2.18.34 Inventaris van het archief van het advocatenkantoor Mazirel over de jaren 1939-1958
Het archief van het advocatenkantoor Lau Mazirel is de neerslag van juridische bijstand aan cliënten als advocaat 1941-1958. Het bevat geen uitgesproken gegevens over haar politieke en maatschappelijke opvattingen en nevenactiviteiten.
Het archief van het advocatenkantoor Lau Mazirel is de neerslag van juridische bijstand aan cliënten als advocaat 1941-1958. Het bevat geen uitgesproken gegevens over haar politieke en maatschappelijke opvattingen en nevenactiviteiten.
Download inventaris als:PDF|XML
Download inventaris
Download inventaris
Sluiten
Op onze website kunt u archieven doorzoeken met behulp van inventarissen (beschrijvingen van archieven, ook wel toegang genoemd). Deze inventarissen zijn vaak net zo oud als de archieven zelf. De mogelijkheid bestaat dat u woorden tegenkomt die vroeger gewoon waren, maar nu als kwetsend, racistisch of discriminerend ervaren worden.
Het Nationaal Archief onderzoekt momenteel de mogelijkheden om dit taalgebruik in inventarissen aan te passen, te verklaren of te voorzien van hedendaagse alternatieven.
Zoekhulpen bij dit archief
Archiefvorming
Geschiedenis van de archiefvormer
Laura Carola Mazirel (1907-1974) studeerde in 1930 af. In 1937 begon zij een advocatenpraktijk, waaruit zij zich in 1957 terugtrok om haar echtgenoot te verzorgen. Zij was nimmer formeel getrouwd. Zij vond dat de positie van handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw, die nog tot 1957 bleef voortbestaan, niet verenigbaar was met de waardigheid van de advocatuur. Zij is landelijk bekend als fervent bestrijder – zowel tegen de bezetter in 1940-1945 als na de bevrijding – van maatschappelijke discriminatie van Joden, woonwagenbewoners en homoseksuelen. Als juriste was zij verbonden aan het links-socialistische dagblad De Vlam en de Nederlandse Vereniging voor Sexuele Hervorming. Zij was actief in de Nederlandse Vereniging voor Vrouwenbelangen, Vrouwenarbeid en Gelijk Staatsburgerschap, de pacifistisch Socialistische Partij. Zij was erelid van het COC.
In 1955 dwong een ziekte haar naar Frankrijk te verhuizen. Drie jaar later trok zij zich uit de advocatuur terug. Vanuit haar ziekbed ageerde zij tegen de wet- en regelgeving die woonwagenbewoners werden opgelegd en tegen de volkstelling van 1970. Naar haar is een stichting vernoemd, die zich inzet voor de belangen van gediscrimineerde minderheden, met name zigeuners.
Geschiedenis van het archiefbeheer
Lau Mazirel vormde als iedere advocaat dossiers op naam van haar cliënten, die zij nummerde deze in volgorde van aanhangigmaking. Op de dossieromslag tekende ze aan wanneer de zaak was afgedaan. In totaal werden in ieder geval ruim 2200 dossiers gevormd, die aan de hand van een kaartsysteem konden worden opgezocht. Het archief bleef achter in het kantoor in Amsterdam, waar na 1955 waarnemers Mazirel vertegenwoordigden en de administratie bijhielden, die in 1958 met haar definitieve terugtreding uit de advocatuur werd afgesloten.
In 1978 maakte de historicus Jan Rogier, oprichter van de Lau Mazirelstichting de rijksarchivaris van de Tweede Afdeling bekend met het bestaan van het advocatenarchief Mazirel, dat berustte in het kantoor van R.J. Hartog te Amsterdam. De maatschappelijke betekenis van het openbare optreden dat van zijn voorgangster bekend was, was reden om dit archief te acquireren. In 1979 werd het archief naar het Algemeen Rijksarchief geschonken. (1979-D9.81).
De verwerving van het archief
Het archief is door schenking verworven.