Het is een cadeau waar de meeste mensen alleen maar van kunnen dromen: een herenhuis in Amsterdam. Voor de overgrootvader van Philippa van Loon, jonkheer Willem van Loon, wordt het in 1884 realiteit, wanneer hij ter gelegenheid van zijn huwelijk met Thora Egidius Keizersgracht 672-674 krijgt van zijn vader.
Gaan we verder terug in de tijd en in de familiestamboom, dan komen we uit bij Willem van Loon, die in 1602 een grote rol speelt in de oprichting van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Vanaf dat moment is de familie onlosmakelijk verbonden met de handel, de compagnie en het bestuur van de stad Amsterdam.
Het huis representeert niet alleen de familiegeschiedenis, die goed af te lezen is aan de talloze portretten die de muren sieren, maar ook de levensstijl die in de grachtenhuizen eeuwenlang gebruikelijk was. In de jaren zeventig besluit Maurits van Loon het huis open te stellen voor publiek, om zo iedereen de mogelijkheid te bieden een kijkje te nemen in het ensemble van rijk gedecoreerd woonhuis, tuin en koetshuis.
Het museum roept bij bezoekers niet alleen vragen op over de wooncultuur van vroeger, maar ook over hoe de familie zich verhoudt tot het eigen VOC-verleden. Met het hedendaagse kunst-project Suspended Histories is Museum van Loon dieper ingegaan op dit onderwerp. De titel, te vertalen als ‘uitgestelde geschiedenissen’, verwijst naar de voortdurende dynamiek tussen heden en verleden. Geschiedenis is eigenlijk nooit af, maar wordt voortdurend opnieuw geschreven doordat men deze steeds weer op een andere manier bekijkt en belicht. Voor de tentoonstelling is aan kunstenaars uit de landen waar de VOC handel mee dreef gevraagd om hun visie te geven op de museumcollectie, het huis en de VOC-geschiedenis. Het leidde tot bijzondere kunstwerken.
