D.J. van Wijnen, geboren op 11 oktober 1914 te Zaltbommel, vertrok in 1935 naar Indië om als journalist te gaan werken bij de Deli Courant. Hij werkte daar tot 1942. Gedurende de overige jaren van de Tweede Wereldoorlog werd hij tewerkgesteld als krijgsgevangene aan de Birma-spoorweg. Van 1945 tot 1946 was hij voorlichter in Bangkok en Singapore. In 1946 werd hij benoemd tot hoofd van de voorlichtingsdienst in Semarang.

Vanaf 1947 was hij werkzaam bij de Regeringsvoorlichtingsdienst (RVD) in Batavia, eerst als woordvoeder van de Commissie Generaal, daarna als hoofd buitenlandse dienst en later als voorlichter van het Hoge Commissariaat.

In de jaren 1952-1956 was hij eerst verbonden als voorlichter aan het Ministerie van Overzeese Gebiedsdelen en later werkzaam bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag met als speciale portefeuille Indonesië.

In 1956 was hij werkzaam te Sydney, Australië als hoofd Nederlands Informatie Bureau en hield hij zich bezig met het Indonesisch-Nederlands conflict over Nieuw-Guinea.

In 1960 vertrok hij naar Washington om daar als persattaché te werken onder de ambassadeur J.H. van Rooijen. Ook hier was hij weer betrokken bij het Indonesisch-Nederlands conflict over Nieuw-Guinea. In Washington werkte hij tot 1964.

Vanaf 1964 tot aan zijn pensioen in 1977 was hij werkzaam te Londen als woordvoeder van de Nederlandse Ambassade aldaar en als Raad voor pers- en culturele zaken.