George Maduro is in Nederland, maar zit in een moeilijke positie. Hij vocht in 1940 tegen het leger van Nazi-Duitsland. George is Joods en actief in het verzet. Het is voor hem zo onveilig in Nederland dat hij besluit te vluchten.
George besluit te vluchten. Zijn plan is om via België en Spanje naar Engeland te gaan, om mee te vechten tegen het Duitse leger. Samen met zijn vriend Oncko vindt George een groepje militairen als medereizigers. In deze brief van na de oorlog vertelt een Amerikaanse luitenant uit de groep over hun vluchtpoging.
Eenmaal in België maakt de groep kennis met een contactpersoon, die hen verder zal helpen. Ze moeten hem ‘The Chief’ noemen. Maar wat ze niet weten, is dat de Chief in werkelijkheid een oplichter is, die met de nazi's samenwerkt. De vluchtelingen worden opgepakt en George en Oncko belanden in de gevangenis van Saarbrücken, in Duitsland. Daar brengen ze vele maanden door in hele slechte omstandigheden.
Als hun gevangenis in 1944 door de geallieerden zwaar wordt gebombardeerd, hebben George en Oncko de mogelijkheid om te vluchten. Maar George wil zijn gewonde medegevangenen niet in de steek laten. Als ze later alsnog proberen te ontsnappen, worden ze betrapt. In 1945 plaatsen de nazi’s George over naar het concentratiekamp Dachau. Daar overlijdt hij op 9 februari 1945, twee maanden vóór de bevrijding van het kamp.
De ouders van George hebben tijdens de oorlog alles geprobeerd om hun zoon vrij te krijgen, zonder resultaat. De bevestiging van zijn dood krijgen ze pas maanden na de bevrijding. Van ooggetuigen proberen ze zoveel mogelijk informatie te krijgen over George. Zoals een verslag van de Amerikaanse luitenant, die hen in augustus 1945 schrijft.
George krijgt voor zijn heldendaden in mei 1940, postuum de Willemsorde ‒ de hoogste Nederlandse militaire onderscheiding ‒ toegekend. Zijn ouders richten een ‘levend monument’ voor hem op: miniatuurstad Madurodam in Scheveningen.
Onderstaande gegevens zijn nodig om het archiefstuk te vinden in het Nationaal Archief:
Brief van een Amerikaan aan de ouders van George Maduro: 2.05.75, inv.nr. 3030
