Professor Doctor Pieter Zeeman (1865-1943) natuurkundige ontving samen met Hendrik Lorentz de Nobelprijs voor de natuurkunde in 1902 voor hun onderzoek naar de invloed van een magnetisch veld op lichtbreking. Dit verschijnsel wordt ook wel het Zeeman-effect genoemd. Door deze bevinding kon het zijn dat Lorentz zijn elektronen theorie verifieerden.