpensionaris, d.d. 10 juni 1805 (nr. 17) vastgesteld, dat voor hem in de plaats twee inspecteurs zouden worden benoemd, één uit de districten der rivieren en één uit die der zeehavens en zeegaten. Bij dit besluit werd eveneens bepaald om de Commissie van Superintendentie over de Waterstaat (die inmiddels uit de combinatie der beide bovengenoemde commissies ontstaan was) aan te schrijven het archief van de overleden directeur-generaal bij voortduring te doen completeren.
Op 21 juni daaraanvolgend (nr. 38) werd een reglement vastgesteld voor de Commissie van Superintendentie. Art. 20 van dit reglement luidde: 'De directie en executie van alle waterwerken aan de behering of superintendentie der Commissie gesubjecteerd zal geschieden en verzekerd worden door een Directeur-generaal, wanneer de Commissie bij ondervinding mocht blijken de vervulling van dien post volstrekt noodzakelijk te zijn; wijders door inspecteurs, landmeters en opzienders'.
Dientengevolge werd F.W. Conrad tot opvolger van Chr. Brunings benoemd. Artikel 22 bepaalde, dat de commissie zo spoedig mogelijk een voordracht zou inzenden nopens het getal en de jaarwedden der inspecteurs, landmeters en vaste opzichters. Ter voldoening aan dit artikel benoemde de commissie bij besluit van 8 juli 1805 (nr. 26) drie leden uit haar midden om een voordracht aan de raadpensionaris te doen omtrent het aantal inspecteurs etc. en hun traktementen. Van de indiening ener voordracht blijkt echter niets, en nog op 20 november 1806 wordt door de Commissie van Superintendentie een staat van traktementen over het 4e kwartaal ingediend, waarop dezelfde indeling der functionarissen, als in 1803 vastgesteld, voorkomt.
Koning Lodewijk Napoleon nam op 20 november 1806 (inv.nr. 13) een besluit omtrent het beheer luidende: 'Il y aura un Directeur-général des digues, ponts et chaussées, assisté par un conseil permanent et un ou plusieurs Inspecteurs-généraux' en benoemde tegelijkertijd een commissie om een ontwerp organisatie in te dienen, bestaande uit de heren: Twent, van Stralen, Krayenhoff en Abbema, auditeur-secretaris.
Bij Koninklijk Decreet d.d. 20 januari 1807 (nrs. 10 en 11) werd de Commissie van Superintendentie opgeheven en werd vastgesteld dat het algemeen bestuur van de Waterstaat zou worden opgedragen aan een directeur-generaal, bijgestaan door vijf administrateurs, een secretaris-generaal, een inspecteur-generaal en verschillende inspecteurs en geëmployeerden.
Tot leden van de algemene administratie werden met ingang van 1 februari 1807 benoemd:
Verder is aan het decreet van 20 januari 1807 geen uitvoering gegeven, doch de nieuwe organisatie had plaats bij decreet van 30 maart 1808 (nr. 47). Hierbij werd bepaald, dat de administratie van de Waterstaat verdeeld zou worden in twaalf districten en dat in elk district een inspecteur zou zijn bijgestaan door opzichters enz.; alleen het zevende district zou twee inspecteurs krijgen.
Aan het hoofd van de districten 1-7 en 8-12 zouden inspecteurs-generaal benoemd worden. De organisatie luidde als volgt:
;
Bij Koninklijk Besluit van 28 december 1808 (nr. 2) werd het ambt van directeur-generaal van de Waterstaat opgeheven en de administratie verenigd met het Ministerie van Binnenlandse Zaken, ingaande 1 januari 1809, terwijl bij besluit van 22 mei 1809 nr. 6 een Ministerie van Waterstaat werd opgericht, ingaande 1 juni 1809. Tijdens de vereniging der Administratie van de Waterstaat met het Departement van Binnenlandse Zaken was aan de minister toegevoegd een Comité Centraal van de Waterstaat bestaande uit de leden: A. Blanken Jzn., C.L. Brunings, C. van Delen, A.F. Goudriaan, C.R.Th. Krayenhoff, J.W. Raven, J.H. van Swinden en P. Lorentz, benoemd bij Koninklijk Decreet van 22 januari 1809, waaraan bij besluit van 2 februari nr. 5 en van 6 februari nr. 1 J.F. van Beeck Calkoen werd toegevoegd. Na de inlijving werd het beheer van de Waterstaat opgedragen aan een rekwestmeester belast met de Dienst van Bruggen en Wegen (later directeur van Bruggen en Wegen genoemd).
Bij Keizerlijk Decreet van 14 november 1810 nr. 33, werd een nieuwe organisatie vastgesteld. Dit decreet bepaalde onder andere dat de zeven Hollandse Departementen de 16e inspectie van de Franse Dienst van Bruggen en Wegen zouden uitmaken. Deze inspectie werd verdeeld in twee divisies: 1e Zuiderzee, Monden van de Maas en Bovenijssel; 2e Monden van de IJssel, Friesland, Wester-Eems en Ooster-Eems. De beide in functie zijnde inspecteurs bleven daarbij gehandhaafd en elk werd aan het hoofd van een divisie gesteld. In ieder departement zou een inspecteur of ingenieur gesteld worden en in ieder arrondissement een gewoon ingenieur. Met ingang van 1 april kwam deze organisatie tot stand. De plaatsing was als volgt:
De eerste resideerde te Amsterdam en de tweede te Kampen.
Verder waren geplaatst
In het Departement van de Zuiderzee::
In het Departement van de Monden van de Maas:
In het Departement van de Boven IJssel:
In het Departement van de Monden van de IJssel:
In het Departement van de Wester-Eems:
In het Departement van de Ooster-Eems:
Deze organisatie bleef gedurende de Franse heerschappij voortbestaan.
Na het herstel van Nederlands onafhankelijkheid kwam het beheer van de Waterstaat onder de directeur-generaal van Bruggen en Wegen. Bij het besluit van 6 mei 1814 nr. 2804A werd vastgesteld, dat het in functie zijnde personeel voorlopig ongewijzigd gehandhaafd zou blijven tot een definitieve reorganisatie zou hebben plaats gehad. Wel werd ten gevolge van het vervallen der verdeling van het land in departementen de indeling in districten weer aangenomen. Het Departement van de Zuiderzee werd 1e provisioneel district van de Waterstaat; de Monden van de Maas 2e; de Bovenijssel 3e; de Monden van de Rijn 4e; de Monden van de Schelde 5e; de Monden van de IJssel 6e; Friesland 7e; Wester Eems het 8e provisioneel district.
De definitieve organisatie werd vastgesteld bij Koninklijk Besluit van 25 juli 1816 (nr. 36), terwijl de benoemingen plaats hadden bij Koninklijk Besluit van 25 december 1816 (La X, nr. 26) als volgt:
1e afdeling. J. Blanken Jzn., inspecteur-generaal en inspecteur.
J. Ant. Blanken, ingenieur;
4e afdeling. W. van Ommeren, inspecteur te Arnhem.
2e afdeling. A.F. Goudriaan, inspecteur-generaal en inspecteur.
3e afdeling: C. van Delen, inspecteur te Bergen.
De Koninklijke Besluiten van 17 december 1819 (nrs. 1 en 2) brachten wederom een reorganisatie, waarbij het beheer en bestuur over sommige waterstaats- en publieke werken aan de staten der respectievelijke provincies werd overgedragen. Verder werd daarbij bepaald, dat de indeling en het Corps Ingenieurs van de Waterstaat en de Publieke Werken geheel dezelfde zou blijven als in 1816 was vastgesteld, behalve dat met één der inspecteurs-generaal zou moeten worden volstaan. Hieraan werd echter geen gevolg gegeven, want de beide inspecteurs-generaal bleven gehandhaafd, tot bij Koninklijk Besluit van 28 september 1823 (nr. 102) Goudriaan werd aangesteld tot administrateur en Blanken dus alleen inspecteur-generaal bleef.
Het Koninklijk Besluit van 17 december 1819 (nr. 2) kwam eigenlijk pas tot uitvoering door de Koninklijke Besluiten van 11 april 1822 (nrs. 22 en 23). Dientengevolge werd bij Ministeriële Beschikking van 18 mei 1822 (nr. 45) met ingang van 1 juli daaraanvolgend het Corps Ingenieurs als volgt ingedeeld:
Hoofdingenieurs in algemene dienst:
Bovendien werden daarbij de gewone ingenieurs aangewezen, die met de provinciale dienst belast werden.
Na het overlijden van de inspecteur-generaal A.F. Goudriaan werd geen opvolger benoemd, doch de volgende indeling ingevoerd bij Koninklijk Besluit van 26 juni 1829 (nr. 34) met ingang van 1 juli daaraanvolgend:
1e district
2e district
3e district
4e district
Na de afscheiding van België in 1830 bleef een eigenlijke reorganisatie achterwege; als provisionele maatregel werd aanvankelijk aangenomen, dat het Corps Ingenieurs zou bestaan uit:
Een reorganisatie van de Waterstaat en het Corps Ingenieurs werd ingevoerd bij Koninklijk Besluit van 8 februari 1849 (Stb. nr. 6). Deze had ten doel in de samenstelling vereenvoudiging aan te brengen, welke tot bezuiniging zou leiden, maar tevens werd daarbij overwogen, dat de bepalingen van het Koninklijk Besluit van 17 december 1819 hier niet meer in toepassing gebracht konden worden.
Bij besluit van 8 februari 1849 werd alzo het Rijk verdeeld in elf districten en twee inspecties.
Omtrent de inspecteurs-archieven lezen we in 'de Gestie' van dr. Bakhuizen van den Brink R. Fruin, De gestie van dr. R.C. Bakhuizen van den Brink enz., 's-Gravenhage, 1926, blz. 107 vlg.
In 1858 vond de rijksarchivaris aanleiding om de minister van Binnenlandse Zaken te schrijven: 'dat het zorgvuldig ook de generale Directiën van den Waterstaat zoo bij het Agentschap van Politie, als bij de latere Departementen van Binnenlandsche Zaken en Waterstaat hare archieven hebben bijeengehouden en bewaard, deze echter incompleet blijven, zoolang wij niet in het bezit zijn van de archieven der Inspecteurs-generaal. Dit is in den loop van één jaar de derde maal, dat ik buiten staat ben om een voldoend antwoord te geven, juist omdat de archieven der Inspecteurs buiten mijn bereik zijn...'
'Ik wensch daarom Uwe Excellentie in overweging te geven of het niet mogelijk zou zijn van Harentwege omtrent die archieven eenige nasporingen te bevelen of inlichtingen in te winnen, die archieven althans tot den jare 1814, voor zooverre zij nog voorhanden zijn, op eene plaats onder behoorlijk toezigt, b.v. op het Rijksarchief te vereenigen en vooral tegen verdere verstrooiing er van te waken. Immers het blijft mijne overtuiging, dat de Staat een onbetwistbaar regt heeft op de minuten, ambtshalve gesteld door de officieren van den Waterstaat en voorzeker op de stukken aan hen in hun betrekking ingezonden en nimmer afgedaan'.
De minister zegde daarop een onderzoek toe, waaraan in de loop van 1860 gevolg werd gegeven door overlegging van de inventarissen van de bescheiden, die nog onder de hoofdinspecteur, de inspecteurs en de hoofdingenieurs berustten. Naar aanleiding van deze lijsten deed Bakhuizen van den Brink het voorstel om alle stukken van de Waterstaat van vóór 1814 van inspecteurs enz. naar het (Algemeen) Rijksarchief over te brengen en de stukken welke uit hun aard tot de archieven van bijzondere provincies behoren in de provincies te deponeren.
Verder zegt Bakhuizen van den Brink T.a.p. blz. 152 vlg.
'Zo dus het regt van de Staat op de archieven van de bijzondere Inspecteurs ontegenzeggelijk is, nog meer geldt dit van de archieven van de Inspecteurs-generaal Conrad, Goudriaan en Blanken, die bepaaldelijk als ambtenaren van het Algemeen bestuur kunnen worden beschouwd. Het was mij vooral om die archieven te doen, toen ik mijn aanzoek bij Uwer Excellenties ambtsvoorganger deed, en ik verheug mij, dat dientengevolge althans het meest officieele gedeelte van dat van Goudriaan, zijne correspondentie met het Algemeen bestuur in zijn geheel teruggevonden is en opgegeven in het vierde gedeelte van den inventaris van den heer Inspecteur van de 1e inspectie. Ook dat van den Inspecteur-generaal J. Blanken kan voor een goed gedeelte zaamgesteld worden uit de stukken, opgegeven in het 1e gedeelte van dezelfden inventaris en in dien van den Hoofdinspecteur. Eindelijk de in het tweede gedeelte van den inventaris van den heer Inspecteur van de 1e inspectie overgebleven overblijfsels van het archief van Krayenhoff behooren bepaaldelijk tot het archief van Uwer Excellentie departement. Immers zij werden bij dispositie van Uwe Excellentie's toenmaligen ambtsvoorganger van 25 Juni 1840 no. 133 aan den Inspecteur Goekoop tegen reçu ten gebruike afgeleverd om daarna successievelijk te worden teruggezonden. Wat in 20 jaren geen plaats gehad heeft, kan thans met alle regt geschieden, en die stukken tegen afgifte van het reçu door gemelden heer Inspecteur bij missive van 7 Juli 1840 no. 1443 ingezonden, uit hunne tegenwoordige bewaarplaats teruggevorderd.'
'Tengevolge niet alleen van de verplaatsingen of veranderde betrekkingen der inspecteurs en ingenieurs, maar vooral ook tengevolge van de groote veranderlijkheid in de bepaling van de districten hunner werkzaamheden hebben zich in enkele archieven, thans onder hoofdambtenaren van den waterstaat berustende, stukken opeengehoopt, welke tot geheel andere streken dan die, waar zich hun archief bevindt, betrekking hebben. Bepaaldelijk is zulks het geval met het archief van den Inspecteur van de 1e inspectie, waarin zich de overblijfsels der archieven van de Inspecteurs-generaal Blanken en Goudriaan, wier werkzaamheden het geheele koninkrijk Holland omvat hebben, hebben opeengehoopt. Vandaar dat de rapporten over de fortificatiën van Brielle en Amsterdam, over de werken van Mark en Dintel, over de Drentsche en Friesche vaarten, stukken over de sluizen in Overijssel, over de zeedijken in Groningen te Arnhem te vinden zijn enz.'
Het doel van het voorstel van Bakhuizen van den Brink was 'dien toestand te doen ophouden, door alle die stukken herwaarts over te brengen, waar de zetel van de hoofddirectie van den Waterstaat is en tevens de verzamelplaats van alle oorkonden, welke niet van actueel maar van historisch belang zijn, in het Rijksarchief gevonden wordt. Herwaarts als naar een bepaald middelpunt kunnen dan alle navragen worden gerigt en zelfs wanneer de stukken hetzij tijdelijk aan ambtenaren van den Waterstaat, hetzij onbepaald aan provinciale archieven zijn afgegeven, zal van hier uit de plaats kunnen aangewezen worden, waar de verlangde inlichtingen kunnen en moeten gegeven worden'.
Tenslotte stelde de rijksarchivaris voor 'behoudens later te bepalen bestemming voor het Rijksarchief op te vragen, met uitzondering der stukken van latere dagtekening dan December 1813: 1e de stukken vermeld in de inventaris van den heer Hoofdinspecteur; 2e die vermeld in de inventarissen van den heer Inspecteur in de 1e inspectie; 3e die, vermeld in de respectieve inventarissen van de hoofdingenieurs in Noord-Holland, Friesland, Overijssel, Groningen en Drenthe en in die van de ingenieur de Bruyn Kops; 4e uit het archief van den Hoofdingenieur in Noord-Brabant een aantal bepaaldelijk genoemde stukken'.
'De Minister vereenigde zich met die plannen en gelastte den Hoofdinspecteur, de Hoofdingenieurs en den Inspecteur in de eerste inspectie de onder hen berustende stukken en kaarten tot December 1813 aan het Departement in te zenden, waar de Rijksarchivaris ze dan zou kunnen onderzoeken en nader bepalen, waarheen ze definitief behoorden te worden gezonden. Inderdaad zijn in den loop van het jaar die stukken naar het Departement overgebracht en van daar zijn de archieven van de Inspecteurs-generaal Blanken en Goudriaan op het Rijksarchief gekomen. Merkwaardigerwijze vindt men noch nu, noch later eenig gegeven omtrent deze aangelegenheid in de correspondentie van Bakhuizen van den Brink, noch omtrent de definitieve bestemming der stukken'.
Tot zover de Gestie, waaruit vrij uitvoerig de geschiedenis der archieven van de waterstaatsambtenaren blijkt.
De archieven zijn tussen 1860 en 1931 door de Ministeries van Binnenlandse Zaken en van Waterstaat aan het Algemeen Rijksarchief overgedragen en deels verworven door aankopen.
Het archiefblok bevat archiefstukken onder verschillende rechtstitels verworven.
Het archiefblok bevat archiefstukken onder verschillende rechtstitels verworven.
Na overbrenging naar het Rijksarchief zijn er geen bestanddelen vernietigd.
Aan de volontair mr. H. Aa was opgedragen van deze stukken een beschrijving te vervaardigen, welke hij niet heeft kunnen voltooien. Daarna is deze arbeid aan schrijver dezes, H. Bonder, opgedragen.
In 2009 is een aanvulling aan het archief toegevoegd. Het betreft 6 delen inzake de peilhoogten en merkwaardigste gebeurtenissen op de rivieren Maas, Rijn, Waal, Nederrijn, IJssel, Lek en Merwede, gemeten over de periode 1770-1853.
De verzamelingen zijn nu zoveel mogelijk weder geordend naar de ambtenaren of commissies, waarvan zij afkomstig zijn; de verdere indeling behoeft geen nadere toelichting
Reproductie van originele bescheiden uit dit archief is, behoudens de algemene regels die gelden voor het kopiëren van stukken, niet aan beperkingen onderhevig. Er zijn geen beperkingen krachtens het auteursrecht.
Het archief kent beperkingen voor het raadplegen van stukken als gevolg van kwetsbare of slechte materiële staat.
Openbare archiefstukken kunnen online worden aangevraagd en gereserveerd. U kunt dit ook via de terminals in de studiezaal van het Nationaal Archief doen. Om te kunnen reserveren dient u de volgende stappen te volgen:
Bij het citeren in annotatie en verantwoording dient het archief tenminste éénmaal volledig en zonder afkortingen te worden vermeld. Daarna kan worden volstaan met verkorte aanhaling.
VOLLEDIG:
Nationaal Archief, Den Haag, Inspecteurs Waterstaat vóór 1850, nummer toegang 2.16.06, inventarisnummer ...
VERKORT:
NL-HaNA, Inspecteurs Waterstaat vóór 1850, 2.16.06, inv.nr. ...
Inventarisnummers van dit archief zijn niet in kopievorm beschikbaar
Bij de Stanford University (USA) berust de kaarten- en tekeningencollectie van F.W. Conrad (1769-1808)
De archiefbescheiden van A. Blanken Jzn. gevormd als inspecteur van Waterstaat in Zuid-Holland zijn overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 1808-1849, (toegang 3.07.01) Kaarten- en tekeningen van groter formaat dan A3 zijn grotendeels opgenomen in afzonderlijke kaartenarchieven (toegangen: 4.BLF, 4.KIVI, 4.KRF, 4.VTH, 4.VTHR en 4.WCA).
Zie ook de archieven van het Ministerie van waterstaat 1798-1813 (toegang 2.01.13) en van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, Afdeling Waterstaat 1814-1877 (toegang 2.04.07).
Christiaan Brunings werd 3 november 1736 te Neckarau in Baden geboren en overleed 16 mei 1805 te 's-Gravenhage.
Na te Heidelberg een jaar rechten te hebben gestudeerd ging hij naar Amsterdam, waar hij onder andere wis- en natuurkunde studeerde en na het overlijden van J. Noppen 25 mei 1765 benoemd werd tot toeziener van Rijnland. Als zodanig deed hij zeer belangrijk werk voor de ontwatering van het Hoogheemraadschap, vooral na 1804 aan het kanaal bij Katwijk.
Daarnaast onderscheidde hij zich bijzonder bij de onderhandelingen over de verbetering van 's lands rivieren, hetgeen tengevolge had, dat hij op 14 april 1769 prof. Lulofs opvolgde als inspecteur-generaal over 's lands rivieren in Holland. Als zodanig had hij een werkzaam aandeel in de volgende werken:
Bovendien deed hij veel tot verbetering onzer grote rivieren; vooral uitgebreide werken aan de Lek kwamen onder hem tot stand.
Verder was hij lid van de Commissie van Superintendentie over de Zeedijken en Zeeweringen in de provincie Holland van 13 maart 1795 af; in 1798 werd hij president dier commissie.
27 oktober 1795 werd hij tevens lid der Commissie van de Waterstaat van het noordelijk gedeelte van Holland. In 1797 tevens lid der Commissie tot Droogmaking der Nieuwkoopse en Zevenhovense plassen waartoe hij reeds in 1787 had geadviseerd.
In 1798 werd hij president der Commissie voor de Maritieme Werken te Hellevoetsluis.
26 juli 1800 benoemde het uitvoerend bewind hem tot eerste commissaris-inspecteur van de gehele Bataafse Republiek, welke titel 10 oktober 1803 veranderde in directeur-generaal over 's lands rivieren en zeewerken. Deze functie bleef hij vervullen tot aan zijn dood.
Hij werd opgevolgd door zijn belangrijkste medewerker F.W. Conrad.
Frederik Willem Conrad werd 23 december 1769 te Delft geboren; hij overleed te Halfweg 6 februari 1808. Hij werd in 1787 werkzaam gesteld bij de genie te Sluis om toezicht te houden bij sluizenbouw, dijk- en rijswerken. 5 augustus 1788 werd hij adjunct-landmeter bij het werk der rivieren in Zuid-Holland, waardoor hij in directe aanraking kwam met Brunings. 2 november 1796 kwam hij onder baron Krayenhoff, speciaal voor de rivieren, en nog diezelfde maand volgde zijn benoeming tot adjunct-generaal opziener van Rijnland, doch tevens bleef hij belast met het werk der rivieren.
25 mei 1798 werd hij als commies aangesteld ter assistentie van Brunings in zijn functie van president der Commissie van Superintendentie over de Zeedijken en Zeeweringen in Holland. In datzelfde jaar werd hij ook lid van de Commissie tot Droogmaking van de Nieuwkoopse en Zevenhovense Plassen en van die tot Vervening van de Krimpenerwaard.
In 1799 kreeg hij zitting in de Commissie tot de Sluis- en Dokwerken te Hellevoetsluis om Brunings ter zijde te staan en bij afwezigheid te vervangen. Juli 1800 volgde zijn aanstelling tot commissaris-inspecteur in het Departement van de Amstel en Texel.
14 oktober 1803 kreeg hij de titel van inspecteur van 's lands zeehavens en zeegaten in het Noorderkwartier van Holland en werd hij tevens ten dienste gesteld van Brunings.
25 juli 1804 werd hij benoemd tot mede-directeur der werken voor de uitwatering van Rijnland bij Katwijk en na de dood van Brunings volgde hij deze op als generaal-opziener van Rijnland.
20 januari 1807 volgde hij Brunings op als inspecteur-generaal van de Waterstaat, hetgeen hij tot zijn dood bleef.
De archieven van de hier voren genoemde hoge functionarissen van de Waterstaat bestaan hoofdzakelijk uit de verzameling, die in april 1855 door Bakhuizen van den Brink werd aangekocht van de boekhandelaars I.A. Nijhoff en zoon te Arnhem.
De Gestie geeft daaromtrent de volgende toelichting (T.a.p. blz. 50 vlg.):
Onder de aangekochte nummers was het voornaamste, dat, behelzende 'eene verzameling van stukken betrekkelijk den waterstaat en de openbare werken in de Vereenigde Nederlanden, de Bataafsche republiek en het Koninkrijk Holland over de jaren 1544 tot 1808 in 33 half Engelsche banden en 27 pakketten'. Bakhuizen van den Brink rapporteerde dienaangaande het volgende:
'Wanneer de catalogus spreekt van het jaar 1544 als het eerste waarmede de verzameling aanvangt, is dit, omdat met dat jaar de verzameling gedrukte resolutiën Holland aanvangt, waaruit hoofdzakelijk de eerste pakketten zijn bijeen gebragt. De verzamelaar heeft reeds aanteekeningen uit stukken van de 15e eeuw bijeenverzameld, en ik stel mij voor, dat het eerste paket welligt zou kunnen worden verrijkt met de resolutiën Holland uit het later in folio uitgekomen eerste deel van het jaar 1524-1543, voor zooverre die tot den waterstaat betrekking hebben en er in het Rijksarchief een overcompleet exemplaar van het eerste deel te vinden ware. De verdere paketten, tot op den jare 1700 nog oningebonden, bestaan hoofdzakelijk uit gedrukte resolutiën der Staten van Holland, echter niet zoo of op vele plaatsen zijn geschreven stukken ingevoegd, die aan de verzamelaars Brunings, F.W. en M.H. Conrad in handen gekomen waren. Met den jare 1700 tot 1798 loopt de ingebonden reeks: aanvankelijk zijn het ook grootendeels met eenigen vlijt bijeengebragte Hollandsche en Generaliteits-resolutiën, gedrukte memoriën en rapporten; sedert 1765 echter, toen de werkzaamheid van Brunings bij den Waterstaat aanving, vindt men meer geschreven stukken, ingevoegde en geteekende kaarten, profilen en plans en wel naarmate Brunings' betrekkingen tot den dienst uitgebreider en aanzienlijker werden, eerst als Inspecteur-generaal van 's Lands - Hollands - rivieren, vervolgens als eerste commissaris-inspecteur van den Waterstaat der Bataafsche republiek, eindelijk als Directeur-generaal van 's Lands rivieren en zeewerken zijn die dikwijls geheel ongedrukte stukken talrijker; zoodat eindelijk het geschrevene het meeste is. Men vindt daarin kopijen van onderscheidene rapporten, bij Brunings in zijne betrekkingen ingekomen, brieven aan hem gerigt, en minuten van antwoorden, notulen van vergaderingen van dijkcollegiën en droogmakerijen waarvan hij lid was.
Sedert 1798 houdt de reeks ingebondene registers op en nemen de paketten weder een aanvang; misschien omdat tot op dat jaar Brunings zelf zijne verzameling tot zooverre geordend had. Maar in die paketten wordt op dezelfde wijze de vereeniging gedrukte en geschreven stukken voortgezet. Ook na den dood van Brunings en onder het directeur-generaalschap van zijnen opvolger F.W. Conrad tot op diens overlijden (februari 1808). Naar ik verneem is het verzamelen van bouwstoffen nog altoos voortgezet door den hoofdingenieur M.H. Conrad. Schoon hij bij het sterfjaar zijns vaders is blijven stilstaan, bragt hij tot op den laatsten tijd zijns levens nog altijd materialen van vroegere dagtekening bijeen, en de onzekerheid hierin de volledigheid bereikt te hebben is welligt oorzaak, dat hij de latere paketten ongebonden liet.'
'Hoewel het ook waar zij, dat de verzameling voor de XVIde, XVIIde en laatste helft der XVIIIde eeuw hoofdzakelijk uit gedrukte stukken bestaat, die derhalve ook elders voorhanden zijn, zou het toch een ongeloofelijken tijd en moeite kosten, niet alleen zeldzame brochures, welke ook hier opgenomen zijn, bijeen te brengen, maar ook om alles zoo te rangschikken en te ordenen, als door de kundigste mannen in het vak Brunings en de Conrads gedaan is. Die bedenking geldt niet tegen het latere gedeelte; maar ik verheug mij met betrekking tot dat gedeelte een andere bedenking te kunnen oplossen, welke wellicht bij Uwe Excellentie zou kunnen opgerezen zijn. Veel van het hier verzamelde is aan Brunings en F.W. Conrad niet in hunne betrekking als ambtenaren van den staat toegekomen, maar deels door hen zelve bijeengezogt, deels aan hen in handen gesteld of door hen zelven geschreven als leden van bijzondere collegiën van dijkwezen en waterschap. Wat hier voorkomt, aan hen in de eerste betrekking verstrekt, is veelal kopij, doch die kopij behoudt te grooter waarde bij de onzekerheid, waarin wij omtrent het lot der originelen verkeeren. In allen gevalle dunkt mij eene schifting onmogelijk, bij welke met zekerheid zou kunnen aangewezen worden: dit moet Rijkseigendom zijn.
Het ware niet onmogelijk het werk voort te zetten, door Brunings en de Conrads aangevangen, vooral met betrekking tot de vroegere jaren. Behalve de resolutiën Holland van 1524-1543, waarop ik de eer had Uwe Excellentie te wijzen, liggen er op het Rijksarchief losse geschrevene stukken, verstrooid zoo in de loketkas van Holland als in die van de Staten-Generaal en van den Raad van Staten betreffende waterbouw en waterstaat, waaraan men reeds destijds geene bepaalde plaats wist aan te wijzen. Evenzo zijn er onder de verzamelingen van Van der Heim, Bisdom, Goldberg, Dasse-vael en Van der Hoop losse zoo geschreven als gedrukte stukken tot de geschiedenis van dit vak betrekkelijk. Ik stel mij voor de verdere verstrooiing dier stukken tegen te gaan, door ze bij de hoofdverzameling van Brunings in te lijven indien zij niet reeds daar gevonden worden'.
Tot zover Bakhuizen van den Brink over deze verzameling. Blijkbaar is de eerste portefeuille zoek geraakt, althans de collectie begint bij 1591.
Van de inlijving van stukken uit andere collecties is niets te bespeuren.
Deze door Chr. Brunings aangelegde collectie is waarschijnlijk voortgezet ingevolge besluit van de raadpensionaris d.d. 10 juni 1805 (nr. 17) waarbij de Commissie van Superintendentie over de Waterstaat werd geautoriseerd 'om het archief van 's Lands Waterstaat van den Directeur-generaal bij voortduring te completeeren met alle zoodanige stukken en besluiten als weleer aan denzelven gezonden wierden; het voors. archief bij voorraad stellende onder de bewaring van den Inspecteur F.W. Conrad en zulks ten einde hetzelve archief zoude kunnen gebezigd worden door zoodanige persoon of personen als welke de commissie voornoemd eventueel zoude noodig oordeelen in belangrijke gevallen in plaats van den Directeur-generaal te raadplegen en ten einde deze hierdoor in staat gesteld worden om gereedelijk kennis te krijgen aan al hetgeen in een gegeven materie voorheen is gebeurd en besloten.'
Voor het raadplegen dezer verzameling, waarop geen klappers zijn, zal het aanbeveling verdienen, daarbij gebruik te maken van de indices op de resoluties van de Staten van Holland en West-Friesland of voor de latere jaren van de Indices der Centrale Besturen.
Aan de boven beschreven verzameling zijn vele stukken toegevoegd uit andere verzamelingen. Deze zijn naar de onderwerpen beschreven. De indeling van de inventaris spreekt voor zich zelf. Achter de ambtelijke stukken zijn geplaatst de particuliere stukken van Chr. Brunings en F.W. Conrad, die in 1907 zijn geschonken door mej. C.L.A. Conrad.
Zie ook inv.nrs. 1175-1178.
Na 1794 vrijwel uitsluitend archief van Brunings en Conrad als directeur en inspecteurs betreffende algemene waterstaatsaanlegenheden.
Hierin originele verhandelingen over Delfland van Cruquius.
Dit is blijkbaar een index op tien delen, die vele de in de hiervoor gaande verzameling stukken vermeldt, doch niet zo volledig is geweest. De tien delen zijn niet teruggevonden; ze hebben behoord tot de nalatenschap van P. Steijn, raadpensionaris van Holland ca. 1772. Aanwinsten 1903 XVIII, 5.
Achterin aantekeningen van vacaties en reiskosten, hoofdzakelijk gemaakt tot executie van de sluis- en dokwerken te Hellevoetsluis. 1799-1800.
Het journaal is gehouden door 's lands architect J. W. Karsten, die met de bouwmeester der stad Harlingen Jelle Jacobi en de strandmeester Simon Miedema op 6 september 1804 waren benoemd. Er is een rapport van prof. N. Ypey c.s. d.d. 1774 aan toegevoegd.
Zie ook inv.nr. 72.
Zie ook inv.nr. 86.
Met twee kaartjes.
Zie ook de notulen van de conferentie over de Waterstaat in Noord-Holland gehouden 6 januari 1796, ingevolge decreet van 27 oktober 1795 te Amsterdam in inv.nr. 40 hiervoor.
Met een kaart van de polders.
Hierbij een resolutie over subsidie voor dijken aldaar en in de Noordercoggen, d.d. 1777.
De verbouwing had in 1807 plaats.
Met een berekening van landmeter Bolstra.
Hierbij een tabel van de watermolens, d.d. 1761.
Enkele stukken betreffen ook Noord-Holland.
Hierbij het deel van de 'natuurkundige redeneringen ter verbetering van Zuid-Hollandse rivieren door G.F. Racer, predikant te Delden', aangaande de Merwede, 1743, en een gedrukt reglement betreffende hoogwaterrapporten, 1763.
Zie ook de notulen der commissie in nr. 40.
Hierbij een kaart van de landmeter L. Kraakhorst, gedrukt bij R. en J. Ottens te Amsterdam, 1742. Zie ook nr. 40.
- Alkemade (Lijkerpolder onder ...), 1803-1804
- Beijerlandse polder, 1804
- Esselijkerwoude (Vlietpolder onder ...), 1799
- Lisserpolder, 1804
- Loosdrecht (verveningen in ...), 1777-1802
- Moordrecht (landen benoorden 's-Gravenhage en IJsseldijk bij ...), 1799
- Noordwaddinxveen (Voorofs- of Binnenpolder van ...), 1800-1801
- Rietwijkerpolder, 1801-1806 - Rijnsaterwoudse Veenpolder, 1800
- Schieland (Eendrachtspolder onder ...), 1802
- Schieland (Zuidplas onder ...), 1799
- Spoelwijk (polderwerken te Middelburg en ...), 1802
- Stompwijk (Starrevaart- en Damhouderpolder onder ...), 1799
- Zwijndrechtse Waard (landen in de ...), 1799.
Aa (C.C.H. van der), Haarlem, 1777, 1781, 1785
Aeneae (H.), Den Haag, 1803
Bentink (J.F.), Amsterdam, 1790
Beijerinck (F.), Schoonlo, 1799, Nijmegen, 1802
Beijerinck (W.), Lent, 1791-1804
Berger (L. den), Texel, 1801
Blanken (A. Jzn.), Amsterdam, Gouda, 1798-1804
Blanken (F. Jzn.), Brielle, 1801
Blanken (J. Jzn.), Brielle en den Haag, 1798-1804
Boetzelaer (D. van), Amsterdam, 1787, den Haag, 1795
Boetzelaer (J.P. van), den Haag, 1776
Bolstra (M.), 1769-1772
Brunings (C.), Alphen, 1798-1803
Brunings (C.L.), Alphen, 1799-1803, Vianen 1804
Conrad (F.W.), Culemborg, 1790-1795, Spaarndam 1798-1804
Conrad (M.J.), 'In de gemeenelandskeet van den Hondsbossche', 1794-1795
Dingmans (A.), Vlissingen, 1798-1804
Duyvesteijn (J.W.), Haarlem, 1799-1804
Engelman (J.), Spaarndam, 1772, Nijmegen, 1787, Culemborg, 1790-1795, Werkendam, 1795, Den Haag, 1795, Arnhem 1800,1801, Didam, 1801-1803
Exrik (J.A.), Den Haag, 1801
Fock (Jacob), Amsterdam, 1802
Foreest (C. van), Nijenburg bij Alkmaar, 1798, Den Haag, 1799, 1801
Gael (Johan), Leiden, 1784-1799
Gevers (D.C.), Endegeest, 1804
Glavimans (P.), Den Haag, 1799, Amsterdam, 1802
Goudriaan (A.F.), Alkmaar, 1803
Goudriaan (B.), Amsterdam, 1790, 1795
Gunther (J.G.), Pannerden, 1791, Lobith, 1795-1803
Heijnsius (P.), Den Haag, 1795
Hendorp, Amsterdam, 1787
Hoeufft (David), Haarlem, 1799-1803
Hogendorp (W. van), Rodenrijs, 1794, 1795
Hugenpoth (Alex van), Aerdt 1801, Utrecht, 1803
Hugenpoth van Aerdt (G.F.), Aerdt, 1776-1803
Huychelbos van Liender (J.D.), Rotterdam, 1799-1803
Hurter (Melchior), Schaffhausen, 1781, 1782, 1791
Klinkenberg (R.), Den Haag, 1778
Koopman (C.B.), Alphen, 1800
Krayenhoff (C.R.F.), Den Haag, 1795-1804
Kruysman (J.A.), Halfweg, 1779
Lamsweerde (G.W. van), Zutphen, 1800, 1801
Leemans (J.F.), Den Haag, 1795, 1799
Lelyveld (P. van), Pz., Leiden, 1804
Lespinasse, Amsterdam, 1795
Lobrij (W.), Leerdam, 1795
Loosjes (A. Pzn.), Haarlem, 1801
Lorentz (P.), Den Haag, 1798-1803
Luytjes (E.C.), Aerdt, 1798, Millingen, 1803 May (W.), Amsterdam, 1791
Maurik (R. van), Den Haag, 1781
Peereboom (J.), Hoorn 1795, den Helder 1800, Alkmaar 1803
Redelijkheid (C.), Den Haag, 1772-1784
Roock (L.A.D.), Zaltbommel, 1784, 1785
Sabrier (J.), Pannerden, 1787, Delft 1791, 1794-1795, Den Haag, 1803
Schilling (J.), Amsterdam, 1790, 1794
Schimmelpenninck (R.J.), Londen, 1803, Amsterdam, 1803
Straalen (H. van), Den Haag, 1798
Swinden (J.H. van), Franeker, 1781, Amsterdam, 1786, 1803, 1803
Twent (J.A.), Den Haag, 1802, 1803
Vatebinder (G.C.C.), Gouda, 1795
Verelst (D.H.), Berlijn, 1772
Vladeraeken (G.C. van), Alkmaar, 1800-1803
Warin, Amsterdam, 1801
Wassenaer (J.J. van), Zuidwijk, 1772, 1778
Widder (F.A.), Groningen, 1763, 1766
Wiebeking, Darmstadt, 1798
Woltman, Cuxhaven, 1802
Zublink, Den Haag, 1803
Aan zijn moeder en zuster, 1766, 1782, 1783.
Aan zijn dochter, 1787 en ongedateerd
Aan en van zijn neef, 1752, 1754, 1782.
Aan en van zijn vriend F.A. Widder te Groningen, 1763, 1766.
Van een vriendin Cornelia uit Amsterdam, ongedateerd
Overlijdensberichten van:
J.C. Noppen, echtgenote van Chr. Brunings, 1768.
E.M. Six, moeder van Chr. Brunings, 1772.
W.C. Boey te Haarlem, 1793.
Mr. J. Hubrecht te Leiden, 1794.
Nic. baron van Boetzelaer, te 's-Gravenhage, 1796.
Aa (C.C.H. van der), 1771.
Redelijkheid (C.), Den Haag, 1784.
Straalen (H. van), Den Haag, 1778.
Een der Commissarissen voor het Werk der Rivieren, 1791.
Een lid der Commissie van Superintendentie, 1803, 1804.
Grotendeels met Wiebeking en Woltman.
Cornelis Rudolphus Theodorus Krayenhoff werd geboren in 1758 en overleed te Nijmegen in 1840. In 1784 vestigde hij zich als geneesheer te Amsterdam, welk hij slechts kort uitoefende, daar hij in 1795 luitenant-kolonel van de Generale Staf werd en tevens adjunct-contrarolleur der Hollandse fortificaties.
In 1796 werd hij directeur der Hollandse fortificaties en adjunct-inspecteur-generaal der rivieren.
In 1798 werd hij luitenant-kolonel, directeur van het Departement van de Krammer en Biesbosch tot aan en met het eiland Texel.
In 1803 volgde zijn benoeming tot inspecteur in het 2e district der rivieren (Beneden Rijn, Lek, Waal, Merwede, Hollandse IJssel en Maas, de Baartwijkse Overlaat, het Oude Maasje en de Biesbosch).
In 1806 werd hij kolonel-directeur der fortificaties en in 1807 generaal-majoor, waarmede zijn bemoeiingen met de Waterstaat eindigden.
Zie verder Nieuw Biografisch Woordenboek.
De hierna beschreven stukken betreffen alleen zijn waterstaatswerken.
Krayenhoff was met Twent en Van Stralen bij Koninklijk Besluit van 20 november 1806 inv.nr. 13, benoemd om de koning hierover voorstellen te doen. Als lid dier commissie heeft hij mede afschriften gemaakt.
Met afstandstafel en kaart van de hakkel 'bouten', en een kaart, aangevende de waterstanden van 1751 af door C. Velsen, ongedateerd.
Behoren bij inv.nr. 186.
Met bijlagen, houdende o.a. tekeningen van de gebouwen enz. waarin hakkelbouten zijn geplaatst.
Aanwinst 1895 nr. IV 14.
Pleunus Lorentz was sinds 1787 opzichter van de fortificaties te Hinderdam en mede voor de waarneming van Muiden, Weesp, Uitermeeren andere posten daaromtrent.
Bij besluit van het Uitvoerend Bewind, d.d. 11 april 1798, werd opgericht het Bureau der Zeeweringen, Zeedijken en Waterstaat. Hierbij werden Krayenhoff tot chef van P. Lorentz tot commies benoemd.
Ook bij het op 3 juli 1800 opgerichte Bureau voor Dijken, Wegen en Wateren, bleef hij 1e commies. In deze functie werd hij 3 oktober 1803 opnieuw aangesteld om de algemene secretaris en de griffier van het Staatsbewind in alle zaken, 's Lands Waterstaat concernerende, te assisteren.
13 mei 1808 (inv.nr. 159) werd hij bevorderd tot generale chef van de Algemene Secretarie van de Waterstaat.
1 januari 1809 stelde koning Lodewijk hem aan tot archivist en directeur der plannen bij het Comité Centraal van de Waterstaat, terwijl 16 februari 1811 zijn benoeming volgde tot chef van het Bureau van de Achterstand, waarmede dus zijn bemoeiingen met de Waterstaat een einde namen.
In 1815 werd hij, naar aanleiding van een verzoek om een post bij de Waterstaat in Oost-Indië te mogen krijgen, benoemd tot civiel ambtenaar der 2e klasse, welke benoeming in 1816 werd ingetrokken.
Jan Blanken Jzn. werd geboren te Bergambacht 15 november 1755 en overleed te Vianen 17 juli 1838.
In 1775 werd hij eerste ordinaris-opzichter van de Hollandse eilanden Voorne, Goeree en Overflakkee.
Tijdens de vierde Engelse oorlog (1780-1784) droeg hij bij tot het in orde maken der vestingen Brielle en Hellevoetsluis en tot de aanleg van een aantal batterijen langs de gehele Hollandse kust.
In 1785 werd hem als luitenant der artillerie het verkennen van de Schelde opgedragen en het in staat van verdediging brengen van de zuidelijke grenzen.
In 1794 tot kapitein der artillerie benoemd, werd hij belast met het organiseren van de artillerie bij de 'Landzaten', een korps, dat toen voor de verdediging gevormd werd.
In oktober 1794 richtte hij versterkingen op langs de Lekdijk bij Vreeswijk tot aan de Oude Rijn.
In maart 1798 werd hij benoemd tot lid der door de Bataafse Republiek ingestelde Commissie van Superintendentie over de Zeedijken, waardoor hij zich meer tot de Waterstaat ging bepalen.
16 juli 1800 werd hij benoemd tot commissaris-inspecteur van het departement Schelde en Maas benoorden Krammer en Grevelingen. Na de watersnood van 1803 verkreeg hij de rang van luitenant-kolonel.
14 oktober 1803 volgde zijn benoeming tot inspecteur in het 1e district, bestaande uit het Zuiderkwartier van Holland, hetgeen hij bleef tot hij 21 maart 1808 bevorderd werd tot inspecteur-generaal, welk ambt hij tot zijn pensionering op 26 november 1826, met ingang van 1 januari 1827 heeft vervuld (zie ook Nieuw Biografisch Woordenboek).
De lotgevallen van de archieven van de inspecteurs-generaal treft men aan in de algemene inleiding.
Brieven zitten in: Archief Waterstaat, 1798-1813 (2.01.13) 1e t/m 3e bureau.
Met een kaart van de indeling van Zuid-Holland, 1807.
Afkomstig uit Aanwinsten 1958, XI, 1-2.
Deze verzameling is slechts gedeeltelijk van Blanken afkomstig en verder aangevuld met allerlei latere gedrukte stukken.
Zie ook Noord- en Zuid-Holland.
Deze commissie bestond uit de heren: C.H. Verhuell, president, A. Twent, J. Blanken en A.F. Goudriaan, leden. Blanken was secretaris.
Zie ook het archief van de agent van Inwendige Politie.
Ontbreekt
Op 7 april 1807 stelde koning Lodewijk een reglement op de beheersing der dijken binnen het Rijk vast, waarbij de onderscheidene dijkbesturen in dijkringen werden verenigd. Die dijkringen zouden worden bestuurd door ringcommissies, bestaande uit niet meer dan zeven en niet minder dan drie personen. Dit reglement is echter niet toegepast, doch eerst nadat bij de wet van 31 januari 1810 het beheer van de Waterstaat was geregeld, werd bij Koninklijk Besluit van 15 juni 1810 (inv.nr. 1) een nieuw reglement vastgesteld, waarbij het algemeen toezicht over de dijkringen werd gebracht onder ringcommissies als boven, Deze commissies moesten hun rapporten inzenden aan de minister (directeur des Ponts et Chaussées) die ze aan Blanken zond om advies.
Ontbreekt
Hierbij ook de plannen van C. Vetloop te Utrecht strekkende ter voorkoming van overstromingen.
Hierbij ook enkele minuten van uitgegane stukken.
Zie het traktaat gesloten te Kleef 7 oktober 1816.
Met een kaart d.d. 1816.
Ontbreekt
Enkele stukken betreffen ook de Haarlemmermeer en de Waverveense Plassen.
Zie ook zeeweringen algemeen.
Zie ook inv.nr. 703.
Ontbreekt
Ontbreekt
Hierbij ook stukken betreffende Voorne en Hoek van Holland.
Met een kaart van het Haringvleet, 1781.
Zie ook Goeree en Overflakkee.
Met een wachtreglement d.d. 1799.
Meerder rapporten zijn in duplo aanwezig.
Hierbij enige stukken over stoomwatermolens, schepraderen enz. bij de Arkelse dam gebruikt.
Voorheen Handschriften 3.22.01.01, inv.nr. 1343.
Ontbreekt
Met een schets over het gebruik der paalhoofden voor de defensie, ongedateerd.
Met een tekening van de sluis in de Donge, 1784.
Met een schetstekening van de doorbraak van de Maasdijk, 1824.
Ontbreekt
Zie ook het archief van de in 1819 benoemde Commissie voor een studieplan van de Artillerie- en Genieschool waarvan J. Blanken Jr., lid is geweest.
Hierbij een relaas over proeven om het ijs te doen springen door middel van bommen of mijnen, d.d. 1785.
Bevat ook stukken van A. Blanken Jzn
Uitvindingen van C. Zillesen te Utrecht, lid van de Hollandse Maatschappij van Wetenschappen.
Adrianus François Goudriaan werd geboren te Ameide 1 augustus 1768 en is 1 juni 1829 te Rijswijk overleden.
In 1786 werd hij aangesteld als waterbouwkundig ambtenaar van Amsterdam en in 1788 als opzichter bij het indijken van de polders Riet en Wulfdijk, beoosten Blij- en Kanisvliet in Oostelijk Staats-Vlaanderen.
In 1790 werd hij onder Chr. Brunings geëmployeerde bij de toen in aanbouw zijnde haven van Nieuwediep; van 1795 af was hij belast met de marine- en waterstaatswerken in het noordelijk deel van Holland met als standplaats Alkmaar. Als zodanig werden van 1797-1800 onder zijn directie de havenwerken en magazijnen te Medemblik uitgevoerd.
In 1798 werd hij lid van de Commissie voor de Mijdrechtse Droogmakerij.
In 1800 volgde zijn benoeming tot commissaris-inspecteur van de Waterstaat voor een deel van het departement Texel, in 1803 tot inspecteur in Noord-Holland, hetgeen hij bij de organisatie onder koning Lodewijk d.d. 21 januari 1807 bleef (het 1e district).
21 maart 1808 werd hij met J. Blanken Jzn. benoemd tot inspecteur-generaal ter standplaats Amsterdam.
Op 22 januari 1809 volgde zijn benoeming tot lid van het Comité Centraal.
3 februari 1811 werd hij inspecteur-général des Ponts et Chaussées in een deel der 6e inspectie bestaande uit de departementen Bouches de l'IJssel, Prise, l'Ems Occidental et l'Ems Oriental. Hij kreeg Kampen als standplaats.
Bij de organisatie van 1 januari 1817 verkreeg Goudriaan het inspecteur-generaalschap over de Zuidelijke Inspectie, zijnde Zeeland en de zuidelijke provincies behalve Limburg en Luik, en tevens het inspecteurschap in de 2e divisie, zijnde Zeeland, Oost- en West-Vlaanderen en Antwerpen. Hij vestigde zich te Princenhage, doch zijn standplaats was Breda.
Met 1 september 1817 werden hem nog toegevoegd Noord-Brabant, Limburg en Luik, terwijl na het overlijden van de inspecteur in de 3e divisie op 27 mei 1821 hem ook de dienst in de provincies Zuid-Brabant, (is opgedragen aan Bouesnel!) Henegouwen, Namen en Luxemburg werd opgedragen.
Bij Ministeriële Beschikking d.d. 16 mei 1822 werd bepaald, dat de inspecteurs-generaal na 1 juni daaraanvolgend geen vaste directie meer zouden hebben, maar dat zij zich overeenkomstig het Koninklijk Besluit van 11 april 1822 zouden begeven ter plaatse waar hunne tegenwoordigheid zou worden vereist.
Het Koninklijk Besluit van 28 september 1823, inv.nr. 10, benoemde hem met ingang van 15 oktober daaraanvolgend tot administrateur van het Departement van Binnenlandse Zaken, waaronder de Waterstaat ressorteerde. Hoewel hij de titel van inspecteur-generaal bleef behouden, liet hij gedurende die tijd de inspectie hoofdzakelijk aan zijn ambtgenoot over.
Na het ontslag van J. Blanken Jzn. werd hij met ingang van 1 januari 1827 weder inspecteur-generaal van de Waterstaat in het gehele Rijk, hetgeen hij tot zijn dood bleef.
In 1931 zijn de hierna beschreven archieven van Goudriaan aan het Algemeen Rijksarchief overgedragen. De archieven als inspecteur-generaal en inspecteur der 2e divisie lagen door elkaar. Zij zijn van elkaar gescheiden en onderverdeeld naar de provincies en verder naar onderwerpen.
Met een kaart.
Aanwezig zijn gegevens over:
a. Wegen in Gelderland door M. Beijerink. Hierbij een 'tableau van de groote Heerenwegen of Heerbanen', gedrukt, ongedateerd
b. Wegen en wateren in Noord-Brabant, door ingr, A. de Geus. (afschrift).
c. Wegen in Limburg, door hoofdingr. Sermoise.
d. Kanalen in Limburg en Brabant en de Zuid-Willemsvaart, door B.H. Goudriaan.
e. Wegen en wateren in Antwerpen.
Zie ook het archief van de tweede commissie (rubriek 18.2 van deze inventaris).
1. Arie Blanken Jzn. werd 11 juli 1766 geboren te Haastrecht; hij overleed te Gouda de 3e mei 1824. Hij trad in 1779 in militaire dienst bij het Wapen der Genie, voerde de directie over de vestingwerken van de waterlinie en werkte ná 1795 aan de herstelling van de zeesluis te Muiden.
Nadat de werkzaamheden van Arie Blanken Jzn. bij de fortificaties waren beëindigd vond hij een nieuwe functie bij de door het Provinciaal Bestuur van Holland op 23 juni 1797 geoctroyeerde vervening van landen, gelegen in het Ambacht van Berkenwoude in het Beneden Kerkgedeelte van Stolwijk in de Krimpenerwaard.
In de eerste vergadering der Commissie tot Beneficiering dier Vervening, gehouden te Haarlem de 14 november 1798, werd hij door de president Chr. Brunings voorgedragen tot directeur en opziener, daar hij 'reeds vele blijken van zijn kunde in dat vak getoond had' en in diezelfde vergadering werd hij als zodanig benoemd. Hij vestigde zich te Gouda.
Na beëindiging van dit werk werd hem bij besluit van het Wetgevend Lichaam, d.d. 4 mei 1804, weder een belangrijke commissie opgedragen. Bepaald werd, dat ten behoeve van het Hoogheemraadschap van Rijnland een uitwatering zou worden gemaakt te Katwijk aan Zee, conform het rapport van F.W. Conrad, A. Blanken Jzn. en S. Kros. De genoemde drie ontwerpers werden daarop blijkens de notulen der vergadering van de Commissie uit Hoogheemraden van Rijnland tot executie der uitwatering te Katwijk van 25 juli 1804 benoemd tot directeuren om met overleg van de directeur-generaal van de Waterstaat, Chr. Brunings, die werken ten uitvoer te doen brengen.
Naast de werken aan het Katwijks kanaal had Blanken van 1807 af ook veel bemoeienis met de droogmaking van de Zuidplas van Schieland, die hem later werd opgedragen bij missive van de minister van Waterstaat en van Publieke Werken, d.d. 17 januari 1816.
Bij de reorganisatie van de Waterstaat bij Koninklijk Besluit van 30 maart 1808 (inv.nr. 47) werd hij benoemd tot inspecteur van het 9e district. Tengevolge van de benoeming van zijn broeder J. Blanken Jzn. tot inspecteur-generaal werd bij besluit van 7 mei 1808 de inspectie van het 10e district ook aan Arie Blanken opgedragen.
Deze twee districten omvatten volgens het besluit van 30 maart 1808 geheel Zuid-Holland, een deel van Noord-Holland, Utrecht en Noord-Brabant. Ook werd bij dat besluit de instructie voor de inspecteurs vastgesteld alsmede voor alle overige waterstaatsambtenaren.
Bij Koninklijk Besluit van 22 januari 1809 (nr. 1), werd Blanken bovendien benoemd tot lid van het Comité Centraal, waarin hij zitting had niettegenstaande zijn broeder Jan ook lid daarvan was (2 febr. 1809 nr. 5).
Daarna werd hij bij Keizerlijk Decreet d.d. 20 februari 1811 benoemd tot ingenieur en chef du Corps Imperial des Ponts et Chaussées. Hij deed als zodanig dienst in het departement 'des Bouches de la Meuse'.
Bij besluit van de commissaris-generaal van Binnenlandse Zaken, d.d. 10 december 1813 inv.nr. 2417, werd hem de titel van hoofdingenieur der 1e klasse verleend.
De provisionele verdeling der Nederlanden in districten d.d. 6 mei 1814 veranderde slechts het Departement van de Monden van de Maas in het 2e district, hetgeen bij de definitieve organisatie bij Koninklijk Besluit van 25 juli 1816 La. X ook gehandhaafd bleef. Blanken ontving daarna tevens de honoraire titel en rang van inspecteur van de Waterstaat (Koninklijk Besluit van 3 juli 1817).
Bij de overdracht van het beheer en de bekostiging van waterstaatswerken van het Rijk aan de Provincies bij Koninklijk Besluit van 17 december 1819, (nr. 2) werd Blanken ter beschikking van de gouverneur en de Provinciale Staten van Zuid-Holland gesteld. Van deze functies is hij geschorst, voorlopig door de Staten op 16 mei 1823, definitief bij Koninklijk Besluit van 15 juni 1823 (nr. 10). Spoedig daarop 21 juli (nr. 19) volgde zijn eervol ontslag met ingang van 1 augustus 1823. Hij overleed 3 mei 1824.
Blanken heeft de archieven, die hij in bovengenoemde functies ambtshalve heeft gevormd, blijkbaar niet overgedragen aan de besturen waaronder ze zijn ontstaan, of aan zijn opvolgers. In 1886 werden ze door Martinus Nijhoff te 's-Gravenhage in publieke veiling gebracht; deze verkoping is echter niet doorgegaan. De regering heeft op de stukken beslag gelegd en daarna aangekocht. Het blijkt niet hoe Nijhoff ze heeft verkregen. Volgens de tegenwoordige directie zou de verzameling in Delft zijn aangekocht als oud papier.
Het gedeelte van voor 1813 is direct in het Rijksarchief geplaatst, het gedeelte na 1813 is eerst naar het Departement van Waterstaat gegaan en in 1908 met het Departementsarchief over 1813-1829 aan het Algemeen Rijksarchief overgedragen. Het eerste gedeelte was niet geïnventariseerd, de stukken van ná 1813 zijn beschreven in de 'Verslagen omtrent 's Rijks oude archieven' over 1908. Deze splitsing was echter kunstmatig, want bij de vorming der dossiers was daarmede geen rekening gehouden, evenmin met de verschillende titulaturen.
De dossiers of bundels bestaan uit originele correspondentie, dikwijls aangevuld met afschriften en gedrukte stukken.
2. Inv.nrs. 587-596, 598-600, 603-604, 609-611, 613-620, 624-626, 627, 628, 630, 633, 636, 639, 641-643, 648-652, 657-661, 644-667, 668A, 670-677, 679-680, 682-686, 699-702, 704-705, 707 en 754-773 zijn (soms voor een gedeelte) onderdeel geworden van de archieven van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat Zuid-Holland, 1808-1849, 3.07.01.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
De brieven zijn grotendeels van zijn broeder W. Blanken te Emden.
Ontbreekt.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Ontbreekt.
Afschriften verzameld door A. Blanken Jzn.
1. Ingevolge art. 9 van het Keizerlijk Decreet van 21 oktober 1811, benoemde de minister van Binnenlandse Zaken een commissie voor deze voorziening, waarin onder andere Blanken zitting kreeg.
2. Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Hierbij een register van de waterhoogten in Holland van 1570-1735.
Met een staat der dijkplichtingen d.d. 1792 (gedrukt).
Hierbij een inspectie-rapport over de dijken beoosten Muiden benevens die der Arkemeense polder onder Nijkerk en Putten in Gelderland en van de Bunschoterveen- en veldendijk onder Utrecht, 1818.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
1. Met retroacta d.d. 1633 en memories en historische aantekeningen en een afschrift Koninklijk Besluit van 1829, houdende verlenging van octrooi van vervening.
2. Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
1. Zie ook de Lek.
2. Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
1. Met een tekening van een sluis in de haven.
2. Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Hierbij tekeningen, kopies van handvesten enz. Zie waterstaatskaarten nr. 940X.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
1. Voorin bestekken d.d. 1799 (gedrukt in meerdere exemplaren).
2. Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de Hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 -172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Door Holland en Utrecht waren gezamenlijk gecommitteerden gesteld voor dit doel.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
1. Hierbij stukken van de Commissie voor het Kanaal van Steenenhoek, benoemd 2 december 1816 nr. 10755, waarvan A. Blanken voorzitter was.
2. Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Ontbreekt.
Een gedeelte van deze stukken is overgebracht naar het archief van de hoofdingenieur van Rijkswaterstaat in Zuid-Holland, 3.07.01, inv.nrs. 1 - 172, zie voor concordanties inventaris 3.07.01.
Slechts een gedeelte van de hier beschreven stukken bevindt zich in inv.nr. 681; de rest ontbreekt.
Blanken was met Chr. Brunings en A.F. Goudriaan door de Agent van Politie enz. gecommitteerd om deze plannen te onderzoeken.
Zie ook inv.nr. 356.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Deze commissie was opvolgster van de Commissie van Superintendentie over de vervening in de Krimpenerwaard, benoemd door en uit het Provinciaal Bestuur van Holland, bestaande uit de burgers A. van der Dussen te Haastrecht, D. Hoitsema te Amsterdam en C. Spanjaard te Zwammerdam ingevolge decreet d.d. 22 juni 1797, waarbij het octrooi werd verleed.
Deze commissie is op 30 juli 1797 met haar werkzaamheden begonnen en op 26 maart 1798 door het Administratief Bestuur van Holland ontbonden. In haar plaats stelde de agent van Inwendige Politie enz. op 2 augustus een nieuwe commissie in. Deze bestond bij de oprichting uit Chr. Brunings, president, Krayenhoff, Huichelbos van Liender en F.W. Conrad, leden. Zij vergaderden met commissarissen wegens de geïnteresseerden dier vervening, bestaande uit de heren: Willink, Berg en Helmers. Tot directeur werd in de eerste vergadering benoemd A. Blanken Jzn., die dit archief bijeengehouden heeft.
Bovenstaande gegevens zijn ontleend aan de 'Historische aantekeningen' van A. Blanken Jzn., doch in het archief van Holland is omtrent die benoemingen en dat octrooi niets aangetroffen. De 'papieren en charters' dezer commissie, die het Administratief Bestuur van Holland 29 mei 1797 aan de agent zond, en op 30 mei aan de chef de Bureau zijn doorgezonden, werden evenmin teruggevonden.
Alleen de notulen van de vergadering van 20 augustus 1797 zijn nog bewaard. (zie Verz. Brunings nr. 40).
De notulen van 29 september 1800 ontbreken.
Hierbij enige klad-notulen van Blanken over 25 maart 1807 - 4 september 1808, 23 maart, 26 okt 1810 en 26 juli 1813.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
De bestekken zijn in meerdere exemplaren aanwezig.
Met inhoudsopgave.
Deze loting werd gehouden ingevolge art. 11 van het reglement.
Polijn was secretaris van 't College van Dijkrichter en Heemraden in het Land van Stein.
Bij besluit van het Wetgevend Lichaam der Bataafse Republiek van 4 mei 1804, werd bepaald, dat ten behoeve van het Hoogheemraadschap van Rijnland een uitwatering te Katwijk aan Zee zou gemaakt worden, conform het rapport van F.W. Conrad, A. Blanken Jzn. en S. Kros.
Deze ontwerpers werden daarop blijkens de notulen der vergadering van de Commissie uit Hoogheemraden van Rijnland tot executie der uitwatering te Katwijk van 25 juli 1804 benoemd tot directeuren, om met overleg van de directeur-generaal Brunings die werken ten uitvoer te doen brengen.
Toen in 1808 Blanken inspecteur van het 9e en van het 10e district werd, verminderden zijn bemoeiingen met de Katwijkse uitwatering, doch in 1813, na het overlijden van ingenieur Kros, heeft hij weder zijn medewerking verleend. Directeur is hij echter niet weder geworden, aangezien de geldmiddelen dit niet toelieten.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Over 1813 - 1817 zie nr. 750.
Dit comité werd ingesteld bij Koninklijk Decreet van 21 januari 1809, nr. 1, met het doel de minister van Binnenlandse Zaken voor te lichten over alle waterstaatsaangelegenheden.
Tot leden werden bij Koninklijk Decreet van 22 januari 1809 nr. 1 benoemd: A. Blanken Jzn., C.L. Brunings, A.F. Goudriaan, baron Krayenhoff, Raven, Van Swinden, en P. Lorentz als archivist en directeur des plans. Bovendien had de inspecteur-generaal J. Blanken Jzn. in dit comité zitting.
Het comité heeft onder andere veel beraadslaagd over een groot plan tot algemene verbetering van de 'phisique'gesteldheid van de waterstaat der grote rivieren.
4 februari 1811 ontving het comité bericht, dat het wegens het inwerking treden van het Keizerlijk Decreet van 14 december 1810 zich van die dag af als ontbonden moest beschouwen, waarvan A. Blanken op 8 februari mededeling ontving van de voorzitter met dank voor de bewezen diensten.
Op 7 april 1809 stelde koning Lodewijk Napoleon een reglement op de behering der dijken binnen het Rijk vast, waarbij de onderscheidene dijkbesturen in dijkringen werden verenigd. Die dijkringen zouden worden bestuurd door ringcommissies, bestaande uit niet meer dan zeven en niet minder dan drie personen.
Dit reglement is niet toegepast, doch bij de wet van 31 januari 1810 werd geregeld de wijze waarop en de fondsen waaruit voortaan de dijken zouden worden onderhouden. Daarbij werden de zee- en rivierwaterkerende dijken gesteld onder het oppertoezicht van daartoe door de koning te benoemen ringcommissies. Tevens werd onder meer het dijksonderhoud in natura door hoefslagplichtigen omgezet in door dezen op te brengen bijdragen in geld, volgens een schattingsstelsel, waarvoor nauwkeurige voorschriften gegeven werden. Als uitvloeisel van die wet werden bij Koninklijk Besluit van 15 juni 1810 nr. 1, vastgesteld een reglement op de behering der dijken binnen het Koninkrijk en een instructie voor de leden der ringcommissies in de onderscheidene dijksringen, bij voorschreven reglement bepaald, en werden tevens de leden dier ringcommissies benoemd.
De inspecteurs kregen opdracht die ringcommissies zoveel mogelijk hun medewerking te verlenen.
De ringcommissies hebben niet lang na de Franse overheersing meer bestaan; reeds bij Soeverein Besluit van 8 maart 1814, nr. 5 werden zij ontbonden.
Blanken heeft zeer veel bemoeienis met de ringcommissies in zijn district gehad en heeft de correspondentie afzonderlijk bewaard, zoals ze hierna is beschreven.
Deze commissie, benoemd door de minister van Waterstaat en Publieke Werken bestond uit: A. Blanken Jzn., voorzitter; W. van Ommeren en A. Goekoop, leden; C.A. Pijl, commissaris benoemd door het College van de Alblasserwaard; N. Lageveld, idem door het college van Arkel beneden de Zouwe.
Deze commissie werd benoemd bij Koninklijk Besluit van 31 mei 1819 nr. 1 en bestond uit de heren: J.H. Voet, directeur der school, commandant-president en de leden: H. van Hoey van Ortie, M.J. de Man, J.L. May, A. Blanken Jzn., H. Detmers.
Deze commissie heeft twaalf vergaderingen gehouden en werd 2 december 1820 ontbonden.
Deze raad is ingesteld bij art. 13 van het Reglement van Organisatie d.d. 15 juli 1816 en werd bij Ministerieel Besluit van 25 augustus 1817 inv.nr. 9862 in buitengewone zitting bijeengeroepen te Brussel. Hij bestond uit de inspecteurs-generaal, de inspecteurs der 3e en 4e afdeling en de hoofdingenieurs in de 5e, 12e en 15e districten.
Conrad Ludwig Brunings werd 15 juli 1775 te Heidelberg geboren en overleed te Nijmegen 15 augustus 1816.
Na afgestudeerd te zijn, werd hij benoemd tot Amanuensis der Commissie voor de Droogmakerij der Nieuwkoopse en Zevenhovense Plassen.
30 juli 1800 werd hij een der vier commissarissen-inspecteur in de departementen van de Amstel en Texel, en tevens belast met de dienst in de departementen van de Rijn en de Dommel.
14 oktober 1803 volgde zijn aanstelling door het Staatsbewind tot inspecteur voor de benedenrivieren.
21 januari 1807 werd hij benoemd tot inspecteur in het 8e district, zijnde het departement van de Dommel, bestaande uit het grootste deel van Noord-Brabant.
22 januari 1809 werd hij bovendien benoemd tot lid van het Comité Centraal van de Waterstaat.
20 februari 1811 kreeg hij de titel van ingenieur en chef en bij Ministerieel Besluit d.d. 12 maart 1811 werd hem tevens de dienst in het departement Bouches de la Meuse, bestaande uit de afgestane gedeelten zonder het arrondissement Breda, opgedragen.
Bij besluit van 8 februari 1814 werd bepaald, dat zijn dienstkring zou bestaan uit de provincie Noord-Brabant in haar tegenwoordige vorm.
Verschillende rapporten zijn uitgebracht in samenwerking met andere inspecteurs.
Verschillende staten geven vergelijkingen met waterstanden van 1778 af.
Hierbij een kaart houdende een tabel van de standplaatsen der geëmployeerden bij ijsgang.
Het is niet gebleken waar deze 'index' op slaat. Het is meer een inventaris, die verwijst naar dossiers van ± 1682-1813, alsmede naar registers gemerkt: A (noodmaterialen); B. (onderhoud van dijken enz.); C. (waterpassingen). Achterin lijsten van door Brunings uitgebrachte adviezen van 1805-1806.
Ontbreekt.
De stukken zijn als volgt onderverdeeld:
1. Algemeen, peilingen enz.;
2. Fort St. Andries,
3. Riviervak aan de Pan onder Zaltbommel;
4. Nieuwe Waalse Schaardijk;
5. Ontbreekt;
6. Haven van Zaltbommel;
7. Ontbreekt;
8. Rossumse Schaardijk;
9. Ontbreekt;
10. Rivierwerken bij Loevestein;
11. Ontbreekt;
12. Varikse en Opijnense Schaardijk;
13. Het Weurtse Riviervak;
14. De Tielse polder;
15. Kribben onder Ochten;
16. Vorense dam.
Voorin een rapport van D. Klinkenberg, M. Bolstra, B. Goudriaan en Huyb van Straalen d.d. 9 mei 1774, en enige gedrukte resoluties enz. betreffende die afwatering.
Hierbij enige historische bedenkingen enz.
Walraven van Ommeren werd 8 oktober 1753 geboren; hij overleed 17 januari 1834. Hij was beëdigd landmeter in dienst der provincie Gelderland van 1776-1800 en belast met een deel van het beheer der grote rivieren in die provincie. 26 juli 1800 werd hij tesamen met W. Beijerinck benoemd tot commissaris-inspecteur van de Waterstaat in het departement van de Rijn, dat wil zeggen Gelderland (behalve de noordelijke punt en het deel bezuiden de Waal) en een deel van Utrecht.
14 oktober 1803 werd hij inspecteur der bovenrivieren in Gelderland en Utrecht.
21 maart 1808 volgde zijn benoeming tot inspecteur in het 7e district, alleen Gelderland, wederom tesamen met W. Beijerinck. Na diens overlijden op 6 december 1808 bleef Van Ommeren alleen.
20 februari 1811 veranderde zijn titel in ingenieur en Chef des Ponts et Chaussées in het Departement de l'Issel Superieur (Gelderland benoorden de Waal).
25 december 1816 werd hij benoemd met ingang van 1 januari 1817 tot inspecteur der 4e afdeling (divisie), bestaande uit Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel en Gelderland. De 4e divisie werd na 1 juni 1822 1e district geheten.
Na zijn dood in 1834 werd de inspecteur van het 2e district A. Goekoop met de waarneming van het 1e district belast.
Van Ommeren's archief is, met uitzondering van een drietal portefeuilles, welke in 1860 overkwamen, geheel in 1931 overgenomen. Het is met de bijbehorende agenda's volledig te achten, voorzover het betreft zijn werkzaamheid als inspecteur der 4e divisie en het 1e district; slechts ontbreekt een deel der Friese stukken, dat, blijkens aantekeningen op enige der agenda's, aan inspecteur Mentz is overgedragen.
De indeling der stukken is vrijwel gelijk als bij A.F. Goudriaan. Voorts heeft van Ommeren verschillende stukken verzameld, die achteraan geplaatst zijn. De aandacht wordt gevestigd op de door Van Ommeren verzamelde collectie verhandelingen over verschillende belangrijke onderwerpen.
Zie verder over Van Ommeren: Fijnje, Levensbericht van F.W. Conrad p. 29 volgens en Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek, deel V. p. 397.
Bijlage V behorende tot het 3e, 5e en 7e artikel van de derde afdeling der instructie voor de geografische ingenieurs en dienende tot model voor te houden registers bij het doen van waterpassingen.
Met een tekening van de in het Bijlandse kanaal bij Millingen gestationeerde wachtschepen. ongedateerd.
Adrianus Goekoop werd 9 november 1783 geboren te Goederede en overleed te 's-Gravenhage 6 april 1865.
1 april 1800 werd hij benoemd tot opziener over het maken van drie nieuwe dammen aan de noordzijde van Goederede en 23 april 1802 tot opziener bij de dokwerken te Hellevoetsluis.
10 september 1804 keerde hij terug als opziener bij de werken op Goederede en werd in 1808 overopziener.
22 mei 1809 werd hij belast met het toezicht over de Lingewerken en 22 februari 1811 volgde zijn benoeming tot ingenieur des Ponts et Chaussées; hij werd 12 maart daaropvolgend ingenieur 1e klasse op Goederede en Overflakkee.
1 februari 1812 werd hij overgeplaatst naar Gorinchem.
21 augustus 1816 werd hij tijdelijk belast met de dienst van ingenieur en chef in Noord-Brabant en 1 januari 1817 werd hij definitief tot hoofdingenieur benoemd; als zodanig had hij zitting in de beide riviercommissies, ingesteld bij Koninklijk Besluit van 15 maart 1821 en 7 juli 1828.
1 oktober 1829 werd hij aangesteld tot inspecteur in het 3e district bestaande uit Noord-Brabant, Limburg, Antwerpen en Oost- en West-Vlaanderen.
Na het overlijden van zijn ambtgenoot W. van Ommeren op 17 januari 1834 werd hij tevens belast met de dienst in het 1e district, Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel en Gelderland.
1 februari 1835 werd het Rijk in twee provisionele districten verdeeld. Het 1e district waarin Goekoop inspecteur werd, bestond uit bovengenoemde vijf provincies, behalve Friesland, maar met Noord-Brabant en sedert 1839 ook met Limburg.
Na het overlijden van zijn ambtgenoot D. Mentz op 23 februari 1847 werd aan Goekoop ook de waarneming van diens district opgedragen, zodat hij sedert dien de enige inspecteur in het gehele Rijk was.
Met ingang van 1 april 1849 werd hij eervol ontslagen.
Het archief van inspecteur Goekoop is in 1931 aan het Algemeen Rijksarchief overgedragen. Het is zeer onvolledig, onder andere ontbreken de stukken over Friesland geheel voor 1847, evenals verschillende indices.
Buitenop staat: '2e Arch. Goekoop Verb. 1835 inv.nr. 1510'. Dit verbaal ontbreekt.
Dirk Mentz werd 17 maart 1785 geboren te Utrecht; hij overleed te 's-Gravenhage 25 februari 1847.
In 1802 werd hij benoemd tot landmeter in het departement Utrecht, van waar hij in 1804 als zodanig naar Holland is overgeggaan.
In 1806 werd hij opziener bij de Mijdrechtse Droogmakerij en 30 maart 1808 aangesteld als assistent-landmeter in het 5e district en tevens belast met de dienst in het 1e district.
Bij Keizerlijk Decreet van 20 februari 1811 volgde zijn benoeming tot ingenieur des Ponts et Chaussées en 12 maart daaropvolgend zijn bevordering tot ingenieur 1e klasse in de arrondissementen Alkmaar en Hoorn van het departement van de Zuiderzee.
In 1814 werd hij belast met de waarneming van de dienst van zijn chef A.H.J. van der Plaat als ingenieur en chef in het departement van de Zuiderzee te Amsterdam.
Met ingang van 1 januari 1817 werd hij als hoofdingenieur te werk gesteld in het 1e district, dat bestond uit de provincies Noord-Holland en Utrecht. 1 juli 1822 werd Utrecht aan zijn bemoeiingen onttrokken en ging hij als hoofdingenieur van Amsterdam naar Haarlem.
1 oktober 1829 werd hij benoemd tot inspecteur in het 2e district te 's-Gravenhage. Dit district bestond uit Noord- en Zuidholland, Zeeland, Utrecht en sedert 1 februari 1835 bovendien Friesland; Mentz vervulde deze betrekking tot zijn dood.
Het archief van Mentz is zeer onvolledig overgekomen.
Deze commissie was ingesteld bij Koninklijk Besluit van 7 juli 1828 inv.nr. 47, doch Mentz is pas na het overlijden van A.F. Goudriaan bij Koninklijk Besluit van 8 november 1829 daarin benoemd.
Mentz was lid van deze bij Koninklijk Besluit van 7 augustus 1837 inv.nr. 51 benoemde commissie.
Ontbreekt
Het blijkt niet hoe Mentz dit stuk verkregen heeft.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Ontbreekt.
Bernardus Hermanus Goudriaan, zoon van A.E. Goudriaan, werd geboren te Alkmaar 5 januari 1796; hij overleed te 's-Gravenhage 13 mei 1842.
Hij werd in het vak van zijn vader opgeleid en in 1815 tijdelijk opzichter in het westelijk deel van Staats-Vlaanderen, ter standplaats Breskens. Hij nam daar de dienst waar van arrondissement-ingenieur tot 1 april 1817.
Bij de 7e organisatie van de Waterstaat op 1 januari 1817 werd hij ingenieur 2e klasse en 1 april daaropvolgend aan zijn vader toegevoegd, die de inspectie had gekregen in zuidelijk Nederland met standplaats Breda.
1 januari 1814 werd hij benoemd tot ingenieur 1e klasse ter standplaats 's-Hertogenbosch en tevens waarnemend hoofdingenieur en definitief met de aanleg van de Zuid-Willemsvaart belast.
1 oktober 1825 volgde zijn benoeming tot hoofdingenieur te Maastricht.
Nadat de Zuid-Willemsvaart gereed gekomen was, werd hij met ingang van 1 november 1828 bij de Algemene Dienst van de Waterstaat geplaatst, in de eerste plaats om een kanaal te ontwerpen van Brussel langs Antwerpen en Breda naar Sleeuwijk tegenover Gorinchem, dat echter tengevolge van de Belgische opstand niet uitgevoerd is.
1 april 1829 keerde hij naar 's-Gravenhage terug en werd hij belast met het stellen van militaire inundaties in Noord-Brabant, tot hij 1 april 1834 als enige hoofdingenieur in algemene dienst belast werd met de spoorwegaanleg, waaraan hij zich tot zijn dood heeft gewijd, terwijl hij zich van 1839 af tevens verdienstelijk heeft gemaakt inzake het vervaardigen van een rivierkaart.
Zie verder Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek.
De overname van dit archief had plaats in 1931.
Met een kaart.
In 1832 begint de correspondentie die voordien uitsluitend waterstaatsaangelegenheden betrof over te gaan in stukken betreffende de spoorwegen.
Van een gedeelte dezer agenda's zijn ook nog 'klaslijsten' en 'minuutregisters' aanwezig.
De jury bestond uit de heren Goudriaan, Ferrand, Z. Reijers en J. Cramer.
Deze commissie bestond uit de heren: Croset, Chaper, Vivet, Gueymard en Breton, ingenieurs enz. in Frankrijk.
Leopold Johannes Antonius van der Kun werd 21 september 1801 geboren te Utrecht en overleed te 's-Gravenhage 26 januari 1864.
In 1820 werd hij als cadet-éleve bij de werken van het Noord-Hollandskanaal geplaatst en in 1821 belast met opnemingen voor de Keulse Vaart.
1 mei 1822 werd hij arrondissements-ingenieur te Utrecht, waar hij vooral werkte aan de verbetering van de Keulse Vaart.
1 oktober 1825 werd hij benoemd tot ingenieur 2e klasse te Brugge, waar hij bleef tot de Belgische opstand; in september 1830 begaf hij zich naar Maastricht van waar hij 1 maart 1831 toegevoegd werd aan B.H. Goudriaan.
1 april 1835 werd hij aangewezen tot provinciaal ingenieur in Friesland en 1 juli 1837 werd hij weder bij de Algemene Dienst geplaatst.
21 april 1842 kreeg hij de leiding over de Rijnspoorweg en 12 mei daaropvolgend volgde hij B.H. Goudriaan op als hoofdingenieur.
1 april 1849, bij de nieuwe organisatie, werd hij inspecteur in algemene dienst en belast met de 2e inspectie, bestaande uit de provincies Utrecht, Noord- en Zuid-Holland en Zeeland. Met ingang van 1 januari 1858 werd hij bevorderd tot hoofdinspecteur en 30 juli 1863 om gezondheidsredenen ontslagen.
De archieven van Van der Kun zijn in 1931 overgenomen.
Jan Willem Conrad, zoon van F.W. Conrad, geboren te 's-Gravenhage 1 oktober 1795, overleed te Zwolle 4 april 1853.
Hij begon 17 maart 1815 zijn loopbaan als tekenaar op het bureau van de Waterstaat en werd in 1816 bevorderd tot ingenieur 2e klasse. 15 april 1817 werd hij werkzaam gesteld te Mons onder de bevelen van inspecteur C. van Delen, tot hij in 1822 provinciaal- en in 1823 rijksingenieur in Limburg werd.
In 1837 werd hij verplaatst naar het Arrondissement Schouwen en Duiveland en in 1839 als hoofdingenieur naar Maastricht tot hij 2 april 1851 werd belast met de Algemene Dienst te 's-Gravenhage.
Van 11 januari 1852 af tot zijn dood was hij hoofdingenieur 1e klasse in Overijssel te Zwolle.
Zie verder Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek, deel II 314 vlg.
Frederik Willem Conrad was de derde zoon van F.W. Conrad; hij werd 15 februari 1800 geboren te Spaarndam en overleed 1 februari 1870 te München.
8 september 1817 werd hij adspirant-ingenieur en 4 augustus 1825 ingenieur 2e klasse in Noord-Brabant.
Bij Koninklijk Besluit van 6 augustus 1829 werd hij overgeplaatst naar Zuid-Holland en 28 januari 1834 bevorderd tot ingenieur 1e klasse.
In 1839 werd hij aangewezen als ingenieur bij de werken voor de droogmaking van het Haarlemmermeer en door zijn benoeming tot ingenieur-directeur van de Hollandse IJzeren Spoorweg Mij. ging hij 1 oktober 1840 met onbepaald verlof uit 's rijks dienst.
In 1845 werd hij rijkscommissaris bij die spoorweg mij. en in 1847 bovendien president der Eerste Telegraafmaatschappij in ons land.
1 mei 1852 volgde zijn bevordering tot hoofdingenieur, hoewel zijn verlof gehandhaafd bleef. In dat jaar werd hij tevens benoemd tot lid der Commissie van Beheer en Toezicht over de Droogmaking van het Haarlemmermeer.
Zie verder Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek.
Hierbij een kaart van de Merwede of Nieuwe Maas van Rotterdam tot Schiedam waarop enige projecten tot verbetering van het vaarwater op Delfshaven, ongedateerd.
Burgemeester en wethouders van Amsterdam hadden 18 maart 1839 Conrad benoemd tot een der leden der commissie, die te onderzoeken had, of op de fundering der oude Beurs de nieuwe zou kunnen worden opgetrokken, dan wel of nieuwe funderingen nodig waren. Conrad heeft 20 maart 1843 zijn rapport uitgebracht en werd in mei 1846 weder benoemd tot lid der nieuwe commissie tot onderzoek van de ontworpen overdekking.
Conrad was een der scheidslieden.
Ontbreekt.
Vele der hierin genoemde stukken bevinden zich in inv. nr. 1067.
De waarnemingen zijn gedaan te 's-Gravenhage, Scheveningen, Katwijk en omgeving.
Met een tekening der profielen van het kanaal van 's-Hertogenbosch naar de Amer. 31 december 1850 (kopie).
Hierbij een gekleurde kaart van de omstreken der stad Haarlem van Beverwijk tot Hillegom door Gt. van der Paauw Azn. 1805.
Uit Algemeen Nieuws- en Advertentieblad van 1 en 6 juni 1827.
Afkomstig van J.C. Augier, hoofdingenieur.
Christiaan Brunings jr. werd 13 augstus 1756 geboren te Homburg auf der Höhe; hij overleed te Leiden 30 maart 1826.
Op 9 maart 1782 werd hij benoemd tot toeziener van Rijnland, op 13 februari 1797 tot directeur-generaal der Droogmakerijen van Nieuwkoop en Zevenhoven en in 1800 tevens tot commissaris-inspecteur van de Waterstaat.
In 1811 werd hij ingenieur en chef en 25 december 1816 hoofdingenieur der 1e klasse.
In al deze functies bleef hij belast met de droogmakerijen tot hij in 1824 werd gepensioneerd.
Op 27 december 1796 deed de burger Stoop in de vergadering van het Provinciaal Bestuur van Holland het voorstel tot droogmaking van de plassen onder Nieuwkoop en Noorden en op 29 december daaropvolgend werd de volstrekte noodzakelijkheid aangenomen om een vereniging van die plassen met het Haarlemmermeer te voorkomen. Tevens werd besloten het werk ten koste van het land te doen uitvoeren, welke kosten zouden gevonden worden uit de opbrengt der drooggemaakte landen.
Bij resolutie van het Provinciaal Comité van Holland van 27 januari 1797 werd een Commissie van Superintendentie over de droogmakerijen van Nieuwkoop en Zevenhoven benoemd. Tot generaal-directeur en tot opzichter werd 13 februari 1797 aangesteld C. Brunings jr.
Voorheen Handschriften 3.22.01.01, inv.nr. 284.
Met lijsten van desbetreffende stukken. Zie ook de verzameling J. van Lakerveld Blanken nr. 4b, Hoogheemraad enz. van Schiedam; 3e afdeling, Algemeen Rijksarchief.
De uitvinder ontving hiervoor de prijs van ? 9000.
Daniël Jan Sautijn Schovel zoon van Louis Henricus Elias Schovel, werd 25 december 1810 te Amsterdam geboren. Hij kwam in 1825 voor het vak van de waterstaat op de artillerie- en genieschool te Delft, studeerde aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda en werd in 1829 benoemd tot cadet-éleve met standplaats 's-Gravenhage. In 1838 werd hij bevorderd tot ingenieur der 2e klasse en geplaatst in Zeeland met standplaats Breskens.
In 1829 werd hij overgeplaatst naar Noord-Brabant.
Pibo Steenstra werd in 1758 benoemd tot lector in de wiskunde te Leiden en in 1763 te Amsterdam.
Hij schreef onder andere 'Aanmerkingen op de verbetering der ontlasting van Rijnlandsboezemwater op het IJ en het project van doorgraverij uit het Wijkermeer naar de Noordzee'.
Hij overleed 21 juli 1788.
Deze commissie werd benoemd bij Besluit van het Intermediair Uitvoerend Bewind d.d. 18 juli 1798 nr. 12. Daarin hadden zitting: voor de Marine: S. Glavimans, constructeur-generaal; voor de fortificaties: C.F.Th. Krayenhoff, luitenant-kolonel; voor de Waterstaat: C. Brunings, president van de Waterstaat en J. D. Huichelbos van Liender, lid der Commissie tot de Zeedijken en Zeeweringen, terwijl J. Blanken Jzn. tot directeur werd aangesteld.
De notulen der 1e, 19e, 21e, 24e en 39e-41e vergadering ontbreken. De verdere stukken over deze werken zijn te vinden bij Jan Blanken Jzn., inv.nrs 368-374.
1. De eerste commissie werd benoemd bij Koninklijk Besluit van 15 maart 1821 nr. 105 'daar de staat der rivieren de Rijn, Lek, Waal en Maas van tijd tot tijd zodanig verslimmert, dat de aan dezelve grenzende streken meer en meer bedreigd worden en ene onherstelbare ramp op enig punt derzelve vroeg of laat te duchten is.'
Zij bestond uit: Jhr. O. Repelaer van Driel, minister van Staat, president en jonkheer F. van Leyden van West-Barendrecht; J.H. van Swinden, G. Moll, M. van Marum, W. van Ommeren, A. Goekoop, C. Pijl, W.G. Versteegh, leden, terwijl jonkheer E. van Vredenburch tot secretaris werd benoemd.
21 december 1821 werd jonkheer van Leyden vervangen door J.J. Cambier.
13 september 1822 werd de secretaris vervangen door jonkheer J.J. Quarles van Ufford.
16 september 1823 werd wijlen J.H. van Swinden vervangen door jonkheer van Vredenburch.
Deze commissie bracht 13 september 1825 rapport uit aan de koning, die daarop op 9 december 1825 (nr. 111) een besluit nam 'waarbij uit aanmerking, dat dezelve met den loffelijksten ijver aan het doel harer instelling had beantwoord, en in de volbrenging harer taak, aan de daaraan verbonden werkzaamheden, die grondige en doordachte ontwikkeling had gegeven, welke voor de bevordering van hoogst aangelegen onderwerp, waarvan het onderzoek aan haar was opgedragen, wenselijk was, aan den President, de leden en de secretaris der Commissie, Zijner Majesteits bijzondere tevredenheid en dank betuigd wegens de goede en ijverige dienst, door hen in die betrekking aan den lande bewezen, en dezelve als zodanig gehouden voor eervol ontslagen, terwijl wijders door Zijne Majesteit werd besloten, het rapport der Commissie door den druk bekend te maken en de daartoe behoorende kaarten en plans in steendruk te doen brengen'.
Dientengevolge verscheen het rapport in 1827 in druk.
Naar aanleiding van dat rapport ontving de koning zoveel adressen, dat bij Koninklijk Besluit van 7 juli 1828 (nr. 47) een nieuwe commissie werd ingesteld, 'welke die stukken opzettelijk en nauwkeurig zal overwegen en daaromtrent hare consideratiën zal indienen, benevens een ontwikkeld en bepaald advies omtrent de werking welke op het rapport der Commissie zouden worden uitgevoerd in dier voege, dat daarop door Ons eene eindelijke beslissing kunne worden genomen'.
Benoemd werden: mr. A.W.N. van Tets van Goudriaan, voorzitter; J. Blanken Jzn., H. Ewijk, A. Goekoop, A.F. Goudriaan, F.G. baron van Lynden van Hemmen, G. Moll, J.H. graaf van Rechteren, jonkheer I.J. Sandberg van Essenburg, J.M.K. baron van Utenhove van Heemstede en J.B. Vifquain, leden.
Deze commissie werd herzien bij Koninklijk Besluit van 11 mei 1837 nr. 80, als volgt: In plaats van de heren: Van Tets van Goudriaan, A.F. Goudriaan, Baron van Utenhoven van Heemstede en J.B. Vifquain, werden benoemd: H. baron Merkus de Kock, voorzitter; Jonkheer mr. H.M.A.I. van Asch van Wijck, mr. W.B. Donker Curtius van Tienhoven en I.H. Ferrand.
Deze commissie hield zijn laatste zitting op 21 januari 1840. Zij heeft de hierna beschreven bescheiden nagelaten.
2. Zie ook inv.nrs. 263, 580-581 en 946.
Hierbij tekeningen van sluizen.
Deze commissie werd ingesteld bij Koninklijk Besluit van 17 februari 1825 nr. 146 en bestond uit: J.W. Janssens, luitenant-generaal, voorzitter; baron van Brienen van de Groote Lindt, de heer D. Olyslagers, baron Sloet van Oldruitenborg, de heer de Wendt, jonkheer Quarles van Ufford, leden.
Genummerd 1-82, niet compleet.
Van de 12e, 15e, 17e, 20e, 22e-25e, 27e-32e, 34e-37e , 43e-45e, 47e, 53e en 54e zitting.
Zwaar beschadigd.
In 1882 door het Algemeen Rijksarchief op de veiling van Frederik Muller aangekocht. Afkomstig van Aanwinsten, Eerste Afdeling 1882 B XIV (Koloniale Aanwinsten 256).
Deze stukken werden in 1905 door de heer M. Caland te Zutphen aan het Algemeen Rijksarchief geschonken.
Voorheen Handschriften 3.22.01.01, inv.nr. 554.