De archiefbescheiden van Cornelis Theodorus Elout en van zijn familieden zijn door hem bewaard en door vererving bij zijn nakomelingen terecht gekomen. Ook zij hebben het archief aangevuld met documenten waarvan zij het de moeite waard achtten die te bewaren.
Op verschillende tijdstippen hebben familieleden van mr. C.T. Elout door dezen nagelaten papieren aan het Algemeen Rijksarchief geschonken. In 1853 Aanwinst 1853 A I-II.
Een vervolg op deze schenking vond plaats in 1869 Aanwinst 1869 A X.
In 1874 Aanwinst 1874 A XXIII.
Stukken betrekking hebbende op de deelneming van mr. C.T. Elout aan de werkzaamheden der grondwetcommissies van 1814 en 1815, met nog andere staatkundige papieren van haar grootvader, voorzover die nog in het bezit van de familie waren overgebleven, zijn in 1908 Aanwinst 1908 LXI (zie
Door bemiddeling van dr. H.T. Colenbrander schonk C.K. Elout in 1939 een hoeveelheid brieven van zijn overgrootvader C.T. Elout Aanwinst 1939 VIII.
De laatste schenking vond plaats in 1989 Aanwinst 1989, no. 109.
Volgens de aanvankelijke, zeer summiere beschrijving bestaat de inhoud van het archief, thans beschreven in hoofdrubriek A, uit de stukken, die mr. Elout zou verzameld hebben als lid der commissies, welke in het tijdvak 1798-1809 belast zijn geweest met de samenstelling van een burgerlijk en een crimineel wetboek. Op de lijsten, bij de overdracht aan het Rijksarchief opgemaakt, vindt men echter geen enkele beschrijving, welke wijst op een zo grote verzameling. De lijst van de op 14 april 1853 op het Rijksarchief ontvangen stukken vermeldt alleen: "Een portefeuille met stukken betrekkelijk het Crimineel wetboek in 1804 aangeboden." Bij deze portefeuille heeft men vermoedelijk dan ook in de laatste helft der vorige eeuw stukken gevoegd, welke betrekking hebben op de vervaardiging der wetboeken, zodanig dat de oorspronkelijke verzameling nu niet meer te onderkennen is. Dit vermoeden wordt bevestigd, doordat hierbij stukken zijn aangetroffen, waarvan mag worden aangenomen, dat zij tot andere verzamelingen dan die van mr. C.T. Elout hebben behoord.
Deze stukken betreffen dus dezelfde aangelegenheden maar zijn hoogst waarschijnlijk afkomstig uit de verzamelingen van andere leden van de commissie. Daarvoor zijn eenige stellige bewijzen aan te voeren: 1e. de adresseering aan eenig ander lid, 2e. de eigenhandige aanteekeningen, door een ander lid op de stukken aangebracht. Maar er zijn bovendien ook nog niet rechtstreeksche bewijzen of beter vermoedens daarvoor, zooals: 1e. de aanwezigheid van een meer of minder groot aantal dubbelen van sommige stukken, 2e de aanwezigheid van stukken, betrekking hebbende op de behandeling van zaken in eene commissie, waarvan mr. C.T. Elout geen deel uitmaakte. Ze zijn terug te brengen tot twee delen: 1e. de stukken, die met meer of minder waarschijnlijkheid deel hebben uitgemaakt van een verzameling afkomstig van mr C.H. Gockinga, 2e. de stukken, waarvan dit niet met genoegzame zekerheid is vast te stellen.
Het aandeel van mr. Elout in de werkzaamheden der commissies en de omvang der geregeld gewisselde stukken zijn niet gering geweest; doch de bewaard gebleven stukken geven daarvan geen volledig beeld. Zoo goed als alle geschreven stukken hebben betrekking op verrichtingen van de commissie, die op 3 october 1804 haar laatste bijeenkomst hield. Van een enkel bestaat de mogelijkheid, dat het ook voor het werk der commissie van 1807 kan gediend hebben. Het verdient opmerking, dat bij de verzameling niet wordt aangetroffen o.a. een exemplaar van de notulen der commissie van 1807 tot 1808. Uit de verzameling stukken van het lid van deze commissie, Van Musschenbroek, bewaard in de Universiteitsbibliotheek te Leiden, blijkt, dat elk lid der commissie zulk een exemplaar heeft bezeten.
De stukken beschreven in hoofdrubriek B betreffen hebben betrekking op de activiteiten van C.T. Elout als jurist en bestuurder. Het gaat om de inlijving van het koninkrijk Holland bij Frankrijk in 1810, de voorbereiding van de Grondwetten van 1814 en 1815, de organisatie van het koloniaal bestuur in Nederlands-Indië in 1816-1819 en de onderhandelingen met Engeland over koloniale zaken in 1820 en 1824. Voorts is er een map met stukken betrekking op een curieus plan van een handelsexpeditie, te ondernemen naar de Zwarte Zee, in het jaar 1820 aanbevolen door den Belgische kolonel Rottiers. Tenslotte is er een tweetal brievenseries: een chronologisch geordend en de ander alfabetisch op naam van de correspondent.
De hoofdrubrieken C en D bevatten stukken die als een familiearchief beschouwd kunnen worden. Van een twintigtal personen zijn stukken aanwezig, veelal uitsluitend van persoonlijke aard. Van een ruimer belang zijn de stukken van Cornelis Pieter Jacob Elout (1795-1843) betrekking hebbend op de militaire expedities op Sumatra in de jaren 1819-1837 en de correspondetieseries van Jhr. mr. Pieter Jacob Elout van Soeterwoude (1805-1893) en van Raden Adipati Ario Tjokro Negoro (ca. 1803- na 1883).
Van de onderscheidene aanwinsten zijn er reeds vroeger beschreven, als onderdeel van de aanwinstenlijsten. In 1917 werd bij de z.g.n. verspreide collecties nog een twaalftal portefeuilles aangetroffen, welke zouden bevatten papieren, afkomstig van mr. C.T. Elout. Daarvan was tot nog toe geen andere beschrijving gemaakt dan een zeer globale, welke nodig was, toen de archieven van het gebouw aan het Plein naar dat aan het Bleijenburg moesten worden overgebracht.
Er werden ook stukken aangetroffen, welke vermoedelijk van andere verzamelingen afkomstig zijn, terwijl het van sommige drukwerken aanwezige groote aantal exemplaren doet vermoeden, dat men hier heeft bijgevoegd de daarvan met verloop van tijd door het Rijksarchief verworven stukken uit verschillende verzamelingen, waarvan men de drukwerken heeft afgezonderd.
Ofschoon een voorloopig onderzoek deed veronderstellen, dat een beschrijving dezer stukken niet veel tijd zou vorderen, bleek al spoedig, dat voor een eenigszins bevredigende beschrijving een vergelijking nodig zou zijn met een dergelijke verzameling stukken, afkomstig van professor mr. H.C. Cras, die indertijd met de bescheiden, door professor mr. J.M. Kemper nagelaten, in 1892 voor het Algemeen Rijksarchief verworven werd Zie Verslagen omtrent ’s Rijks oude archieven XV, bladz. 9 en 44 (thans archiefinventaris 2.21.098).
In overleg met mr. C.C.D. Ebell werd de orde der stukken aangebracht, welke uit de hierachter volgende beschrijving blijken zal. Als beginsel van die ordening is aangenomen, dat men hier niet te doen heeft met een archief van de commissie zelf, maar met een verzameling van bescheiden, door een harer leden bijeengebracht en nagelaten. Daarom zijn steeds naar voren gebracht de stukken, die eigenhandig door dit lid zijn opgemaakt of van zijn eigenhandige aanteekeningen zijn voorzien. De verzameling is verdeeld in vier afdeelingen. De eerste bevat de stukken van algemeenen aard; zij betreffen zaken en aangelegenheden, waarover eerst de geheele algemeene commissie tot overeenstemming moest komen. De tweede bevat de stukken betreffende de totstandkoming van aan het Staatsbewind ingezonden ontwerpen. Ten opzichte van deze was de taak der commissie voleindigd. De derde bevat stukken betreffende de bewerking van onderwerpen, eigenlijk tot de taak van de civiele commissie behoorende, maar met onderling goedvinden opgedragen aan leden van de crimineele. Het zijn de stukken, die betrekking hebben op de behandeling in den boezem van de crimineele commissie. De vierde eindelijk bevat de stukken, welke met zeer groote waarschijnlijkheid niet tot de verzameling, afkomstig van mr. Elout, behooren maar vroeger of later daarbij zijn gevoegd. Er bestaat een ernstig vermoeden, bijna zekerheid, dat een groot deel daarvan afkomstig is van een verzameling van het lid mr. C.H. Gockinga, deel uitmakende van de civiele commissie; van een kleiner deel is het onzeker, of het ook daaruit afkomstig zou kunnen zijn. Eigenaardig is, dat het grootste deel van deze stukken betrekking heeft op onderwerpen, behoorende tot het civiele recht. Wel zouden de door de civiele commissie vastgestelde ontwerpen ter aggreatie en sanctie aan de leden van de crimineele worden toegezonden, om eindelijk door de algemeene te worden vastgesteld; maar tot nu toe is niet gebleken, dat een enkel ontwerp van de civiele de crimineele commissie heeft bereikt. Het bevestigt dus het vermoeden, dat dit alles eertijds behoort heeft aan een lid van de civiele commissie.
Mr. Ebell heeft ten slotte hier en daar de noten aangevuld of nieuwe bijgevoegd van meer juridischen aard.
De laatste aanvulling op het archief in 1989 maakte samenvoeging van de afzonderlijke delen van het archief van Elout wenselijk. Dat geschiedde door de archiefblokken achter elkaar te plaatsen en vervolgens de bestanddelen doorlopend door te nummeren. Het grootste bestanddeel (inv.nr. 1-174), de stukken betreffende de voorbereiding van de wetboeken, werd als eerste geplaatst, waardoor de afzonderlijke bestanddelen van dit archiefblok niet vernummerd behoefden te worden. De stukken uit de aanwinsten 1853 (restant), 1869, 1874, 1908 en 1939 werden achtereenvolgens genummerd 175-200. In de concordantielijst is de relatie tussen de oude nummering en de huidige weergeven.
De familiepapieren waaruit de laatste aanwinst uit 1989 bestond, is vervolgens als laatste deel beschreven en genummerd 201-361. De indeling der stukken is naar persoon, zoals bij familiearchieven gebruikelijk.
Bij een controle van de archiefinventaris van het archief Elout, bleek deze niet geheel overeen te stemmen met de beschikbare informatie uit de oudere oorspronkelijke archiefinventarissen. Om onduidelijke redenen zijn de uitgebreide, waardevolle toelichtingen bij de beschrijvingen van mr. C.C.D. Ebell uit 1917 niet mee overgenomen in de archiefinventaris van 1990. Deze zijn alsnog aan het eerste deel (hoofdrubriek A) van de archiefinventaris toegevoegd. De indeling in deze hoofdrubriek A is enigszins aangepast. Primair zijn de beschrijvingen ingedeeld naar de drie - vermoedelijke - archiefvormers: C.T. Elout, C.H. Gockinga en H.C. Cras.
De bestanddelen met de inv.nrs. 175-217, zijn alle afkomstig van C.T. Elout. De overzichtelijkheid van dit archiefdeel kon vergroot worden door de beschrijvingen in de archiefinventaris te herordenen naar de functies bij de uitoefening waarvan de bescheiden zijn ontstaan. De fysieke ordening der bestanddelen is hierbij ongewijzigd gelaten. Deze beschrijvingen vormen thans hoofdrubriek B.
De beschrijvingen van de familiepapieren werden in de hoofdrubrieken C en D geplaatst. Bij elk der personen van wie archiefbescheiden in het archief zijn aangetroffen, zijn enige beknopte biografische aantekeningen toegevoegd.
Reproductie van originele bescheiden uit dit archief is, behoudens de algemene regels die gelden voor het kopiëren van stukken, niet aan beperkingen onderhevig. Er zijn geen beperkingen krachtens het auteursrecht.
Het archief kent geen beperkingen voor het raadplegen van stukken als gevolg van slechte materiële staat.
Openbare archiefstukken kunnen online worden aangevraagd en gereserveerd. U kunt dit ook via de terminals in de studiezaal van het Nationaal Archief doen. Om te kunnen reserveren dient u de volgende stappen te volgen:
Bij het citeren in annotatie en verantwoording dient het archief tenminste éénmaal volledig en zonder afkortingen te worden vermeld. Daarna kan worden volstaan met verkorte aanhaling.
VOLLEDIG:
Nationaal Archief, Den Haag, Collectie 003 Elout, nummer toegang 2.21.059, inventarisnummer ...
VERKORT:
NL-HaNA, Elout, 2.21.059, inv.nr. ...
Inventarisnummers van dit archief zijn niet in kopievorm beschikbaar
De serie registers van handelingen en besluiten van de commissarissen-generaal van Nederlands-Indië, verworven in 1853, zijn bij de bewerking van het archief van het Ministerie van Koloniën 1814-1849 grotendeels naar dat archief overgebracht. De huidige kenmerken zijn 2.10.01, inv.nrs. 2371-2420 en 2433.
Enig materiaal, verworven in 1861, is niet met dit archief verenigd, maar afzonderlijk gehouden en is als een afzondelijke archiefverzameling beschreven in: 1.01.47.25, Inventaris van het archief van de Admiraliteitscolleges: Verzameling jhr. mr. P.J. Elout van Soeterwoude, 1828-1829.
De drie portefeulles met stukken betreffende de overneming van het bestuur in Indië van de Engelsen uit de aanwinst 1869 zijn overgebracht naar het archief van het Ministerie van Koloniën, en beschreven onder de kenmerken 2.10.01, inv.nrs. 2953, 3011-3013, 3041, 3195, 4132 en 4144.
Van de aanwinst 1908 LXI nrs. 14-15, is de huidige vindplaats onbekend.
Andere archieven, bevattende bescheiden betreffende de voorbereiding van burgerlijke en lijfstraffelijke wetboeken:
Op basis van het archief zijn de volgende publicaties verschenen:
Bij de bestuurscentralisatie in 1796 deed zich al spoedig de behoefte gevoelen aan een algemeen burgerlijk en lijfstraffelijk wetboek en een algemeene manier van procedeeren. Een poging van de Eerste Nationale vergadering om aan die behoefte te voldoen mislukte, omdat bijna alle leden van twee door haar benoemde commissies, één voor het ontwerpen van een burgerlijk, de andere voor het vervaardigen van een lijfstraffelijk wetboek, bedankten.
De Staatsregeling van 1798 bepaalde in art. XXVIII: "Er zal een wetboek gemaakt worden, zoowel van burgerlijke, als van lijfstraffelijke wetten, tegelijk met de wijze van regtsvordering op gronden door de Staatsregeling verzekerd, en algemeen voor de gantsche republiek". Op grond hiervan gelastte het Vertegenwoordigend lichaam bij decreet van 5 september 1798 het Uitvoerend bewind ten spoedigste te benoemen en aan te stellen twaalf "deskundige en ervaarene rechtsgeleerden", belast met de uitvoering van genoemd artikel. Zeven leden zouden werkzaam zijn aan het ontwerpen van een burgerlijk en vijf aan het vervaardigen van een lijfstraffelijk wetboek, terwijl drie van de commissie van zeven, en twee uit de commissie van vijf leden een sub-commissie zouden vormen om de algemeene manier van rechtsvordering in civiele en crimineele zaken te ontwerpen. Dit ontwerp moest binnen bepaalden tijd na de aanstelling der commissie worden vervaardigd en ingeleverd, waarna die vijf gecommitteerden zich weer met de overige leden zouden vereenigen om de wetboeken te helpen voltooien.
De algemeene manier van procedeeren met de daarbij behoorende instructiën en formulieren kwam gereed, en werd aan het Vertegenwoordigend lichaam overgegeven, dat het ontwerp met eenige weinige veranderingen bij decreet van 22 augustus 1799 goedkeurde en vaststelde. Het Uitvoerend bewind gaf er bij publicatie van 24 october daaraanvolgende algemeene bekendheid aan, onder bepaling evenwel, dat de wet niet in werking zou treden, voordat de departementale gerechtshoven, burgerlijke rechtbanken en vrederechters hun werkzaamheden aanvingen. Dit door de Staatsregeling van 1798 bevolen nieuwe justitiewezen kwam niet tot stand, en de invoering van de Staatsregeling van 1801 maakte de ontworpen manier van procedeeren geheel ongeschikt.
De commissie was intusschen met haren arbeid aan de wetboeken voortgegaan, en 25 april 1801 vond zij het raadzaam aan het Uitvoerend bewind een verslag van het tot dusver door haar verrichte in te zenden.
De Staatsregeling van 1801 droeg in art. 84 het Staatsbewind opnieuw op te zorgen voor de totstandkoming van civiele en crimineele wetboeken, welke, nadat op de daarvan gemaakte ontwerpen de consideratiën van het Nationaal gerechtshof zouden zijn ingewonnen, ten spoedigste aan het Wetgevend lichaam ter bekrachtiging moesten worden aangeboden.
Een door het Staatsbewind bij besluit van 26 april 1803 no. 46 aan de commissie te kennen gegeven verlangen om een afzonderlijk crimineel wetboek in te leveren was oorzaak, dat zij haar werkwijze veranderde. Zij besloot nu allereerst vast te stellen de ontwerpen voor een lijfstraffelijk wetboek, en het ontwerp der wetten omtrent het bewijs, en deze tegelijk met het reeds vazstgestelde ontwerp van een inleiding van recht in het algemeen aan het Staatsbewind in te zenden. Dit geschiedde bij schrijven van 3 october 1804.
Bij een ander besluit van 25 november 1803 no. 24 sprak het Staatsbewind zijn verlangen uit om zoo spoedig mogelijk van de commissie te ontvangen een afzonderlijk ontwerp-echt-ordening. De commissie voldeed daaraan door bij schrijven van 15 mei 1804 zulk een ontwerp toe te zenden.
Van een verdere werkzaamheid der commissie, zij ging op 3 october 1804 tot nadere bijeenroeping uiteen, wordt nu niets meer gevonden, en met verloop van tijd zien we haar leden staatsambten innemen, welke hun werkzaamheid in de commissie onmogelijk maakten.
Na de komst van koning Lodewijk Napoleon werden wederom maatregelen genomen om tot een algemeene civiele en crimineele wetgeving te geraken. Bij decreet van 18 november 1807 no. 3 werd, nadat verschillende adviezen waren ingewonnen en mr. J. van der Linden te Amsterdam een door hem saamgesteld burgerlijk wetboek reeds voor het grootste gedeelte had ingeleverd, de zaak opnieuw aan commissies opgedragen. Art. 1 van dat decreet bepaalde:
"Il est créé trois commissions spéciales, chargées de reviser et d’arrêter les objets suivants, savoir:
Art. 9 bevatte o.m. de benoeming van de heeren Reuvens, Elout en Van Musschenbroek tot leden van de commissie voor het crimineele wetboek.
Dadelijk na haar benoeming heeft de commissie haar werkzaamheden aangevangen. Den 30sten november 1807 hield zij haar eerste vergadering ten huize van den Staatsraad Reuvens en onafgebroken heeft zij haren arbeid voortgezet, tot zij op 29 maart 1808 het resultaat daarvan aan den Koning inzond.
Tenslotte heeft de commissie voor het crimineele wetboek den 25sten januari 1808 aan den Koning gezonden een plan van organisatie van de rechterlijke macht in het Koninkrijk Holland.
Zie inv.nr. 162.
In december 1799 besloot de crimineele commissie een memorie van enkele vragen en bedenkingen aan de civiele commissie voor te leggen (zie no. 26). Deze memorie is niet aanwezig in de verzameling Elout, maar wel in de later bijgevoegde stukken (zie no. 110). Na de ontvangst der antwoorden beraadslaagde de crimineele commissie opnieuw in februari/maart 1800, waarna de nadere memorie werd ingediend. Over deze nadere memorie werd in de zittingen van de algemeene commissie van 7 tot 11 april 1800 beraadslaagd en besloten. Zie nos. 110-113.
(zie inv.nr. 26).
(zie inv.nr. 2).
Over deze nadere memorie werd in de zitting van de algemeene commissie van 7-11 april 1800 beraadslaagd en besloten.
Dit stuk werd in beraadslaging genomen door de algemene commissie op 8 april 1800.
Zie inv.nr. 114.
Zie inv.nr. 163.
Zie inv.nr. 164.
Op 17 september 1800 zijn door de algemene commissie enige regelen overwogen en vastgesteld, waarnaar men zich te gedragen had voor de stelwijze en stijl der artikelen enz. van het wetboek.
Het plan van indeeling van het lijfstraffelijk wetboek, in de vergaderingen van 11 februari tot 26 maart 1800 van de crimineele commissie behandeld, werd aan de algemeene commissie ingediend op 19 september 1800. Dat van indeeling van het burgerlijk wetboek werd aan de algemeene commissie ingediend op 20 september 1800. Beide werden door de algemeene commissie behandeld op 24 september 1800. Een afschrift er van werd op 25 april 1801 aan het Uitvoerend bewind gezonden tegelijk met het verslag van den stand der werkzaamheden. Zie no. 115.
(zie inv.nr. 101).
Een plan van indeeling van het lijfstraffelijk wetboek werd in de reeks vergaderingen van de crimineele commissie van 19 februari tot 26 maart 1800 besproken (zie no. 28).
Vergelijk het op 25 april 1801 aan het Uitvoerend bewind ingediende plan van indeeling.
Twee exemplaren in handschrift van Elout, waarvan een nog door hem van kanttekeningen is voorzien. Daarin ligt ook nog een door Elout geschreven nota van opmerkingen en beschouwingen van 1807 of daarna, vermoedelijk gemaakt voor de behandeling van het lijfstraffelijkwetboek door de commissie van 1807-1808.
Zie inv.nr. 165.
De aangehaalde paginatuur komt niet overeen met die van de memories, genoemd onder inv.nr. 21.
De memorie I betreffende de soorten van straf ontbreekt. Memories I en II werden in beraadslaging genomen door de criminele commissie in haar vergaderingen van 7 tot 17 december 1799 (zie inv.nr. 26), memorie III in die van 19 februari tot 16 maart 1800 (zie inv.nr. 28)
Dit onderwerp vormde oorspronkelijk een onderdeel van het IIe boek van het Ie deel van het wetboek; de samenstelling van het ontwerp was opgedragen aan mr. P. Wierdsma. Het Staatsbewind verlangde echter bij besluit van 25 november 1803 de spoedige inzending van een ontwerp-echtordening. Op 3 april 1804 besloot de algemeene commissie het lid mr. Wierdsma te verzoeken de uitvoering van dit besluit voor te bereiden. Op 30 april en 1 mei 1804 kwam een ontwerp in beraadslaging en werd vastgesteld, hetwelk op 15 mei d.a.v. aan het Staatsbewind werd ingezonden.
De samenstelling van dit ontwerp was bij onderling overleg hoofdzakelijk opgedragen aan prof. mr. H.C. Cras. Met verloop van tijd heeft hij zich verzekerd van de medewerking van mr. C.T. Elout voor de hoofddeelen: “uitlegging der wetten, "strijden der wetten, zwijgen der wetten en toerekening". Mr. Elout heeft vermoedelijk voor zijn rekening genomen het maken van voor-ontwerpen, welke dan door hen samen werden vastgesteld. Dit blijkt althans uit de aanwezige stukken over uitlegging der wetten en toerekening. Aan hen samen was krachtens beslissing van de algemeene commissie van 9 april 1800 ook opgedragen de samenstelling van de titels: generale regelen toepasselijk op alle onderwerpen van het recht en generale regelen over de uitlegkunde. In de vergaderingen van de crimineele commissie van 13 en 14 september 1800 werd over de ontwerpen van de hoofddeelen, toenmaals genummerd V-IX, beraadslaagd. Een voorlopige beraadslaging in de algemeene commissie had plaats op 18 tot 24 september 1800, aan het einde waarvan besloten werd de bewerking der hoofddeelen over de generale regelen (op 9 april t. v. aan prof. mr. Cras en mr. Elout opgedragen) uit te stellen tot na het vervaardigen van het geheele wetboek. In plaats daarvan kregen prof. mr. Cras en mr. Elout toen de opdracht een ontwerp te maken van een hoofdstuk over de wils- en meeningsverklaring. De Inleiding in haar geheel werd daarna in beraadslaging genomen door de algemeene commissie in hare zitting van 14 tot 25 april 1801. Zij werd daarin geheel afgedaan en het ontwerp vastgesteld. Na ontvangst van het besluit van het Staatsbewind van 26 april 1803 werd besloten behalve de daarin genoemde ontwerpen ook het ontwerp-inleiding in te zenden. Daartoe werd op 19 april 1804 aan prof. mr. Cras verzocht het reeds aangenomen ontwerp-inleiding voor een algemeene resumtie te herzien. Deze resumtie had plaats in een van de zittingen van 25 tot 28 september 1804, en het ontwerp werd daarna aan het Staatsbewind ingezonden bij schrijven van 3 october 1804. Zie nos. 116 en 117.
(zie inv.nr. 33).
Het stuk van mr. B. Donker Curtius is dubbel. Op een der exemplaren is echter bijgevoegd, dat hij zich conformeerde met vele der inmiddels ontvangen reflectiën van mrs. Kreet en Wierdsma, terwijl daarvan uit later bijgeschreven toevoegsels blijkt. Op het andere is de hoofdbijvoeging niet opgeschreven, maar zijn de latere toevoegsels geregeld in den tekst overgenomen. Zie no. 117.
(zie nr. 44).
De aanmerkingen van mr. P. Wierdsma zijn dubbel.
Op de kant van het eerste blad staat: "In deliberatie gebracht 14 april 1801".
Dubbel.
Hoofddeel 1 ontbreekt.
De commissie tot samenstelling daarvan, benoemd bij besluit van het Uitvoerend bewind van 28 september 1798, bestond oorspronkelijk uit de leden mrs. J.E. Reuvens, J. in de Betouw, prof. H.C. Cras, W.A. de Beveren en B. Donker Curtius. Op verzoek van prof. mr. H.C. Cras werd een ruil toegestaan met het lid mr. H.A. Kreet, die eerst in de civiele commissie benoemd was. Mr. Reuvens werd na zijn benoeming tot Agent van Justitie vervangen door mr. C.T. Elout. De commissie was 24 april 1801 met haar werkzaamheden gereed, en diende toen het ontwerp in bij de algemeene commissie. Voorloopig werd de beraadslaging daarover uitgesteld, totdat ook de civiele commissie met haar werkzaamheden gereed zou zijn. Het besluit van het Staatsbewind van 26 april 1803 bracht daarin verandering. De algemeene commissie besloot toen o.a. dadelijk over te gaan tot het in behandeling nemen en vaststellen van het ontwerp van het lijfstraffelijk recht. De leden, behoorende tot de civiele commissie, dienden daarop hun aanmerkingen en bedenkingen in. De beraadslaging over het ontwerp ving aan op 27 maart en eindigde op 27 april 1804. Aan de leden mrs. C.T. Elout en J.L. Farjon was inmiddels reeds op 19 april opgedragen alle stukken betreffende het lijfstraffelijk wetboek te verzamelen, de revisie te ondernemen en aan elk der leden een exemplaar van het aldus herziene ontwerp toe te zenden. Mr. J. Bondt heeft op 7 mei 1804 nog ingediend een nader ontwerp voor het hoofdstuk: vazn misdadige bankbreuken. Prof. mr. H.C. Cras diende op 14 mei 1804 een tweetal ontwerpen in: van beschuldigingen en aantijgingen, die door de algemeene commissie werden toegezonden aan mr. C.T. Elout om voor de resumtie te bewerken. De generale resumtie had plaats in de zittingen van de algemeene commissie van 24 tot 28 september 1804. Het ontwerp werd aan het Staatsbewind ingezonden bij brief van 3 october 1804.
(zie no. 58).
De stukken zijn genummerd 36-47.
Het 3e hoofdstuk van boek II is door Elout voorzien van voorstellen tot wijziging, vermoedelijk in verband met de vaststelling van de eindredactie van het ontwerp, zoals het aan het Staatsbewind is ingediend.
In hoofdstuk 4 ligt een brief van mr. J.L. Farjon betreffende de retoucheering van dat hoofdstuk.
Dit ontwerp werd aan de algemeene commissie in haar zitting van 14 mei 1804 ingediend, en toen ter behandeling voor de resumtie in handen gesteld van mr. C.T. Elout.
Vermoedelijk is dit het ontwerp, dat in de zitting van 7 mei 1804 aan de algemeene commissie werd ingediend.
Op het exemplaar, voorkomende in de verzameling afkomstig van prof. mr. H.C. Cras, staat: "na resumtie volkomen gearresteerd den 24 en 25 september 1804, bij de commissie tot het vervaardigen van een wetboek voor de Bat. republiek, vergaderd in Amsterdam".
Oorspronkelijk zouden de bepalingen omtrent het bewijs worden opgenomen in het IIe boek van het IIIe deel en wel in de hoofdstukken 6-8 en 10. Na de ontvangst van het besluit van het Staatsbewind van 26 april 1803 werd door de algemeene commissie op 6 juni 1803 o.a. besloten aan de leden, die belast waren met de bewerking van de hoofdstukken van het "tertium juris objectum", op te dragen deze te voltooien en ze aan alle overige medeleden toe te zenden vóór 1 september 1803. Dezen zouden dan daarop hun aanmerkingen en bedenkingen moeten indienen vóór 1 december d.a.v., waarna ze in april 1804 in de algemeene commissie zouden worden behandeld. – Aangezien de leden der crimineele commissie door aan de algemeene commissie in te leveren het ontwerp lijfstraffelijk wetboek (eerst bedoeld als deel IV van het wetboek) hun taak reeds op 24 april 1801 beëindigd hadden, terwijl de civiele commissie in november 1801 nog volop werk had aan het burgerlijk wetboek (de eerste 2 deelen van het wetboek) werd op 25 april 1801 besloten het derde deel, het zoogenaamde "tertium juris objectum": "over de rechtsmacht en rechtspleging" te doen bewerken door 4 der leden van de crimineele commissie. Aan mr. C.T. Elout werd toen bij onderlinge afspraak opgedragen de hoofdstukken omtrent het bewijs te bewerken. – Nadat de leden in het najaar van 1803 hun aanmerkingen en bedenkingen hadden ingediend heeft mr. C.T. Elout voor de hoofdstukken 1-5 nadere ontwerpen vervaardigd. Slechts van die voor de hoofdstukken 2 en 5 is een exemplaar indeze verzameling aanwezig. In de verzameling afkomstig van prof. mr. H.C. Cras bevinden zich behalve deze nog nieuwe ontwerpen voor de hoofdstukken 1, 3 en 4. Van 2 tot 5 mei 1804 beraadslaagde de algemeene commissie over de hoofdstukken omtrent het bewijs uit het "tertium juris objectum". Op 8 mei beraadslaagde zij over een hoofdstuk "over het bijzondere in het bewijs van misdaden", dat evenwel niet in het aan het Staatsbewind ingediende ontwerp werd opgenomen. Op 14 mei 1804 besloot zij de beraadslaging over het gereedmaken der overige hoofdstukken van dat deel uit te stellen. – De resumtie van het vastgestelde ontwerp had plaats in een of meer der zittingen van 25 september tot 2 october 1804, terwijl het aan het Staatsbewind werd ingezonden bij brief van 3 october d.a.v. - Een exemplaar van het eindontwerp bevindt zich, voor zooveel betreft de hoofdstukken 1-5, in de meergemelde verzameling van prof. mr. H.C. Cras.
Hierin zijn later aangebracht wijzigingen of aantekeningen na ontvangst der bedenkingen of aanmerkingen, hierna vermeld onder inv.nrs. 80-85. Zie no. 166.
Zie no. 166
Deze betreffen ook de overige hoofdstukken van het
"tertium juris objectum".
Zie inv.nrs. 90-107.
De bewerking van het IIIe deel van het wetboek, handelende over de rechtsmacht en rechtspleging, het zoogenaamde "tertium juris objectum", behoorde oorspronkelijk tot de taak van de civiele commissie. Nadat evenwel op 24 april 1801 de crimineele commissie haar werkzaamheden beëindigd had, terwijl de civiele nog met werk overladen was, werd op 25 april 1801 met onderling goedvinden besloten, dat de leden van de crimineele commissie de bewerking van het "tertium juris objectum" op zich zouden nemen. Op 1 december daarna werd daaraan nog toegevoegd de bewerking der hoofdstukken van het pandrecht, behoorende tot het VIe boek van het IIe deel. Voor het verloop der verdere behandeling dezer ontwerpen raadplege men de noot onder B IV hiervoor blz. 454.
Niet ieder van de leden heeft op alle hoofdstukken aanmerkingen gemaakt. Zie voor de aanmerkingen van mr. J. Walraven, inv.nr. 85.
Zie inv.nr. 167.
Zie inv.nr. 168.
In één van de exemplaren zijn door mr. C.T. Elout eigenhandig verbeteringen aangebracht, die in het andere door den afschrijver in den tekst mee zijn afgeschreven.
Zie voor de aanmerkingen van mr. J. Walraven nr. 85.
Zie inv.nr. 169.
In tweevoud.
In één van de exemplaren zijn door mr. C.T. Elout eigenhandig verbeteringen aangebracht, die in het andere door den afschrijver in den tekst mee zijn afgeschreven.
Bij de bewerking zijn de hoofdstukken 11 en 14 samengetrokken tot hoofdstuk 11. Zie voor de aanmerkingen van mr. J. Walraven nr. 85.
Op den kant staan aanteekeningen van mr. C.T. Elout, houdende, dat mr. H.A. Kreet hem de ontwerpen overhandigd heeft ter gelegenheid eener nadere verdeeling der werkzaamheden in december 1801.
In tweevoud.
Zie inv.nrs. 2-5.
Op den kant staat met potlood met de hand van mr. C.H. Gockinga: "rec. d. 7 jan. 1800"; op den rug staat met dezelfde hand "Memorie van eenige vragen van de criminele commissie den 7 jan. 1800 ontfangen".
Op den rug staat met de hand van mr. C.G. Gockinga: "Consideraties van P. Wierdsma over de vragen van de crimineele commissie, ontv. d. 30 jan. 1800".
Op den rug staat met de hand van mr. C.H. Gockinga: "Antwoord op de memorie van de commissie tot het crimineel wetboek, ontvangen den 7 jan., en deze verzonden den 19 eod. 1800. 2".
Hetzelfde stuk als no. 4; gevonden te zamen met de hiervoor nrs. 110-112 beschreven stukken.
Op den kant staat: "Voor den heere Gockinga". Zie no. 6.
Voorzien van kantteekeningen en verbeteringen, vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga. Zie nrs. 10-20.
Zie inv.nrs. 30-109.
Zie inv.nrs. 32-54.
Voorzien van kantteekeningen en wijzigingen vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga. – Een opstel voor den brief bevindt zich in de verzameling, afkomstig van prof. mr. H.C. Cras, gedagteekend 15 augustus 1800.
Alle op den kant voorzien vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga van aanteekeningen, vermeldende van wien en wanneer ontvangen, behalve het stuk, houdende de aanmerkingen van mr. C.H. Gockinga, waarop alleen staat: “verz. van “den 11 tot d. 17 nov. 1800”. Zie no. 40.
Bij elkaar gevonden.
Dit ontwerp is oorspronkelijk opgemaakt vóór 24 september 1800, toen bij de behandeling van het plan van indeeling het hoofddeel 2: van gelijkheid en ongelijkheid, verviel. De aanteekeningen moeten van later zijn. (Zie bovenaan naast hoofdstuk 2.) Het is later bij verschillende gelegenheden bijgewerkt.
Op den kant staat vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga: "Bondt".
Op den kant staat vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga: "Walraven".
Op den kant staat vermoedelijk met de hand van mr. C.H. Gockinga: "Wiersma".
Zie inv.nr. 171.
De capita 1-10 en 48 zouden door mr. K.K. Reitz bewerkt worden.
Hoofddeel 3 ontbreekt. Als hoofddeel 2 is opgenomen het stuk no. de bewerking van cap. 12 van de "Inleiding tot de Hollandsche Rechtsgeleertheyd" van H. de Groot, bij hoofddeel 5 is gevoegd het stuk no. 1, de bewerking van cap. II van die Inleiding, die deel uitmaakten van de reeks stukken 1-26 bij de memorie van 6 augustus 1800, door mr. P. Wierdsma ingezonden (zie no. 138). Bij de stukken in de verzameling Cras is hoofddeel 3 aanwezig.
Op den kant staat: "Verzonden den 29 junij 1801".
De katerns genummerd 3-13. Voorzien van potloodaanteekeningen waarschijnlijk met de hand van mr. C.H. Gockinga. Een volledig exemplaar bevindt zich in de verzameling, afkomstig van prof. mr. H.C. Cras.
De bedenkingen op de bewerking van de capita 22-26 zijn in tweevoud aanwezig.
Op den kant staat met potlood "Walraven" (zie echter nr. 129).
De bijlagen nrs. 1 en 2 zijn later gevoegd bij de stukken betreffende het IIe boek van het Ie deel (zie no. 128). Van deze bijlagen werden de nrs. 3-15 en 26 bestemd als hoofddeelen 1-13 van het IIe boek van het IIe deel. (Zie no. 172.)
Zie ook inv.nrs.138 en 172.
De bewerking dezer onderwerpen is vermoedelijk aan mr. C.H. Gockinga opgedragen tijdens of naar aanleiding van de besprekingen van de ontwerpen van mr. P. Wierdsma over het huwelijk.
In tweevoud klad en afschrift.
In het afschrift zijn de door mr. Gockinga in de minuut eigenhandig gemaakte aanteekeningen mee afgeschreven.
Op het gedeelte over het huwelijk staan door mr. C.H. Gockinga eigenhandig geschreven kantteekeningen en tusschenvoegsels.
Het stuk over het huwelijk schijnt een nadere bewerking te zijn van het onder inv.nr. 142 genoemde.
Aan het hoofd staat met de hand van mr. C.H. Gockinga: "Het verzondene".
Onvoltooid.
Op enkele stukken zijn vermoedelijk van de hand van mr. C.H. Gockinga aantekeningen aangebracht.
Wellicht is dit ontwerp van later dagtekening dan het hierna onder inv.nr. 153 beschrevene.
Misschien is dit ontwerp van vroeger dagteekening dan het hiervoor onder no. 151 beschrevene. In de verzameling, afkomstig van prof. mr. H.C. Cras, bevindt zich bij deze stukken nog een ontwerp voor een hoofddeel: "hoe men uit overeenkomst door een ander gemaakt, recht kan bekomen of verbonden worden", met een toelichtende nota.
Vermoedelijk door de hand van mr. C.H. Gockinga voorzien van de aanduiding "Walraven".
Vermoedelijk door de hand van mr. C.H. Gockinga voorzien van de aanduiding "Bondt".
Vermoedelijk door de hand van mr. C.H. Gockinga voorzien van de aanduiding "Bondt".
Op den kant staat vermoedelijk geschreven door mr. C.H. Gockinga: "rec. d. 10 jan. 1800".
Mr. J.L. Farjon was secretaris van de algemeene commissie van 25 september 1800 tot 25 april 1801. De bedoelde vergadering in Haarlem werd gehouden van 13 tot 25 april 1801. Het bijgevoegd rapport is op den rug voorzien van de aanteekening: "d. br. Gockinga".
Het merendeel der hier beschreven stukken is vermoedelijk afkomstig van mr. H.C. Cras. Ook hierbij zouden zich nog stukken kunnen bevinden, die van mr. C.H. Gockinga of van een ander commissielid afkomstig zijn.
Zie inv.nr. 1.
Zie inv.nr. 7.
Zie inv.nr. 8.
Zie inv.nr. 21.
Zie inv.nrs. 30-109.
Zie inv.nrs. 79 en 82.
Zie inv.nr. 90.
Zie inv.nr. 92.
Hoofdstuk 2 van het Ie boek in tweevoud zie inv.nr. 96.
Zie inv.nr. 97.
Zie inv.nrs. 118-160.
De minuut is van de hand van prof. mr. H.C. Cras. zie inv.nrs. 127 en 139.
Dit ontwerp wijkt af van het ontwerp door mr. P. Wierdsma ingeleverd. Zie inv.nrs. 138 en 139.
Cornelis Theodorus Elout, geboren te Haarlem 22 maart 1767, overleden te 's-Gravenhage 3 mei 1841, was een zoon van Cornelis Pieter Elout en Sara Salome van Orsoy. Hij was in 1794 te Haarlem gehuwd met Henriëtta Josina van Eybergen (1768-1853).
Na in 1788 zijn rechtenstudie in Leiden voltooid te hebben, vestigde hij zich vestigde als advocaat in Amsterdam. Hij werd in 1795 schout en strandvoogd van Texel, in 1796 raad in het Hof van Holland, in 1799 lid in het departementaal gerechtshof van Texel, waarna hij op 12 maart 1802 tot procureur-generaal bij het Nationaal Gerechtshof werd aangesteld.
In april 1799 werd hij aangewezen om in plaats van mr. J.E. Reuvens, die als Agent van Justitie was aangesteld, deel uit te maken van een commissie, welke in september 1798 was benoemd “om een Wetboek te vervaardigen, zowel van burgerlijke als lijfstraffelijke wetten, tegelijk met de wijze van rechtsvordering op gronden door de Staatsregeling verzekerd, en algemeen “voor de gantsche republiek”. Van deze commissie, in de werkzaamheden waarvan hij een aanzienlijk aandeel voor zijn rekening heeft genomen, bleef hij lid tot aan de indiening van de ontwerpen bij het Staatsbewind in oktober 1804.
Bij besluit van 11 november 1805 werd hij met Van Grasveld benoemd tot commissaris-generaal van Oost-Indië, ten einde daar de vastgestelde verbeteringen in het bestuur in te voeren. Tijdens hun reis naar Batavia werden zij, te New York zijnde, teruggeroepen.
In oktober 1807 werd hem, met Reuvens en van Musschenbroek, de vervaardiging opgedragen van een crimineel wetboek. Van juli 1808 tot juli 1810 was hij lid van de Staatsraad. Na de troonsafstand van koning Lodewijk Napoleon verbleef hij te Parijs als lid van de ‘Conseil pour les affaires de la Hollande’, een adviescommissie voor de Franse regering, ter voorbereiding van de inlijving van het Koninkrijk Holland bij Frankrijk. In 1814 en 1815 was hij lid van de beide commissies voor de samenstelling der grondwetten. Kort nadat hij op 6 april 1814 tot lid van de Raad van State was benoemd, werd hij op 22 september 1814 benoemd tot commissaris-generaal, om, met Van der Capellen en Buijskes, Nederlands-Indië van de Engelsen over te nemen.
Pas in april 1816 kwamen de commissarissen-generaal te Batavia aan. De overgave van het bestuur door de Engelsen liep vrij stroef, en de opbouw van het Nederlandse bestuur was moeizaam, omdat nagenoeg overal nieuw personeel moest worden benoemd. De overname van de buitenbezittingen zou eerst geleidelijk plaats hebben: de overgave tenslotte van Sumatra's westkust had pas in mei 1819 plaats. Toen de taak der commissarissen-generaal eind 1818 was afgeloopen, werd op 16 januari 1819 het bestuur over Nederlands-Indië door hen overgegeven aan gouverneur-generaal Van der Capellen en de Raad van Indië.
Na de overgang van het bestuur van Indië krachtens het verdrag van 13 augustus 1814 ontstonden er problemen tussen de Nederlandse en Engelse autoriteiten. Besloten werd te onderhandelen over een regeling terzake. Tot onderhandelaars van Nederlandse zijde werden de gewezen commissaris-generaal Elout en de gezant te Londen Fagel benoemd, die in juni 1820 naar Londen vertrokken. Al spoedig werden de onderhandelingen geschorst. Deze zijn eerst in 1823 heropend.
Op 30 maart 1824 verruilde hij deze functie met die voor Nationale Nijverheid en Koloniën. In april 1825 kwam de marine onder zijn hoede, en ging de ‘nationale nijverheid’ over naar het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Tijdens zijn ministerschap werden de eerste contracten gesloten met de in 1824 opgerichte Nederlandse Handelmaatschappij over het vervoer van personen, gelden en goederen van en naar Indië. Tevens werden geldleningen ten behoeve der Oost-Indische bezittingen uitgeschreven. Elout was een groot voorstander van het uitgeven van woeste gronden aan Europese ondernemers en van kolonisatie van Indié door Europeanen. Omdat hij zich niet kon verenigen met het door de Koning goedgekeurde stelsel van de toen benoemden gouverneur-generaal Van den Bosch, verzocht hij in 1829 ontslag. Hij verkreeg daarbij de titel van Minister van Staat.
Zie voor een lijst van deze stukken, opgesteld door dr. H.T. Colenbrander, de bijlage van deze inventaris.
Elout reisde als Commissaris-Generaal naar Indië. Hij vertrok op 23 mei 1806. Op 23 september ontving hij te New York het besluit van Koning Lodewijk van 20 juni 1806 dat hij moest terugkeren. Op 18 februari was hij weer terug in Holland. Hij reisde onder de schuilnaam C. van Eybergen.
Het stuk vertoont een scheur.
Nummer 10 ontbreekt.
De commissie bestond uit de staatsraden Elout, Hultman en Van Lynden van Lunenburg.
Blijkens aantekening op de lijst zijn deze stukken "gedeponeerd op het Rijksarchief", doch niet bekend is waar deze zich bevinden.
Zie archief van het Ministerie van Koloniën, 1815-1849, inventarisnummers 2371-2433.
Betreft exhibita uit het archief van het Ministerie van Publiek Onderwijs, Nationale Nijverheid en Koloniën, Tweede afdeling.
W.J.L. van Raders was handelsagent, sinds 1826 Nederlands consul te La Guyara
In het Frans.
C.Th. Elout was erelid van dit genootschap.
J.W. Donleben was de adjudant van zijn zoon Cornelis Pieter Jacob. Hij overleed, ongehuwd, op 12 februari 1834 te Weltevreden (Nederlandsch-Indië). C.Th. Elout bemiddelde bij het overmaken van de nalatenschap naar de erfgenamen in Nederland.
Henriëtte Josina Elout-van Eybergen, geboren te Haarlem 13 juli 1768, overleden te 's-Gravenhage 17 januari 1853, was de echtgenote van Cornelis Theodorus Elout.
Cornelis Elout, geboren te Haarlem 11 maart 1714, overleden te Haarlem 3 november 1779, was grootvader van Cornelis Theodorus Elout. Hij was in 1738 gehuwd met Maria Dom van Wijnants (1705-1759). Hij was ijzerhandelaar, kunstverzamelaar en bestuurslid van het Teyler’s genootschap te Haarlem.
Cornelis Pieter Elout, geboren te Haarlem 3 november 1742, overleden te Haarlem 19 maart 1796, was de vader van Cornelis Theodorus Elout. Hij was in in 1766 gehuwd met Sara Salomé van Orsoy (1740-1786). Hij was fabrikant en ijzerhandelaar, alsmede schepen, raad, thesaurier en hoofdschout van Haarlem.
Jacob Nicolaas Elout, geboren te Haarlem 5 februari 1771, overleden te Amsterdam 10 februari 1830, was een jongere broer van Cornelis Theodorus Elout. Hij bleef ongehuwd, en was van 1816-1826 referendaris bij den Raad van State.
In het Latijn.
Cornelis Pieter Jacob Elout, geboren te Haarlem 26 november 1795, overleden te Haarlem 3 september 1843, was de oudste zoon van Cornelis Theodorus Elout en Henriëtte Josina van Eybergen. In 1835 huwde hij te Batavia met Carolina Benjamina Catharina Brest van Kempen (1807-1888).
Na een studie rechten in Leiden in de rechten vertrok hij in 1816 als kapitein-adjudant van zijn vader naar Indië. Hij heeft actief deelgenomen aan de militaire expedities in Cheribon en op West-Borneo. In 1820 werd hij benoemd tot hoofd van het Bureau voor Inlandse Zaken. Hij nam in 1821 wederom deel aan de 2e militaire expeditie naar Palembang, waarna hij benoemd werd tot ridder in de Militaire Willemsorde. In 1822 vertrok hij met verlof naar Nederland. In Indië teruggekeerd, nam hij deel aan de Java-oorlog (1825-1827). Van 1827-1828 was hij resident en militair commandant van Riouw, en vanaf 1830 tot 1833 resident en militair commandant van Sumatra’s Westkust. In 1834 leidde hij een militaire expeditie naar de Lampongs districten op Zuid Sumatra. Na in 1839 benoemd te zijn tot lid van de Raad van Nederlands-Indië, keerde hij in 1842 wegens zijn slechte gezondheid naar Nederland terug.
Naast zijn militaire en civiele bestuurstaken verzorgde hij de uitgave van een Maleise spraakkunst en Maleise woordenboeken.
Mogelijk in zijn hand.
Petrus (Pierre) Bodumont, geboren Brussel 13 september 1803, werd bij K.B. van 28 september 1824, nr. 57 aangesteld als tekenaar bij het Departement van Inlandsche Zaken te Batavia. Hij reisde samen met C.P.J. Elout daarheen. In 1826 werd hem verlof naar Nederland verleend tot herstel van zijn gezondheid. Hij overleed, ongehuwd, op 10 maart 1828, waarschijnlijk te Molenbeek bij Brussel. Zie ook inv.nr. 201.
Identiek aan archief G.J.C. Schneither, inv.nr. 84.
Onvolledig.
Carolina Benjamina Catharina Elout-Brest van Kempen, geboren te Breda 31 januari 1807, overleden te Pau 20 september 1888, was de echtgenote van Cornelis Pieter Jacob Elout.
Jhr. Pieter Jacob Elout van Soeterwoude, geboren te 's-Gravenhage 11 augustus 1805, overleden te ’s-Gravenhage 4 oktober 1893, was een jongere zoon van Cornelis Theodorus Elout. In 1835 huwde hij te Changins bij Nyon (Zwitserland) met Elisabeth Henriëtte, gravin de St. George (1811-1837) en in 1845 te Amsterdam met jkvr. Wilhelmina Louisa van Loon (1823-1894). Hij werd in maart 1854 in de adelstand verheven.
Hij was in 1838 tot rechter in de arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage benoemd en in 1847 tot raadsheer, later vice-president in het Provinciaal Gerechtshof van Zuid-Holland. Van 1853 tot 1862 was hij lid van de Tweede Kamer voor het kiesdistrict-Gorinchem. Van 1864 tot 1874 was hij lid van de Raad van State. Hij verwierf bekendheid bij de aanbieding aan koning Willem III van het volkspetitionnement tegen de reeds aangenomen liberale schoolwet van minister Kappeyne van de Coppello (augustus 1878). Van 1879 tot was hij opnieuw lid van de Tweede Kamer, nu voor het kiesdistrict-Leiden, en van 1886 tot 1887 was hij lid van de Eerste Kamer voor Utrecht.
Achterin enige afschriften van brieven van hem, 1825-1884 en z.j
Het origineel bevindt zich in het Reveil-archief in de Universiteitsbibliotheek te Amsterdam, afdeling E, verzameling Elout van Soeterwoude, nr. 1.
Cornelis Hendrik Elout, geboren te Wassenaar 21 oktober 1837, overleden te Domburg 31 oktober 1897, was zoon van Cornelis Pieter Jacob Elout, en kleinzoon van Cornelis Theodorus Elout. In 1868 huwde hij te Utrecht met Marie Madelaine Rose (1841-1922). Hij was vice-consul der Nederlanden te Pau (Frankrijk) en burgemeester van Domburg.
Maria Jacoba Elout, geboren te ’s-Gravenhage 18 januari 1839, overleden te ’s-Gravenhage 1 februari 1902, was dochter van Cornelis Pieter Jacob Elout, en kleindochter van Cornelis Theodorus Elout.
Jhr. Willem Cornelis Alexander Elout van Soeterwoude, geboren te ’s-Gravenhage 30 december 1848, overleden 12 mei 1903, was zoon van Pieter Jacob Elout van Soeterwoude, en kleinzoon van Cornelis Theodorus Elout. In 1900 huwde te 's-Gravenhage met Suzanna Helena Loudon (1861-1950). Hij was ambtenaar bij het Ministerie van Koloniën. Hij maakte reizen naar Oost- en West-Indië en schreef naar aanleiding daarvan artikelen in tijdschriften.
Jhr. Maurits Ernst François Elout van Soeterwoude, geboren te 's-Gravenhage 8 december 1851, overleden te Batjan 29 augustus 1883, was zoon van Pieter Jacob Elout van Soeterwoude, en kleinzoon van Cornelis Theodorus Elout. Hij was planter (tabak, nootmuscaat) in Nederlands-Indië, en oprichter van de Batjan Maatschappij te ‘s-Gravenhage.
Maurice Antoine Elout, geboren te ’s-Gravenhage 11 augustus 1858, overleden te Voorburg 7 juli 1944, was zoon van Maurits Theodorus Elout, en kleinzoon van Cornelis Theodorus Elout. In 1860 huwde hij te St. Joost ten Node met Pauline Gertrude Marine Fabre (1824-1900). Hij was officier bij de landmacht (artillerie).
Voorzien van zijn ex-libris.
Bijlage 11 ontbreekt.
Cornelis Karel Elout, geboren te Utrecht 7 augustus 1870, overleden te Wassenaar 4 december 1947, was zoon van Cornelis Hendrik Elout, en achterkleinzoon van Cornelis Theodorus Elout. In 1898 huwde hij te Diemen met Jacomina Wilhelmina Belia Voorbeijtel (1868-1901), en in 1904 te Middelburg met Helena Maria Belia Voorbeijtel (1876-1945). Hij was journalist, redacteur van het Algemeen Handelsblad en bestuurslid van de Nederlandse Journalisten Kring.
De bladzijden 78-84 ontbreken.
Helena Maria Belia Elout-Voorbeijtel, geboren te Bergen op Zoom 13 november 1876, overleden te Wassenaar 12 september 1945, was de tweede echtgenote van Cornelis Karel Elout.
Cornelis François Theodorus Elout, geboren te Bennebroek 15 juni 1901, overleden te Soesterberg 15 juli 1930, was zoon van Cornelis Karel Elout. Hij was instructeur-vlieger in opleiding en is in die functie verongelukt.
Joan Arnold van Orsoy, geboren te Amsterdam 29 oktober 1700, overleden te Amsterdam 6 november1753, was een grootvader van Cornelis Theodorus Elout. Hij huwde in 1739 te Amsterdam met Petronella van Wijk (1714-1745). Hij was koopman te Amsterdam en gelegenheidsdichter.
Marinus Cornelis Voorbeijtel, geboren te Bruinisse 4 november 1840, overleden in 1922, was de vader van Helena Maria Belia Elout-Voorbeijtel. Hij was koopman-fabrikant te Bergen op Zoom en Steenbergen.
Marinus Cornelis Mari Voorbeijtel, geboren te Bergen op Zoom 26 mei 1881, overleden te Baarn 1 september 1959, was de jongste broer van Helena Maria Belia Elout-Voorbeijtel. Hij was journalist van het Algemeen Handelsblad en vertaler.
Raden Adipati Ario Tjokro Negoro, geboren ca. 1803, overleden na 1883, was een zoon van Raden Adipati Pandji Tjokro Negoro (overleden 1818), regent van Soerabaja. Hij kwam in 1819 met C.T. Elout uit Nederlands-Indië naar Nederland, waar hij samen met diens kinderen in Vaassen werd opgevoed; hij werd als een aangenomen kind door het gezin Elout behandeld. Tijdens zijn verblijf in Nederland bezocht hij tweemaal Groot-Brittannië. In 1825 keerde hij naar Indië terug en doorliep aldaar een ambtelijke carrière in het binnenlands bestuur, laatstelijk als regent van Sidoardjo, waar hij in 1863 werd benoemd en in 1882 eervol werd ontslagen op verzoek wegens zijn hoge leeftijd.
Gedeeltelijk in het Latijn.
In het Japans.
Het betreft hier waarschijnlijk het latere woonhuis van C.Th. Elout.
De geportretteerde is mogelijk een lid van de familie Elout.
Het betreft hier waarschijnlijk Antoine Auguste Payen, geboren Brussel 10-11-1792, overleden Doornik 13-1-1853, tekenaar en schilder, in de jaren 1817-1828 werkzaam in Nederlandsch-Indië, vanaf 1838 leraar en directeur van de Kunstacademie te Doornik.