Levensmiddelen worden op vastgestelde tijden aangeboden. Deze tijden worden bekend gemaakt in de krant. Omdat iedereen dus op hetzelfde tijdstip zijn bonnen moet inleveren, staan er lange rijen voor alle winkels.
Er zijn bonnen voor vlees, voor boter, voor brandstoffen, et cetera. Nog lang na de bevrijding blijven veel goederen alleen op de bon verkrijgbaar omdat er niet genoeg is voor iedereen. Dit duurt zelfs tot 1952 wanneer koffie als laatste product weer voor iedereen vrij te koop is.
Om de eerste Bevrijdingsdag in 1946 te vieren, krijgen mensen extra bonnen uitgedeeld voor bijvoorbeeld tabak. Minister-president Willem Schermerhorn ontvangt een brief van een jongetje dat graag een extra bon voor snoep wil ontvangen. Het is niet bekend of de premier een reactie terug heeft gestuurd.
