Layla Hassan is jurist, informatiekundige en organisatieopsteller in opleiding. Zij is actief op het snijvlak van informatiewetgeving, ICT en organisatieverandering. Zij werkt al ruim veertien jaar in en voor de publieke sector, onder meer voor gemeenten, waterschappen, omgevingsdiensten, uitvoeringsorganisaties, veiligheidsregio’s en gemeenschappelijke regelingen.
Vanuit haar eigen bedrijf FIMK adviseert zij bestuurders, informatieprofessionals en juristen over informatiewetten, waaronder de Archiefwet, en over de systemen en organisatorische vraagstukken die daarmee samenhangen.
In haar werk staat de samenhang tussen wet, systeem en mens centraal. Een wettelijke verplichting krijgt pas betekenis wanneer systemen daarop aansluiten en mensen er in hun dagelijkse werk daadwerkelijk mee kunnen werken. Juist daarom ziet Layla de nieuwe Archiefwet niet alleen als een technische, maar ook als een menselijke wet. Het gaat om de vraag hoe je de wet in de praktijk toepast en hoe je tot duurzame gedragsverbetering komt.
Ik maak het onzichtbare zichtbaar: wet, systemen en mensen met elkaar verbinden.
De afgelopen jaren zijn verschillende grote informatiewetten ingevoerd. Die vragen niet alleen om nieuwe regels of systemen, maar ook om verandering binnen organisaties. Die verandering kun je niet in één keer realiseren. Het gaat om continue en doordachte verbeteringen, contextueel aangepakt en met oog voor de gebruiker.
Daarbij is niet alles zwart-wit. Organisaties zoeken vaak naar houvast in lijstjes en duidelijke voorschriften, maar volgens Layla begint veel juist met het goede gesprek. Wat heeft een organisatie nodig? Wat heeft een burger nodig? En wat is in een specifieke situatie de juiste keuze? Layla maakt het onzichtbare zichtbaar door wet, systeem en mens in samenhang te bekijken. Juist door te onderzoeken wat er achter wetten, systemen en processen gebeurt, wordt zichtbaar waar organisaties in de praktijk tegenaan lopen.
Dat vraagt om verder te kijken dan alleen naar de letter van de wet. Het gaat juist om handelen in de geest van de wet, waarbij de vragen hoe je dat doet en voor wie je het doet centraal staan. De Archiefwet 2026 biedt kaders, maar de praktijk vraagt om professionals die met elkaar het gesprek aangaan en weloverwogen keuzes kunnen maken. Niet alles hoeft meteen perfect te zijn, zolang organisaties maar blijven leren, verbeteren en toewerken naar een informatiehuishouding waarin duurzame toegankelijkheid, openbaarmaking en zorgvuldig informatiebeheer samenkomen.