2.21.143 Inventaris van het archief van de familie Von Römer, 16e-20e eeuw

In 1295 zou een uit Rome afkomstige koopman zich met vrouw en vier zonen in het Duitse Botzen gevestigd hebben. De man werd aangeduid als "der Römer", een naam die als Römer en Von Römer verbonden bleef aan het geslacht, waarvan hij, de eerste "Römer", de stamvader was. Over het wel en wee van het geslacht (Von) Römer in de middeleeuwen is verder nauwelijks iets bekend. In 1530 evenwel werd de tot aanzien gekomen Johann Wolfgang (von) Römer te Augsburg begiftigd met een nieuwe wapenbrief, verleend door keizer Karel V. De leden van het geslacht bekleedden hoge posities in het leger en aan het hof, zoals Johann (Carl) David von Römer (de eerste overigens, die "von" aan zijn naam toevoegde) die als "Kapitein-ingenieur" in dienst van Frederik de Grote stond. Zijn zoon, Friedricht Ludwig Carl Ulrich Aemilius bracht het tot generaal-majoor en deze was het, die zich in Nederland vestigde, waar hij in 1845 te Elburg is overleden. Ook zijn kinderen en kleinkinderen zijn in Nederland gebleven.

De samensteller en verzamelaar van het familiearchief Von Römer is Lucien Sophie Albert Marie (Lucien) von Römer geweest. Hij werd op 23 augustus 1873 in Kampen geboren als zoon van Johan Wolfgang Carel (1835-1879) en Nevina Carolina van der Plas (1838-1899). Lucien bezocht het gymnasium in Breda en studeerde medicijnen in Leiden, Amsterdam en Berlijn, waarna hij als officier van gezondheid naar Nederlands-Indië werd uitgezonden.

Hij is daar in verschillende medische funkties werkzaam geweest. Zo was hij gouvernementsarts, neuroloog, havenarts, chef van de gezondheidsdienst van Batavia, medisch adviseur, inspecteur en hoofdinspecteur, en, na zijn pensionering, opnieuw neuroloog. Van 1 juni 1909 tot 1 juli 1910 nam hij deel aan de wetenschappelijke "Sneeuwgebergte-expeditie" naar Zuid-Nieuw-Guinea.

Hij publiceerde natuurwetenschappelijke, filosofische, historische en medische studies. Op dit laatste gebied ging zijn belangstelling met name uit naar homosexualiteit en androgynie. Groot was zijn bijdrage aan de tuberculosebestrijding in Nederlands-Indië. Ook leverde hij vele bijdragen aan het Nieuw Nederlandsch Bibliografisch Woordenboek.

In november 1921 trouwde hij op 48-jarige leeftijd met Eugenie Marguerite Gallois, die in 1895 te Pagottan werd geboren als dochter van Johannes Theodorus Christianus Gallois en van Anne Marguerite Augustine Satoor. Eugenie Gallois was een begaafde pianiste (ze was leerlinge van o.a. de dirigent Evert Cornelis) die vele recitals heeft gegeven. Uit dit huwelijk werd geboren: Djayo Theodorus Nevinus Lucius (6 augustus 1923).

Reeds in 1915 heeft Lucien von Römer als zijn zoon erkend Tando Oemar Soetan Mansoer, geboren 16 november 1900, wiens moeder een Sumatraanse was.

Op 23 december 1965 is L.S.A.M. von Römer, 92 jaar oud, in Malang overleden alwaar hij ook is begraven.

Zie over L.S.A.M. Von Römer: Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden in Woord en Beeld, Amsterdam, 1938, p. 1245 en over E.M. Gallois p. 1712.